Saturday, October 03, 2009

സഹയാത്രികന് സ്നേഹപൂര്‍വം.......!

രാഷ്ട്രീയ സംവാദങ്ങളില്‍ സിപിഎമ്മിന്റെ വാ മൂടിക്കെട്ടിക്കളയാമെന്നത് വിചിത്രമായ ഒരു വ്യാമോഹമാണ്. പന്ത്രണ്ടു ലക്ഷം കോപ്പി അച്ചടിക്കുന്ന മാതൃഭൂമിയില്‍ ലേഖനമെഴുതുന്നത് അത്യുദാത്തമായ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനവും അതിന്റെ പകുതി പോലും സര്‍ക്കുലേഷനില്ലാത്ത ദേശാഭിമാനിയില്‍ ലേഖനമെഴുതുന്നത് നിന്ദ്യമായ ഉപജാപക പ്രവര്‍ത്തനവുമെന്ന പുതിയ സിദ്ധാന്തം തീര്‍ത്തും പരിഹാസ്യവും. പിണറായി വിജയനെന്ന സിപിഎം നേതാവിനെ ഏതു ഭാഷയിലും വിമര്‍ശിക്കാന്‍ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കുളള അവകാശം പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്, തനിക്കും പാര്‍ട്ടിക്കും നേരെ ഉയരുന്ന വിമര്‍ശനങ്ങളോട് അതിരൂക്ഷമായ ഭാഷയില്‍ പ്രതികരിക്കാനുളള പിണറായി വിജയന്റെ അവകാശവും. ഇതുള്‍ക്കൊള്ളാനും ഈ രണ്ടു സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടാനും പോര്‍ച്ചട്ടയണിയുന്നവനാണ് യഥാര്‍ത്ഥ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകന്‍. ചെവികള്‍ ഇരുമ്പു താഴിട്ടു പൂട്ടി തൊണ്ട പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില്‍ വിമര്‍ശന കര്‍മ്മം നിര്‍വ്വഹിക്കുന്ന പണ്ഡിത കേസരികള്‍ക്ക് തോന്നുംമട്ടില്‍ എടുത്തു ചാര്‍ത്താവുന്ന ആലഭാരമല്ല ആ പദവി.

വാദവും പ്രതിവാദവും ചേര്‍ന്നാണ് സംവാദം സാധ്യമാക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവു നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തയുടെയും ജനാധിപത്യമര്യാദയുടെയും തിടമ്പേറ്റി എഴുന്നെളളിക്കേണ്ട ഗതികേടാണ് പൊതുസമൂഹത്തിനുളളത് . തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളും വിമര്‍ശനങ്ങളും സിപിഎമ്മിലും പിണറായി വിജയനിലും അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചു കളയാമെന്ന വ്യാമോഹം അമ്പേ പൊളിയുമ്പോള്‍ ആണിയിളകി പുറത്തുചാടുന്ന ഉച്ചക്കിറുക്കുകളില്‍ സ്വതന്ത്രചിന്തയുടെയും നിഷ്പക്ഷ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെയും അന്തസു തിരയുന്നവരോട് നല്ല നമസ്കാരം പറയാം.

വിമര്‍ശനം തങ്ങളുടെ മാത്രം ജന്മാവകാശമാണെന്ന് ധരിക്കുന്നവരാണ് കേരളത്തിലെ അംഗീകൃത സാംസ്ക്കാരിക പ്രഭുക്കള്‍. ഏതുതരം വിമര്‍ശനവും മുരടന്മാരുടെ വിവരക്കേടുകളായി അധപ്പതിക്കുന്നുവെന്ന് പലരും പരിതപിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എതിര്‍വാക്കോ മറുപടിയോ പറയുന്നവരുടെ മുതുകത്ത് അസഹിഷ്ണുക്കളെന്ന് ചാപ്പകുത്തി പൊതുബോധത്തിന്റെ തെമ്മാടിക്കുഴിയിലേയ്ക്ക് നീക്കിയെറിയുമെന്ന ഫ്യൂഡല്‍ ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോട് സന്ധി ചെയ്യാന്‍ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്കും കഴിയില്ല. കൊടിയ വിദ്വേഷത്തിന്റെയും അപാരമായ അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പഴുപ്പും ചലവും ചാടുന്ന "വിവരക്കേടുകളെ" ആദരവോടെ വാരിയെടുത്ത് തലയിലിടാന്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് സൗകര്യമില്ലെന്ന നിലപാട് സ്വീകരിക്കാനുളള ജനാധിപത്യാവകാശം സിപിഎമ്മിനുണ്ട്. എല്ലാത്തരം ചോദ്യം ചെയ്യലുകളില്‍ നിന്നും അതീതരാണ് തങ്ങളെന്ന് മസിലു പിടിക്കാനും മനോരാജ്യം കാണാനും ആസ്ഥാന വിമര്‍ശക പ്രഭുക്കള്‍ക്കുളള സ്വാതന്ത്ര്യം പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് അതും.

സിപിഎമ്മിനെയും പിണറായി വിജയനെയും എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും വിമര്‍ശിക്കാം, അതിന് പ്രഭാവര്‍മ്മയോ ദേശാഭിമാനിയോ മറുപടി പറയാന്‍ പാടില്ലെന്ന ശാഠ്യത്തിലാണ് പുതിയ വിവാദവും അടിത്തറ കെട്ടിപ്പൊക്കിയത്. പ്രതിവാദമുന്നയിക്കുന്നവനെ "ഉപജാപകന്‍" എന്നു മുദ്രകുത്തി അപഹസിക്കുന്ന മാനസികാവസ്ഥയില്‍ തുടിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യബോധത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമല്ല, മറിച്ച് എതിര്‍വാക്കു പറയുന്നവനെ മുണ്ടു പൊക്കിക്കാണിക്കാന്‍ മടിക്കാത്തവന്റെ ഊച്ചാളിത്തരമാണ് . പ്രതിവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചുളള നിലപാട് ഏതെങ്കിലുമൊരു പത്രമാധ്യമത്തില്‍ ലേഖനമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ആരോഗ്യകരമായൊരു മാധ്യമ സംവാദത്തിന് കളമൊരുങ്ങും. അതിനു പകരം ദേശാഭിമാനിയിലും കൈരളിയിലും പണിയെടുക്കുന്ന മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരെ ഉപജാപക സംഘമെന്ന് മുദ്രകുത്തി അടച്ചാക്ഷേപിക്കുന്ന അതിബുദ്ധി തിരിച്ചറിയപ്പെടില്ലെന്ന് കരുതരുത്. അവരെ ചാരി പിണറായി വിജയനെ വിമര്‍ശിച്ച് ശരിപ്പെടുത്തിക്കളയാന്‍ ചാനല്‍ ഘോഷയാത്ര സംഘടിപ്പിക്കുന്ന അതിസാഹസികത വിലയിരുത്തപ്പെടില്ലെന്ന് ധരിക്കുകയുമരുത്.

"പിണറായി വിജയനു വേണ്ടി ചാവേറാകാന്‍ എന്നെക്കിട്ടില്ല", "പിണറായി വിജയന്‍ ഉപജാപകരുടെ പിടിയില്‍", "പിഎം മനോജ്, എന്‍ മാധവന്‍ കുട്ടി, പ്രഭാ വര്‍മ്മ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ഉപജാപക സംഘത്തിന്റെ പിടിയിലാണ് പിണറായി വിജയന്‍", "പിണറായി വിജയന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത് അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തെ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ ശൈലി" എന്നൊക്കെ ചാനല്‍ സ്ക്രീനില്‍ എത്ര വലിപ്പത്തില്‍ എഴുതിക്കാണിച്ചാലും ഒരു നിമിഷത്തെ അമ്പരപ്പിനുളള വെടിമരുന്നേ അവയിലുളളൂ.. ആദ്യത്തെ പെരുപ്പു മാറിയാല്‍, "ഇതാ മറ്റൊരു അബ്ദുളളക്കുട്ടിയും" എന്ന നിര്‍വികാരതയില്‍ ആ മരുന്നത്രയും നനഞ്ഞു തീരും.

അതു തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്, ഉപജാപക സംഘം തന്റെ തോന്നലാണെന്നും അവഹേളിക്കാനല്ല താനതു പറഞ്ഞതെന്നും ആരോപണ വിധേയര്‍ക്ക് അതൊരു ബഹുമതിയാണെന്നും പിന്നീട് തിരുത്തു വന്നത്. അടിയന്താരവസ്ഥയുടെ സകല ഭീകരതയും തന്റെ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് ഏറ്റുവാങ്ങിയ മനുഷ്യനില്‍ നിന്ന് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ മാറ്റൊലി ഉയരുന്നുവെന്ന ഉച്ചക്കിറുക്കിനും സംഭവിച്ചത് ഈ അവസ്ഥ തന്നെ. അത് കഠിനപ്പോയിയെന്ന കുമ്പസാരം പ്രതിഫലിപ്പിച്ചത് എല്ലുറപ്പില്ലാത്ത നാക്കു കൊണ്ട് എന്തും പറയുമെന്ന മാനസികാവസ്ഥയെയാണ്. പരിഹാസ്യമായ ഉപമകള്‍ സൃഷ്ടാവിന്റെ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റോടെ കഠിനകഠോരമാകുന്ന കാഴ്ചകളും ന്യൂസ് അവറുകള്‍ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

സിപിഎമ്മിനും പിണറായി വിജയനുമെതിരെ ഉന്നയിച്ച ആരോപണങ്ങളത്രയും അതുന്നയിച്ചയാള്‍ വിഴുങ്ങുന്നത് ലൈവായി കാണിച്ചാണ് ന്യൂസ് ചാനലുകളുടെ കാമറകള്‍ പിന്‍വാങ്ങിയത്. പക്ഷേ പിറ്റേന്ന് പത്രങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് വേറെ കഥകള്‍. "പിണറായി അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്തെ ഇന്ദിരയെപ്പോലെ"യെന്ന എട്ടുകോളം ബാനര്‍ തലക്കെട്ട് ഒന്നാം പേജില്‍ വീശിയടിച്ചാണ് സെപ്തംബര്‍ 26ന് മാതൃഭൂമി പുറത്തിറങ്ങിയത്. "പിണറായി ഉപജാപക വൃന്ദത്തിന്റെ തടവില്‍" എന്ന് മുന്‍പേജില്‍ അഞ്ചുകോളം വലിപ്പത്തില്‍ മനോരമ. പിണറായിയെ ഇന്ദിരയോട് ഉപമിച്ചത് കഠിനമായിപ്പോയെന്ന പശ്ചാത്താപമോ, ഉപജാപകരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം തന്റെ തോന്നലാണെന്ന കുമ്പസാരമോ ഒന്നും ഒരു പത്രത്തിലുമില്ല. പറഞ്ഞതില്‍ പലതും കഠിനമായെന്നും വികാരവിക്ഷോഭത്താല്‍ പറഞ്ഞു പോയതാണെന്നും വൈകാരികമായി പ്രതികരിക്കുന്ന ആളാണ് താനെന്നും ആരോപണങ്ങളെയൊക്കെ ആ നിലയില്‍ കണ്ടാല്‍ മതിയെന്നും വിമര്‍ശകന്‍ ചാനലുകളില്‍ പറഞ്ഞത് പത്രങ്ങള്‍ മുക്കി. സിപിഎമ്മിനും പിണറായി വിജയനുമെതിരെ പറഞ്ഞതു മാത്രം പിറ്റേന്ന് അരിച്ചെടുത്ത് ആഘോഷിച്ചു.

സെപ്തംബര്‍ 26ന്റെ മാതൃഭൂമിയും മനോരമയും തമ്മിലുളള ഒറ്റത്താരതമ്യം മതി മാധ്യമ സമീപനത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പ് മനസിലാക്കാന്‍. മാതൃഭൂമി വാര്‍ത്തയിലെ ഒരു ചോദ്യവും അതിന്റെ ഉത്തരവും നോക്കുക.. ലേഖകന്‍ ചോദിക്കുന്നു.. "ഉപജാപക വൃന്ദത്തില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്"... ഉത്തരം... "പേരുകള്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല. ദേശാഭിമാനിയിലെയും കൈരളിയിലെയും ചിലരുണ്ട്. ആക്രമണം ശക്തമാകുകയാണെങ്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ പേരുകള്‍ പറയേണ്ടി വരും.."

നേരെ മനോരമയിലേയ്ക്ക് പോവുക. "പിണറായി ഉപജാപക വൃന്ദത്തിന്റെ പിടിയില്‍" എന്ന ഒന്നാം പേജ് വാര്‍ത്തയുടെ ഖണ്ഡിക മൂന്ന് വായിക്കുക. അതിങ്ങനെയാണ്.. "മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനായ എന്‍ മാധവന്‍ കുട്ടി, ദേശാഭിമാനി അസോഷ്യേറ്റ് എഡിറ്റര്‍ പി എം മനോജ്, കൈരളി ചാനല്‍ ഡയറക്ടര്‍ പ്രഭാവര്‍മ്മ എന്നിവരുള്‍പ്പെട്ട സംഘം ധരിപ്പിക്കുന്നത് ശരിയാണ് എന്ന ധാരണ പിണറായിയ്ക്കുണ്ട്..."

ഒരേ കാര്യം ഒരേ ദിവസം മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ടു പത്രങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് ഇങ്ങനെയാണ്. മാതൃഭൂമിയില്‍ ഭീഷണിയുടെ അര്‍ദ്ധോക്തിയാണെങ്കില്‍ മനോരമ ഡെസിഗ്നേഷന്‍ സഹിതം ഉപജാപകവൃന്ദത്തിലെ അംഗങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളില്‍ വിവാദപ്രകടനത്തിന്റെ ഫ്രെയിം ബൈ ഫ്രെയിം കാണുകയും ഈ രണ്ടു പത്രങ്ങളും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനില്‍ വിവാദത്തെക്കുറിച്ച് രൂപപ്പെടുന്ന അഭിപ്രായവും ടെലിവിഷന്‍ കാണാതെ ഇതിലേതെങ്കിലും ഒരു പത്രം മാത്രം വായിക്കുന്ന ആളില്‍ രൂപപ്പെടുന്ന അഭിപ്രായവും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. അത്തരത്തില്‍ രൂപപ്പടുന്ന ഏത് പൊതുസമ്മതിയും ആ മാധ്യമം വ്യാജമായി നിര്‍മ്മിച്ചതായിരിക്കും എന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ ഡോക്ടറേറ്റോ, എട്ടു കൊല്ലം മാധ്യമവിചാരം നടത്തിയ പരിചയമോ വേണ്ട. മാധ്യമങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു കളിക്കുന്ന ഈ പകിടകളിയുടെ രാഷ്ട്രീയമാണ് സിപിഎമ്മിനെയും അവരെയും രണ്ടു പക്ഷത്ത് നിര്‍ത്തുന്നത്. നേരത്തെ പറഞ്ഞ രണ്ടു ബിരുദവും ഉളളയാള്‍ക്ക് ഇത് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെങ്കില്‍ സഹയാത്രികനും സിപിഎമ്മും പങ്കുവെയ്ക്കുന്നത് ഒരേ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളല്ല.

എംപിയും എംഎല്‍എയുമൊക്കെ ആയിരുന്നതു കൊണ്ട് പല കാര്യങ്ങളും തുറന്നു പറയാന്‍ തനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന കുമ്പസാരവും അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമാണ്. പല കാര്യങ്ങളും തുറന്നു പറയാതിരിക്കണമെങ്കില്‍, ഏതെങ്കിലും പദവിയിലിരുത്തണമെന്നും പദവിയുടെ ഭാരം തീരുന്ന നിമിഷം നാവിന്റെ കെട്ടുപാടുകള്‍ അറ്റുപോകുമെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുന്നയാളെ സ്വതന്ത്രചിന്തയെ സ്വയംവരം ചെയ്ത ശ്രീരാമനായി എത്രപേര്‍ക്ക് സങ്കല്‍പ്പിക്കാനാകും?

പ്രതികരണങ്ങളില്‍ വാടിപ്പോകുന്ന രാഷ്ട്രീയ വിമര്‍ശനം പ്രായപൂര്‍ത്തിയെത്താത്ത രാഷ്ട്രീയ ചിന്തയെയാണ് തുറന്നു കാട്ടുന്നത്. പിണറായി വിജയന്‍ മോശക്കാരനാണെന്നും പ്രകാശ് കാരാട്ട് കുഴപ്പമില്ലാത്തയാളാണെന്നും ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന അഭിപ്രായം സിപിഎം സൗമ്യമധുരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന മോഹം വെച്ചുപുലര്‍ത്തുന്ന വിമര്‍ശകന്‍ അപഹാസ്യതയുടെ പാതാളത്തിലിരുന്നാണ് മാധ്യമ വിചാരം നടത്തുന്നത്. യുക്തിയും സത്യസന്ധതയും നഷ്ടപ്പെട്ട വിമര്‍ശനങ്ങളുടെ കാലും ചിറകുമരിഞ്ഞ്, തോലും തൂവലുമുരിഞ്ഞ്, കഠിനപരിഹാസത്തിന്റെ മുളകും മസാലയും തേച്ച് തിളയ്ക്കുന്ന ക്ഷോഭത്തില്‍ പൊരിച്ചെടുക്കപ്പെടുമെന്ന് മുന്‍കൂട്ടി കാണാതെ വാളും വെളിപാടുമായി ചാനല്‍ തിണ്ണ നിരങ്ങരുത് എന്നതാണ് പുതിയ വിവാദം നല്‍കുന്ന ഗുണപാഠം.

ഉപരിപ്ലവതയില്‍ തലകുത്തി മറിയുന്ന കൂത്താടികളാണ് തങ്ങളെന്ന് ഓരോ വിവാദത്തിലും സിപിഎം വിമര്‍ശകര്‍ സ്വയം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഏത് തരംതാണ വിമര്‍ശനത്തിനുമുളള സ്വാതന്ത്ര്യം എതിര്‍വാക്കോതാതെ പതിച്ചു തരണമെന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യം, മുഖമടച്ചു കിട്ടുന്ന പ്രഹരത്തില്‍ പക്ഷേ, കണ്ണീലൊപ്പിച്ചാണ് പിന്‍വാങ്ങുന്നത്. വോട്ടു ചെയ്ത വകയില്‍, കൊടി പിടിച്ച വകയില്‍, സ്വന്തം മുന്‍വിധികളുടെ ഇരുട്ടില്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തെ തളച്ചിടാമെന്ന മോഹവുമായി മാധ്യമങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നവരോട് സഹതപിക്കാം. "എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ഇവനൊക്കെ ആരെടാ" എന്ന തറവാട്ടുകാരണവന്മാരുടെ ഫ്യൂഡല്‍ മനസ്ഥിതി, പ്രസ്ഥാനത്തിനു മീതെ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരോട് ഒരു സന്ധിയും ചെയ്യാന്‍ സിപിഎമ്മിന് കഴിയില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്തവര്‍ ദയവു ചെയ്ത് സഹയാത്രികനാണെന്നു മാത്രം അവകാശപ്പെടരുത്.

Saturday, June 20, 2009

തല പരിശോധിച്ചപ്പോള്‍ തെളിഞ്ഞത്....!!

ലാവലിന്‍ കേസില്‍ പിണറായി വിജയനെതിരെ ഏറ്റവും വ്യാപകമായി വിറ്റഴിച്ച മൊഴിയുടെ ഉടമയാണ് പഴയ ധനകാര്യ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറി എസ് വരദാചാരി. ഈ കേസില്‍ വരദാചാരി നല്‍കിയ മൊഴിയാണ് വിഎസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ പിണറായി വിജയനെതിരെ സിപിഎം പോളിറ്റ് ബ്യൂറോയ്ക്ക് നല്‍കിയ ഏറ്റവും ബലപ്പെട്ട രേഖയെന്ന് മലയാള മനോരമ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് ഇക്കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ച് 31ന്. കത്തിക്കയറുന്ന ലാവലിന്‍ വിവാദത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ സിപിഎം പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ ചേരുന്നതിന്റെ തൊട്ടു തലേന്നു തന്നെ വരദാചാരിയുടേത് കളളമൊഴിയാണെന്ന വാര്‍ത്ത വന്നതിനൊരു കാവ്യനീതിയുണ്ട്. പാര്‍ട്ടിയുടെ മുഖപത്രം തന്നെ വിമര്‍ശിക്കുന്നുവെന്ന് പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോയില്‍ അച്യുതാനന്ദന്‍ പരാതി പറയുമ്പോള്‍, മറ്റൊരു പിബി അംഗത്തിനു നേരെ ഉയര്‍ന്ന ഏറ്റവും വലിയ നുണ പൊളിച്ചടുക്കുന്ന വാര്‍ത്തയില്‍ അച്ചടി മഷി പുരട്ടുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു, ദേശാഭിമാനിയുടെ പ്രവര്‍ത്തകര്‍.

വാര്‍ദ്ധക്യം ജരാനരകള്‍ വീഴ്ത്തിയ വിശ്രമജീവിതത്തിന്റെ ചക്രവാളത്തില്‍ അസ്തമയത്തിനു വേണ്ടി ഊഴം കാത്തുകിടക്കുന്ന വരദാചാരിയുടെ തല ഇനിയൊരു പരിശോധനയ്ക്കും വിധേയമാക്കേണ്ടതില്ല. രാഷ്ട്രീയപ്പകയില്‍ നിന്നാണ് ലാവലിന്‍ കേസ് മുളച്ചു പൊന്തിയതെന്ന് അറിയാത്തവര്‍ വിരളം. പകയുടെയും വൈര്യനിരാതനബുദ്ധിയുടെയും അതിവിദഗ്ധമായ ചേരുവയില്‍ തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വിധം വരദാചാരിയുടെ മൊഴി അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നതില്‍ അത്ഭുതമൊന്നും വേണ്ട. ചേരേണ്ടത്, ചേരേണ്ടതിനോട് തന്നെയാണ് ചേര്‍ന്നത്.

ഒരു കളളമൊഴി പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്നതുമാത്രമല്ല വരദാചാരി പ്രശ്നത്തിലുളളത്. സിബിഐ എന്ന അന്വേഷണ ഏജന്‍സിയുടെ ലക്ഷ്യം, ഉത്തരവാദിത്തബോധം, സമര്‍പ്പണസന്നദ്ധത, നിഷ്പക്ഷത, എന്നിവയൊക്കെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ് വരദാചാരിയുടെ മൊഴിയ്ക്ക് സംഭവിച്ച ദയനീയ അന്ത്യം. ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന ആരോപണവും അതിനുളള മറുപടിയും നിശിതമായ അന്വേഷണ ബുദ്ധി കൊണ്ട് കീറിമുറിച്ച് മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ പോലെ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന വസ്തുത കണ്ടെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് സിബിഐയില്‍ അര്‍പ്പിതമായിരിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ വിടുവേല കൊണ്ട് പലതവണ സ്വന്തം വിശ്വാസ്യത സിബിഐ നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എന്തൊക്കെയോ അത്ഭുതങ്ങള്‍ ഇവരിലിനിയും ബാക്കിയുണ്ട് എന്ന് സമൂഹത്തില്‍ ഒട്ടേറെപ്പേര്‍ പ്രത്യാശിക്കുന്നുണ്ട്.

അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടിലെ പേജ് 194ല്‍ ഒമ്പതാം പ്രതിയുടെ പങ്ക് എന്ന തലക്കെട്ടിലാണ് വരദാചാരിയുടെ മൊഴിയെക്കുറിച്ച് സിബിഐ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്. ലാവലിന്‍ കരാറിലെ ക്രമക്കേടുകള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതിന് വരദാചാരിയുടെ തല പരിശോധിപ്പിക്കണമെന്ന് പിണറായി വിജയന്‍ ഫയലില്‍ കുറിപ്പെഴുതിയെന്നും ആ കുറിപ്പ് താന്‍ കണ്ടുവെന്നുമൊക്കെയാണ് വരദാചാരി സിബിഐയോട് വെളിപ്പെടുത്തിയത്.

സഹകരണവകുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയത്തിലാണ് താന്‍ ഈ പരാമര്‍ശം നടത്തിയതെന്ന പിണറായി വിജയന്റെ മറുപടി റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ 203-ാം പേജിലുണ്ട്. .

ഇതുസംബന്ധിച്ച ഫയല്‍ കാണാനില്ലാത്തതിനാല്‍, മുതിര്‍ന്ന ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മൊഴി വിശ്വാസത്തിലെടുക്കുന്നുവെന്ന സിബിഐയുടെ നിഗമനം പേജ് 213ല്‍.

ഓര്‍ക്കുക. പിണറായി വിജയന്‍ ആരോപണം നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല. വരദാചാരിയുടെ തല പരിശോധിക്കണമെന്ന് ഫയലിലെഴുതിയ കാര്യം അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ, അത് വരദാചാരി പറയുന്ന ഫയലിലല്ലെന്ന വെളിപ്പെടുത്തലും ആ മൊഴിയിലുണ്ട്. സിബിഐയെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം അതൊരു പുതിയ വിവരം തന്നെയാണ്.

ഒരു തരത്തിലും പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഈ വാദങ്ങളല്ല ഇവ. ഈ രണ്ടുമൊഴിയും ഒരിക്കലും ഒരേസമയം സത്യമാകില്ല. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു സമ്മതവും ഒരു വെളിപ്പെടുത്തലുമാണ് പിണറായി വിജയന്‍ സിബിഐയ്ക്ക് നല്‍കിയത്. ആ വെളിപ്പെടുത്തലോടെ, സഹകരണ വകുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു പരാമര്‍ശം നടത്താന്‍ മന്ത്രിയെ പ്രേരിപ്പിക്കും വിധം ഏതെങ്കിലുമൊരു വകുപ്പുതല തര്‍ക്കം നിലനിന്നിരുന്നോയെന്ന് അന്വേഷിക്കാനുളള ബാധ്യത സിബിഐയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടിലൊരു മൊഴിയെ തള്ളുകയും കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ്, മൊഴികളുടെ സത്യം സിബിഐ അന്വേഷിക്കുക തന്നെ വേണം. ആരുടെ വാദമാണ് ശരിയെന്ന് അന്വേഷിച്ചില്ലെന്നതോ പോകട്ടെ, ആരോപണത്തെ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാനും മറുപടിയെ പാടെ തളളാനും കൂടി സിബിഐ തയ്യാറായി.

സാമാന്യനീതിയുടെ പ്രകടമായ ലംഘനം ഇവിടെയുണ്ട്. ഒരന്വേഷണവും നടത്താതെ പിണറായി വിജയന്റെ വാദം സിബിഐ തളളിയതില്‍ നിന്നു തന്നെ കേസിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മുന വ്യക്തമാണ്. ഐഎഎസ് ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ വാദം ഒരന്വേഷണവും ആവശ്യമില്ലാത്തവിധം സ്വീകരിക്കാനും മുണ്ടയില്‍ കോരനെന്ന ചെത്തുകാരന്റെ മകനെ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാതെ തളളാനും ഏത് നിയമവ്യവസ്ഥയാണ് സിബിഐയ്ക്ക് പ്രാപ്തി നല്കിയതെന്ന ചോദ്യം വനരോദനമായിക്കൂടാ..

മുതിര്‍ന്ന ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനും മുന്‍മന്ത്രിയും സിബിഐയുടെ മുന്നില്‍ മൊഴി നല്‍കുമ്പോള്‍, മുതിര്‍ന്ന ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മൊഴി സ്വീകരിക്കണമെന്നും മുന്‍മന്ത്രിയുടേത് തളളണമെന്നുമുളള ഉത്തരവ് ആരുടേയാണെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. ഇന്ത്യന്‍ എവിഡന്‍സ് ആക്ടില്‍ അങ്ങനെ വല്ല വകുപ്പോ ചട്ടമോ ഉണ്ടാകാനും വഴിയില്ല. സാമാന്യബോധത്തിനും നിയമസദാചാരത്തിനും നിരക്കാത്ത ഇത്തരം അയുക്തികള്‍ ഭയലേശമെന്യേ, എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കാന്‍ സിബിഐ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ കാണിച്ച ധൈര്യത്തെ ധാര്‍ഷ്ട്യമെന്നോ അഹങ്കാരമെന്നോ വിലയിരുത്താന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും നാവു പൊങ്ങുമോ ആവോ? ഓ, മറന്നു പോയി.. ധാര്‍ഷ്ട്യമെന്ന വാക്കിന് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ നിഘണ്ടുവില്‍ ഇപ്പോഴത്തെ അര്‍ത്ഥം, പിണറായിയുടെ പെരുമാറ്റം എന്നാണല്ലോ.

തല പരിശോധിക്കല്‍ വിവാദത്തില്‍ ആരു പറയുന്നതാണ് ശരിയെന്ന് അറിയാന്‍ സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ ഫയല്‍കൂമ്പാരത്തിലെ ഒട്ടകപ്പക്ഷികളാകേണ്ട ബദ്ധപ്പാടൊന്നുമില്ല സിബിഐയ്ക്ക്. മൂന്നേ മൂന്നു ദിവസത്തെ പത്രം ചികഞ്ഞാല്‍ മതിയായിരുന്നു. 1997 സെപ്തംബര്‍ 11ന് കേരള കൗമുദിയും 12ന് മനോരമയും 13ന് മാതൃഭൂമിയും തല പരിശോധിക്കല്‍ വിവാദത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധേയമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ലാവലിന്‍ കരാറിനെക്കുറിച്ചുളള എതിര്‍പ്പുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയതിനല്ല, മറിച്ച് പഞ്ചായത്തുകള്‍ക്ക് അനുവദിച്ച ഫണ്ട് ട്രഷറിയില്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് പകരം പ്രാഥമിക സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ നിക്ഷേപിക്കണമെന്ന സഹകരണ വകുപ്പിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശത്തിന്മേല്‍ അരങ്ങേറിയ തര്‍ക്കത്തിലാണ് തല പരിശോധിക്കല്‍ പരാമര്‍ശം ഉണ്ടായത്.

വാര്‍ത്ത ആദ്യം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത കേരള കൗമുദിയില്‍ നിന്ന്... ധനകാര്യ സെക്രട്ടറിയ്ക്കെതിരെ സഹകരണ മന്ത്രി എന്ന തലക്കെട്ടിലെ വാര്‍ത്ത ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

ധനകാര്യ വകുപ്പു പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറി എസ് വരദാചാരി അധികാര പരിധി വിട്ടു പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണെന്നും അദ്ദേഹത്തെ നിലയ്ക്കു നിര്‍ത്താന്‍ ആവശ്യമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കണമെന്നും സഹകരണ മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഒരു മനോരോഗ വിദഗ്ധനെക്കൊണ്ട് വരദാചാരിയെ പരിശോധിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടത് ചെയ്യണമെന്നും മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സെപ്തംബര്‍ എട്ടിന് മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് നല്‍കിയ ഒരു നോട്ടിലാണ് ധനകാര്യ സെക്രട്ടറിയ്ക്കെതിരെ മന്ത്രി ആഞ്ഞടിച്ചത്.

ഫയലില്‍ എഴുതിയ കുറിപ്പല്ല, മറിച്ച് വരദാചാരിയുടെ തല പരിശോധിപ്പിക്കണമെന്ന് രേഖാമൂലം മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു പിണറായി വിജയന്‍. ഈ നോട്ടെങ്ങനെ ലാവലിന്‍ ഫയലിലുണ്ടാകും. തല പരിശോധിക്കല്‍ പരാമര്‍ശമുളള ഫയല്‍ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍, വിജിലന്‍സും സിബിഐയുമല്ല സാക്ഷാല്‍, ഇന്റര്‍പോള്‍ നേരിട്ടെത്തിയാല്‍ പോലും നടക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പല്ലേ. സഹകരണ വകുപ്പില്‍ ഒരു പക്ഷേ ഈ കത്തിന്റെ ഓഫീസ് കോപ്പി കണ്ടേയ്ക്കാം. പക്ഷേ, ഓര്‍ക്കുക, പിണറായി വിജയന്‍ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം വകുപ്പു ഭരിച്ചത് സഖാവ് ശര്‍മ്മയാണ്.

ഇനി സെപ്തംബര്‍ 12ലെ മനോരമ നോക്കാം. ധനസെക്രട്ടറിയ്ക്ക് എതിരേ മന്ത്രിയുടെ പരാമര്‍ശം വിവാദമായി എന്ന് തലക്കെട്ട്. വാര്‍ത്തയുടെ ആദ്യ ഖണ്ഡികകള്‍ വായിക്കുക..

ധനസെക്രട്ടറി എസ് വരദാചാരിയ്ക്കെതിരെ മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്റെ പരാമര്‍ശം വിവാദമായി.

പഞ്ചായത്തുകള്‍ക്ക് അനുവദിച്ച പണം ട്രഷറിയില്‍ നിക്ഷേപിക്കാതെ അതതു പഞ്ചായത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രാഥമിക സഹകരണ സംഘത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കണമെന്ന സഹകരണ മന്ത്രിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശത്തെ ധനസെക്രട്ടറി എതിര്‍ത്തിരുന്നു. അധികാരപരിധി വിട്ടു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സെക്രട്ടറിയെ നിലയ്ക്കു നിര്‍ത്തണമെന്നും മനോരോഗ വിദഗ്ധനെക്കൊണ്ട് പരിശോധിപ്പിക്കണമെന്നും മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് കത്തെഴുതിയത് ഐഎഎസ് വൃത്തങ്ങളിലും സംഘടനാ ഭേദമില്ലാതെ ധനകാര്യ സെക്രട്ടേറിയറ്റിലും പ്രതിഷേധമുയര്‍ത്തി.

ഐഎഎസ് അധികാരത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതല്ല പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല്‍ നയം. പക്ഷേ, ഇവിടെ മറ്റൊരു ഭാഷ്യം നല്‍കാന്‍ ആ പത്രം നിര്‍ബന്ധിതമായത് അന്ന് മന്ത്രിയെന്ന നിലയില്‍ പിണറായി വിജയനുണ്ടായിരുന്ന സല്‍പ്പേരില്‍ ചില മനോരമക്കാരും വീണു പോയതു കൊണ്ടാകാം, അടുത്ത ഖണ്ഡികയിലെ ആദ്യവാചകം ഇങ്ങനെ...

എന്നാല്‍ ട്രഷറിയിലെ പണമെടുത്ത് സഹകരണ സംഘത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കണമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശത്തെ എതിര്‍ത്തതല്ല, മറിച്ച് ഫയലില്‍ സഹകരണ വകുപ്പിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം അനുചിതവും നിരുത്തരവാദപരവും എന്ന് സെക്രട്ടറി എഴുതിയതാണ് മന്ത്രിയെ ചൊടിപ്പിച്ചതെന്നും ഭാഷ്യമുണ്ട്.

അപ്പോള്‍ സംഗതി അതാണ്. തന്റെ വകുപ്പിന്റെ നയപരമായ നിര്‍ദ്ദേശത്തെ പുച്ഛിച്ചതിനാണ് പിണറായി വിജയന്‍ വരദാചാരിയെ നിശിതമായി വിമര്‍ശിച്ചത്. നിര്‍ദ്ദേശത്തിന്റെ അയുക്തിയോ അപ്രായോഗികതയോ കാര്യകാരണ സഹിതം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതിനു പകരം, ഫയലില്‍ കടുംവെട്ടു നടത്തിയ ബ്യൂറോക്രാറ്റിനെതിരെ വ്യവസ്ഥാപിത മാര്‍ഗത്തിലൂടെ പിണറായി പ്രതികരിച്ചു. ഭരണത്തലവനെ തന്റെ പ്രതിഷേധം രേഖാമൂലം അറിയിച്ചു. മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് മന്ത്രിമാര്‍ അയയ്ക്കുന്ന കത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കേണ്ട പരാമര്‍ശങ്ങളുടെ പട്ടികയൊന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. പറയാനുളള കാര്യം പറയേണ്ട വിധത്തില്‍ തന്നെ പിണറായി മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തി.

വരദാചാരിയുടെ കാബിനില്‍ കടന്നു ചെന്ന് തെറിവിളിക്കുകയോ കരണത്തടിക്കുകയോ അല്ല ഉണ്ടായത്. ജി സുധാകരന്‍ ഇ കെ ഭരത് ഭൂഷണെ കൈകാര്യം ചെയ്ത രീതിയ്ക്ക് പേറ്റെന്റെടുത്തുമില്ല, പിണറായി വിജയന്‍. പൊതുസമ്മേളനത്തില്‍ വരദാചാരിയ്ക്കെതിരെ ആക്രോശിച്ചില്ല. പന്തം കൊളുത്തി പ്രകടനം നടത്താന്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ യുവജനസംഘടനകളോട് ആഹ്വാനവും ചെയ്തില്ല. വരദാചാരിയെ വീടു കേറി തല്ലാന്‍ ക്വട്ടേഷന്‍ സംഘത്തെയും നിയോഗിച്ചില്ല.

നയപരമായ വിഷയത്തെ ധിക്കാരപൂര്‍വം അവഹേളിച്ച ഒരു ഐഎഎസ് ഹുങ്കിനോടുളള അനിഷ്ടവും ശക്തമായ പ്രതിഷേധവും തന്റെ ഭരണത്തലവനെ അറിയിക്കുക മാത്രമാണ് പിണറായി വിജയന്‍ ചെയ്തത്. അക്കാലത്തെ പത്ര റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ തന്നെയാണ് അതിന് സാക്ഷി.

രണ്ടുദിവസം പ്രശ്നത്തില്‍ ഇടപെടാതിരുന്ന മാതൃഭൂമി സെപ്തംബര്‍ 13ന് വരദാചാരിയുടെ പ്രതികരണം നല്‍കി തങ്ങളുടെ ഭാഗം കൊഴുപ്പിച്ചു. സഹ. മന്ത്രിയുടെ ആക്ഷേപം, സെക്രട്ടറി ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നു എന്ന തലക്കെട്ടിലെ വാര്‍ത്തയുടെ വാചകങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് എഴുത്തച്ഛന്റെ പൈങ്കിളിയാണോ എന്ന് നമുക്ക് സംശയം തോന്നിയേക്കാം. വാര്‍ത്ത ഇങ്ങനെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്..

എസ് വരദാചാരി വിവാദത്തിനില്ല. സഹകരണ മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ തന്നെക്കുറിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് അയച്ച കത്തിലെ പരാമര്‍ശം എന്തായാലും ശരി, അതേപ്പറ്റി അഭിപ്രായം പറയാനില്ലെന്നാണ് ധനസെക്രട്ടറി വരദാചാരിയുടെ നിലപാട്.

"ഒരഭിപ്രായവും പറയുന്നില്ല"- പിണറായിയുടെ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ച കോലാഹലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വരദാചാരി സൗമ്യമായി പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു..

എന്തൊരു സൗമ്യന്‍... തനിക്കൊന്നും പറയാനില്ല, അവസരം വരുമ്പോള്‍ ചെയ്തു കാണിക്കാം എന്നായിരുന്നു വരദവ്യാഘ്രത്തിന്റെ മുരള്‍ച്ചയെന്ന് പാവം മാതൃഭൂമി റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ അന്നറിഞ്ഞു കാണുമോ ആവോ? ഐഎഎസ് പ്രൗഢിയ്ക്കു മുന്നില്‍ അക്ഷരങ്ങളും പേനയും ഇങ്ങനെ കുനിയുന്നെങ്കില്‍ അതെഴുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ വരദാചാരിയ്ക്കു മുന്നില്‍ മുട്ടിലിഴയുന്ന രംഗം ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കൂ.

മന്ത്രിയും മുഖ്യമന്ത്രിയും തമ്മിലുളള ഒരു കത്തിടപാടിലെ പരാമര്‍ശം മാത്രമാണ്, തല പരിശോധിക്കല്‍ പ്രയോഗം. കോപ്പി ടു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തി ആ കത്ത് വരദാചാരിയ്ക്കോ ധനകാര്യ വകുപ്പിനോ പിണറായി വിജയന്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടോയെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. അതു കൊടുത്താലും കൊടുത്ത കാര്യം പുറത്തറിഞ്ഞാലും ഈ പരാമര്‍ശവും ലാവലിന്‍ കരാറുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ല.

മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസില്‍ നിന്നോ, വരദാചാരിയുടെ കൈയില്‍ നിന്നോ ഈ കത്ത് സിബിഐയ്ക്ക് ലഭിക്കാത്തതിന് ഒറ്റക്കാരണമേയുളളൂ. കത്ത് സിബിഐയെ ഏല്‍പ്പിച്ചാല്‍ കളളി പൊളിയും. അതുകൊണ്ട് കത്ത് പൂഴ്ത്തി വെച്ച്, മുതിര്‍ന്ന ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ മൊഴിയെ വിശ്വസിക്കേണ്ട ബാധ്യത വരദാചാരി സിബിഐയെ സന്തോഷപൂര്‍വം ഏല്‍പ്പിച്ചു. താനയച്ച എല്ലാ കത്തിന്റെയും കോപ്പി സൂക്ഷിക്കുന്ന പതിവ് പിണറായി വിജയനല്ല ഒരു മന്ത്രിക്കും ഉണ്ടാവുകയുമില്ല.

അതിന്റെ ഫലമാണ് ലാവലിന്‍ കേസിന്റെ അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടിലെ പേജ് 213ല്‍ സിബിഐ നടത്തിയ നീതിനിഷേധം നുരയുന്ന നിഗമനം.

പരസ്പര വിരുദ്ധമായ രണ്ടുമൊഴികളില്‍ ഒന്ന് സ്വീകരിക്കാനും മറ്റേത് തളളാനും സിബിഐ കൈക്കൊണ്ട മാനദണ്ഡത്തിലെ ന്യായാന്യായങ്ങള്‍ പൊതു സമൂഹം വിചാരണ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ലാവലിന്‍ കേസിനെ രാഷ്ട്രീയമായി നേരിടാനുറച്ച സിപിഎം പൊതുസമൂഹത്തോട് ഏറ്റവും ഉച്ചത്തില്‍ പറയേണ്ടതാണ് ഇക്കാര്യം. പക്ഷേ, വരദാചാരിയുടെ മൊഴി നല്‍കുന്ന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഭീകരത അവിടെ നില്‍ക്കുന്നില്ല.

മേലുദ്ധരിച്ച കേരള കൗമുദി റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം വിവാദപരാമര്‍ശമുളള കത്ത് പിണറായി വിജയന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് നല്‍കുന്നത് 1997 സെപ്തംബര്‍ എട്ടിനാണ്. 2007ലാണ് സിബിഐ വരദാചാരിയെ ചോദ്യം ചെയ്തത്. തനിക്കെതിരെ മുഖ്യമന്ത്രിയോട് പിണറായി വിജയന്‍ നടത്തിയ പരാമര്‍ശത്തിലുളള പക പത്തു വര്‍ഷമായി കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു വരദാചാരിയെന്ന ഐഎഎസ് സൗമ്യന്‍. മറ്റൊരു വകുപ്പില്‍ നിന്നുവരുന്ന നയപരമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെപ്പോലും നിഷേധാത്മകമായ ശൈലിയില്‍ സമീപിക്കുന്ന വരദാചാരിയുടെ തല എന്തെന്തു പൊല്ലാപ്പുകളാണ് സെക്രട്ടേറിയറ്റിലുണ്ടാക്കിയിട്ടുളളതെന്ന് അന്വേഷിക്കാന്‍ ഏത് ഏജന്‍സിയെ ഏല്‍പ്പിക്കേണ്ടി വരും?

പച്ചക്കളളം പത്രങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിച്ച് ലാവലിന്‍ കേസിലെ സാക്ഷി വേഷം ചോദിച്ചു വാങ്ങുകയായിരുന്നു വരദാചാരി. രേഖാമൂലം തനിക്കൊരിക്കലും തെളിയിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത പരാമര്‍ശം പത്രങ്ങളിലൂടെ ആവര്‍ത്തിച്ച് ഉന്നയിച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ മൊഴിക്ക് വിശ്വാസ്യത സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു. രാഷ്ട്രീയ ലാക്കോടെ അന്വേഷണത്തിനിറങ്ങിയ സിബിഐയിലെ ശിക്കാരി ശംഭുമാര്‍ക്ക് ഒന്നാന്തരം വിരുന്നായി വരദാചാരിയുടെ തല പരിശോധിക്കല്‍ മൊഴി.

വിമര്‍ശനമോ പ്രതിഷേധമോ തങ്ങള്‍ വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കില്ലെന്ന ഐഎഎസ് ഹുങ്കിന്റെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാണ് പകയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത വരദാചാരിയുടെ സാക്ഷിമൊഴി. ആ മൊഴിയില്‍ നിന്ന് പേടിപ്പെടുത്തും വിധം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത്, ജനപ്രതിനിധികളുടെ രാഷ്ട്രീയ നയങ്ങള്‍ക്ക് പുല്ലുവിലപോലും നല്‍കാന്‍ തങ്ങള്‍ തയ്യാറല്ലെന്ന ബ്യൂറോക്രാറ്റുകളുടെ വെല്ലുവിളിയാണ്. ജനാധിപത്യ കേരളത്തിന് ഒരിക്കലും മറക്കാനോ പൊറുക്കാനോ കഴിയാത്തതാണ് ലാവലിന്‍ കേസിലെ വരദാചാരി എപ്പിസോഡ്.

വരദാചാരി മാധ്യമങ്ങളെ പൊട്ടന്മാരാക്കിയോ അതോ വരദാചാരിയും മാധ്യമങ്ങളും കൂടി ജനങ്ങളെ പൊട്ടന്മാരാക്കിയോ എന്നതാണ് ഈ എപ്പിസോഡിലെ അവശേഷിക്കുന്ന ചോദ്യം. 1997 സെപ്തംബര്‍ മാസത്തില്‍ തങ്ങള്‍ ആഘോഷിച്ചതാണ് ഈ വിവാദമെന്ന് സൂചന നല്‍കാന്‍ ഒരു പത്രവും തയ്യാറായില്ലെന്ന കാര്യം ഓര്‍ക്കുക. തങ്ങള്‍ തന്നെ റിപ്പോര്‍ട്ടു ചെയ്ത വാര്‍ത്തകളെപ്പോലും മാനിക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലെന്ന മാധ്യമങ്ങളുടെ വെല്ലുവിളി അവഗണിക്കാവുന്നതല്ല.

ലാവലിന്‍ : മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പക്കല്‍ രേഖകള്‍ എന്ന 2009 മാര്‍ച്ച് 31ലെ മനോരമ വാര്‍ത്ത ശ്രദ്ധിക്കുക. വാര്‍ത്തയുടെ രണ്ടും മൂന്നും പാരഗ്രാഫുകള്‍ ഇങ്ങനെയാണ്..

ഇതില്‍ അന്നത്തെ പല ഗവ. സെക്രട്ടറിമാരും കരാറിനെതിരെ സിബിഐക്കു നല്കിയ മൊഴികള്‍ നിര്‍ണായക ഘട്ടത്തില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളില്‍ ആയുധമാക്കുമെന്നാണു സൂചന. ഏറ്റവും പ്രധാനം ലാവലിന്‍ കരാറിന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ ധനകാര്യ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന എസ്. വരദാചാരി സിബിഐക്കു നല്കിയ മൊഴിയാണ്. അഴിമതി കരാറിനെ എതിര്‍ത്ത വരദാചാരിയുടെ തല പരിശോധിക്കണമെന്ന് അന്നു (1997) വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന പിണറായി വിജയന്‍ ഫയലില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ഇതു വിവാദമായതോടെ സര്‍ക്കാര്‍ ഫയല്‍ മുക്കി. വിജിലന്‍സും സിബിഐയും പഠിച്ചപണി പതിനെട്ടും പയറ്റിയിട്ടും ഈ ഫയല്‍ കണ്ടെത്താനായില്ല. എന്നാല്‍ ഫയലില്‍ പിണറായി രേഖപ്പെടുത്തിയത് അക്ഷരംപ്രതി ശരിവച്ചുള്ള മൊഴിയാണു ബാംഗൂരില്‍ താമസിക്കുന്ന വരദാചാരി സിബിഐക്കു നല്കിയത്. കരാറിനെ എതിര്‍ത്തു താന്‍ നോട്ടെഴുതിയപ്പോള്‍
തന്റെ തല പരിശോധിക്കണമെന്നാണു വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന പിണറായി വിജയന്‍ ഫയലില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ഇക്കാര്യം മന്ത്രിയുടെ നോട്ടില്‍ താന്‍ നേരിട്ടു കണ്ടതാണ്.

വാക്കുകളും സൂചനകളും എത്ര നിന്ദ്യമായാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കുക. ഇക്കാര്യം 1997 സെപ്തംബര്‍ 12ന് തങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തത് ഇങ്ങനെയല്ലെന്ന് വാര്‍ത്തയെഴുതിയ ലേഖകനും സബ് എഡിറ്റര്‍ മുതല്‍ ന്യൂസ് എഡിറ്റര്‍ വരെയുളള പരശതം പത്രപ്പുലികളും അറിഞ്ഞതേയില്ലെന്ന് നമുക്ക് വെറുതേ വിശ്വസിക്കാമോ?

ലാവലിന്‍ : നായനാരും ശിവദാസ മേനോനും ശബ്ദിച്ചില്ലെന്ന് സാക്ഷിയെന്നാണ് ജൂണ്‍ 18ന് മാതൃഭൂമി, പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോ യോഗത്തിന്റെ പരിഗണനാര്‍ത്ഥം നല്‍കിയ വാര്‍ത്ത. എത്ര തവണ, എത്ര രൂപത്തില്‍ വരദാചാരിയുടെ മൊഴി വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക് ഇന്ധനമായെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ആ ഉത്തരത്തിനും വേണ്ടിവരും ഒരു സിബിഐ അന്വേഷണം.

എഴുതിയെഴുതി വന്നപ്പോള്‍ മാതൃഭൂമി ലേഖകന് വരദാചാരിയിലുളള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടതു കൊണ്ടാണോ ആവോ, ഇക്കാര്യത്തില്‍ മനോരമക്കാരനുളള തീര്‍ച്ചയും മൂര്‍ച്ചയും ഇവിടെ കാണാനില്ല. പ്രസ്തുത വാര്‍ത്തയിലെ ഖണ്ഡിക അഞ്ച്..

എന്നാല്‍, പിണറായി വിജയന്റെ പ്രതികരണം മറിച്ചൊരു രീതിയില്‍ ഉണ്ടായി. 'വരദാചാരിയുടെ തലച്ചോറ്‌ പരിശോധനയ്‌ക്ക്‌ വിധേയമാക്കണ' മെന്ന്‌ മന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ ഫയലില്‍ കുറിപ്പ്‌ എഴുതി. ആ കുറിപ്പ്‌ താന്‍ കണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, അതിന്‌ മറുപടി പറയേണ്ടെന്ന്‌ താന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

തല പരിശോധനാ പരാമര്‍ശത്തിന് മറുപടി പറയേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ച വിവരം തങ്ങളുടെ വായനക്കാരെ മാതൃഭൂമി അറിയിച്ചത് 1997 സെപ്തംബര്‍ 13നാണ്. വായനക്കാരുടെ ഓര്‍മ്മ ശക്തി പത്തു പന്ത്രണ്ടു കൊല്ലം നിലനിര്‍ത്താനുളള ശക്തിയൊന്നും യഥാര്‍ത്ഥ പത്രത്തിനില്ല. അതുകൊണ്ട്, പഞ്ചായത്തുകളിലെ വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കയയ്ക്കുന്ന പണം ട്രഷറിയില്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് പകരം അതത് പഞ്ചായത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രാഥമിക സഹകരണ സംഘത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കണമെന്ന സഹകരണ മന്ത്രിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശത്തെ ധനസെക്രട്ടറി എതിര്‍ത്തതാണ് മന്ത്രി പിണറായി മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് കത്തയയ്ക്കാന്‍ കാരണമായത് എന്ന് പന്ത്രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് എഴുതിയത് വിഴുങ്ങി. ലാവലിന്‍ കരാറിന്മേലാണ് ഈ പരാമര്‍ശം ഉണ്ടായതെന്ന് ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ യഥാര്‍ത്ഥ പത്രം വെച്ചു കീറി. ഒരു പത്രം മാത്രം വായിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവരെ ഓര്‍ത്ത് സഹതപിക്കുകയല്ലാതെ നമുക്കു വേറെന്ത് മാര്‍ഗം..

ലാവലിന്‍ കേസിലെ വരദാചാരി എപ്പിസോഡിന് സംഭവിച്ച ദയനീയമായ ക്ലൈമാക്സ് ഉയര്‍ത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍, ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയോ അതിന്റെ സെക്രട്ടറിയുടെയോ സ്വകാര്യപ്രശ്നമായല്ല അഭിമുഖീകരിക്കപ്പെടേണ്ടത്. ഭരണപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അധികാരതാല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്ക് വിടുപണി ചെയ്യുന്ന മാധ്യമങ്ങള്‍ സാമൂഹിക ചേതനയെ എങ്ങനെ വിഷലിപ്തമാക്കുന്നുവെന്ന് ഈ സംഭവം തെളിയിക്കുന്നു. യജമാനപ്രീതിയ്ക്കു വേണ്ടി ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിനെ പ്രതിപ്പട്ടികയില്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ എത്ര നിസാരമായ നാണമില്ലായ്മയും കാണിക്കും വിധം സിബിഐ അധപ്പതിച്ചു പോയി എന്നത് ഈ വിവാദത്തിന്റെ വേറൊരു പാഠം. ജനാധിപത്യത്തിന് കീഴടങ്ങാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന ബ്യൂറോക്രസിയ്ക്കു നേരെ തൊടുക്കുന്ന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഏതു സമയത്തും ബൂമറാങ്ങായേക്കാമെന്നും പക തീര്‍ക്കാന്‍ ഏതവസരവും എങ്ങനെയും വിനിയോഗിക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്ത തലച്ചോറുകളാണ് സെക്രട്ടേറിയറ്റിനുളളില്‍ പെറ്റു പെരുകുന്നതെന്നുമുളള തിരിച്ചറിവുകളും ഈ ഹാസ്യരംഗത്തില്‍ ഉള്‍ച്ചേര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്.

അധികാരത്തിന്റെ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ടായിട്ടും, ലക്ഷ്യമിട്ട ഇരയുടെ പാളയത്തില്‍ തന്നെ ഒറ്റുകാരുടെ വന്‍പടയുണ്ടായിട്ടും ഇത്ര ദയനീയമായൊരു കുറ്റപത്രവും അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടും കെട്ടിയെഴുന്നെളളിക്കാനേ സിബിഐയിലെ അന്വേഷണ പ്രതിഭകള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുളളൂ. പത്രം വായിക്കുന്നവന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കു മുന്നില്‍ ഒന്നൊന്നായി പിടഞ്ഞു വീഴുകയാണ് ലാവലിന്‍ കേസില്‍ സിബിഐ ഹാജരാക്കുന്ന തെളിവുകളും വാദങ്ങളും. മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ശരിയാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ തെളിവന്വേഷിച്ചാല്‍ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് ചാരക്കേസില്‍ മലയാളി നേരിട്ട് കണ്ടതാണ്.

ചാരക്കേസിനു ശേഷം മലയാള പത്ര പ്രവര്‍ത്തന മേഖലയുടെ അധഃപതനം തുറന്നു കാട്ടിയ സംഭവമെന്ന നിലയിലായിരിക്കും ലാവലിന്‍ കേസിനെ ചരിത്രം വിലയിരുത്തുക.

Thursday, June 11, 2009

പിണറായീ വിചാരണയുടെ രാഷ്ട്രീയം

രാഷ്ട്രീയ എതിരാളിയെ നായാടിപ്പിടിക്കാന്‍ അധികാരത്തിന്റെ കരുത്തും സാധ്യതകളും ഏറ്റവും സമര്‍ത്ഥമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവരും എന്തുവില കൊടുത്തും അതിനെ ചെറുക്കാനുറച്ചവരും തമ്മിലുളള അങ്കമാണ് ലാവലിന്‍ കേസ്. ആര്‍ക്കും മനസിലാകുന്ന വിധം വ്യക്തമാണ് ഈ കേസില്‍ ഭരണാധികാരത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍. അധികാരസ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവരുടെ പകയ്ക്കും രാഷ്ട്രീയ വൈരാഗ്യത്തിനും ഇരയാകുന്ന ഒരു പൊതുപ്രവര്‍ത്തകന്റെ അന്തസ് എത്രമേല്‍ തകരുമെന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരമാണ് സാക്ഷാല്‍ പിണറായി വിജയന്‍.

ലാവലിന്‍ കേസിലെ പ്രോസിക്യൂഷന്‍ സംബന്ധിച്ച് സിപിഎം സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാടിലെ ന്യായം ബോധ്യപ്പെടാന്‍ ആഴമേറിയ ചിന്തയൊന്നും വേണ്ട. മന്ത്രിസഭാ തീരുമാനമനുസരിച്ച് സ്വീകരിച്ച ഒരു നടപടിയുടെ പേരില്‍ മന്ത്രിയെ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ചില നടപടിക്രമങ്ങള്‍ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അന്വേഷണ ഏജന്‍സിയായ സിബിഐ തന്നെയാണ് പ്രോസിക്യൂഷന്‍ അനുമതി തേടി സര്‍ക്കാരിനെ സമീപിച്ചത്. പിണറായി വിജയനെ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യാന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി ആവശ്യമില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ഹൈക്കോടതിയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ഹര്‍ജിയും തളളപ്പെട്ടു. അതിനര്‍ത്ഥം, ഒരു സാധാരണ പ്രതിയെ പ്പോലെ ഈ കേസില്‍ പിണറായി വിജയനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനാവില്ല എന്നാണ്. ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്തെ ഏതു മന്ത്രിയെയും, മന്ത്രിസഭയുടെ തീരുമാനമനുസരിച്ച് സ്വീകരിച്ച നടപടിയുടെ പേരില്‍ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യേണ്ടി വന്നാല്‍ കൈക്കൊള്ളേണ്ട നടപടിക്രമങ്ങള്‍ പിണറായി വിജയനു മാത്രം ബാധകമല്ലെന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരുടെ ഉദ്ദേശം നിഷ്കളങ്കമല്ല.

ഭരണഘടനാപരവും നിയമപരവുമായ ഒട്ടേറെ പ്രശ്നങ്ങളുയര്‍ത്തുന്നതാണ് ഗവര്‍ണറുടെ നടപടി. അതിന്റെ ന്യായാന്യായങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കേണ്ടത് കോടതിയാണ്. ഒരുപക്ഷേ, സുപ്രിം കോടതിയുടെ ഭരണഘടനാ ബഞ്ചു വരെ ഇടപെടേണ്ട തരത്തില്‍ സങ്കീര്‍ണമാണത്. അഴിമതിക്കേസില്‍ മന്ത്രിമാരെ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് സ്വന്തം വിവേചനാധികാരം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് വാദിക്കുന്ന നിയമവിദഗ്ധരെല്ലാം, ചാനല്‍ മുറികളില്‍ കൊടിയ പിണറായി വിരുദ്ധ വേഷം കെട്ടുന്നവരാണെന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. ആധികാരിക അഭിപ്രായങ്ങളെന്ന പേരില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് അവരുടെ മുന്‍വിധികളാണ്.

ഗവര്‍ണറുടെ വിവേചനാധികാരം സംബന്ധിച്ച് സുപ്രിം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധികളുടെ പരിധിയില്‍ ലാവലിന്‍ കേസ് വരുമോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് ബന്ധപ്പെട്ട കോടതികളാണ്. വക്കീല്‍ വേഷമിട്ട രാഷ്ട്രീയ സൃഗാലന്മാരല്ല. ചാനല്‍ ചര്‍ച്ചയോ എഡിറ്റ് പേജ് ലേഖനങ്ങളോ കോടതിയുടെ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന വേദികളല്ല. അതിന്റെ നടപടിക്രമങ്ങള്‍ വേറെയാണ്.

2004ലെ ഒരു സുപ്രിം കോടതി വിധിയാണ് വിമര്‍ശകരുടെ പ്രധാന ആയുധം. മധ്യപ്രദേശിലെ മന്ത്രിമാരായിരുന്ന രാജേന്ദര്‍ കുമാര്‍ സിംഗിനെയും ബിസാഹു രാം യാദവിനെയും അഴിമതിക്കേസില്‍ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യാന്‍ ഗവര്‍ണര്‍ അനുമതി നല്കിയതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് സമര്‍പ്പിച്ച ഹര്‍ജിയില്‍ 2004 നവംബര്‍ 5ന് പരമോന്നത കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധിയാണിത്. 2004 നവംബര്‍ 5ന് മുതല്‍ മുന്നിലെത്തുന്ന ഏതു പ്രശ്നത്തിനും തന്നിഷ്ടപ്രകാരം (വിവേചനാധികാരം എന്നും ചിലര്‍ പറയും) ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ അധികാരമുണ്ടെന്നല്ല സുപ്രിം കോടതി വിധിച്ചത്. മറിച്ച്, മേല്‍ പറഞ്ഞ മന്ത്രിമാരുടെ കാര്യത്തില്‍ ഗവര്‍ണര്‍ എടുത്ത തീരുമാനം ശരിയാണെന്നു മാത്രമേ സുപ്രിം കോടതി പറഞ്ഞുളളൂ.

അഴിമതി നടത്തിയെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട് ലോകായുക്ത ശിക്ഷിച്ച കേസിലാണ് ഈ മന്ത്രിമാര്‍ ഉയര്‍ന്ന കോടതികളിലേയ്ക്ക് നീങ്ങിയത്. മന്ത്രിസഭാ തീരുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് തങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതെന്ന് ആ മന്ത്രിമാരോ, പ്രോസിക്യൂഷന് അനുമതി നിഷേധിച്ച മന്ത്രിസഭയോ വാദിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്‍ഡോര്‍ ഡവലപ്‍മെന്റ് അതോറിറ്റി ഏറ്റെടുത്ത 7.5 ഏക്കര്‍ സ്ഥലം അതിന്റെ മുന്‍ ഉടമകള്‍ക്ക് അനധികൃതമായി വിട്ടുകൊടുത്തുവെന്നതാണ് മധ്യപ്രദേശിലെ മന്ത്രിമാര്‍ക്കെതിരെ ഉണ്ടായിരുന്ന കേസ്. പ്രസ്തുത സ്ഥലം അതിന്റെ ഉടമകള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനുളള തീരുമാനമെടുത്തത് മധ്യപ്രദേശ് മന്ത്രിസഭയല്ല. സ്വന്തം അധികാരമുപയോഗിച്ച് രാജേന്ദര്‍ കുമാര്‍ സിംഗും ബിസാഹു രാം യാദവും സ്വമേധയാ എടുത്ത തീരുമാനത്തിന്മേലാണ് കേസുണ്ടായത്. സിംഗും യാദവും ചെയ്തത് അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗമാണെന്നും അവര്‍ക്കെതിരെ പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ കേസെടുക്കാന്‍ വകുപ്പുണ്ടെന്നും കോടതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടതില്‍ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല.

എന്നാല്‍ ലാവലിന്‍ കേസില്‍ ഗവര്‍ണര്‍ സ്വീകരിച്ച നടപടിയെ ഈ കോടതിവിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനോ അംഗീകരിക്കാനോ കഴിയില്ല. മന്ത്രിസഭാ തീരുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സ്വീകരിച്ച ഒരു നടപടിയാണ് കേസിനാസ്പദം. മന്ത്രിസഭയെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചാണ് ആ നടപടി കൈക്കൊണ്ടതെന്ന് സിബിഐ ആരോപിക്കുന്നു. പക്ഷേ, പ്രസ്തുത മന്ത്രിസഭയിലെ ഒരു മന്ത്രി പോലും തങ്ങള്‍ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് സിബിഐയ്ക്ക് മൊഴി കൊടുത്തിട്ടില്ല. ലാവലിന്‍ കരാറുണ്ടാക്കാന്‍ പിണറായി വിജയന്‍ തങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരാരും ആരോപിച്ചിട്ടോ ആക്ഷേപിച്ചിട്ടോ ഇല്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ തന്റെ മുന്നിലെത്തിയ സിബിഐ അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടിന്മേല്‍ അത്ര ലാഘവത്തോടെ ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് വിവേചനാധികാരം എടുത്തു പ്രയോഗിക്കാനാവില്ല. വേറെയുമുണ്ട് പ്രശ്നങ്ങള്‍.

സിബിഐ സമര്‍പ്പിച്ച കുറ്റപത്രത്തില്‍ ഒമ്പതാം പ്രതിയായ പിണറായി വിജയനെതിരെ ചുമത്തിയിരിക്കുന്നത് നാല് ആരോപണങ്ങളാണ്. ഇന്ത്യന്‍ പീനല്‍ കോഡ് അനുസരിച്ച് കുറ്റകരമായ ഗൂഢാലോചന, വഞ്ചന, അഴിമതി നിരോധന നിയമമനുസരിച്ച് അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗം, സംസ്ഥാന ഖജനാവിന് 86 കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടം വരുത്തിയതിന് ഉത്തരവാദി എന്നിവയാണ് അവ.

ലാവലിന്‍ കമ്പനിയുമായി കരാര്‍ ഒപ്പിട്ടത് കുറ്റകരമായ ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് ശേഷമാണെന്നാണ് സിബിഐ ആരോപിക്കുന്നത്. ഐപിസി 120 ബി, ഐപിസി 420 വകുപ്പുകള്‍. ഈ വാദത്തെ അ‍ഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലും ഗവര്‍ണറും എങ്ങനെയാണ് സമീപിച്ചതെന്ന് പരിശോധിച്ചാല്‍ ആരാണ് രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതമായി തീരുമാനമെടുത്തത് എന്ന് വ്യക്തമാകും.

1995 ആഗസ്റ്റ് 10ന് അന്നത്തെ വൈദ്യുതി വകുപ്പ് മന്ത്രിയായ ജി കാര്‍ത്തികേയനാണ് എസ്എന്‍സി ലാവലിന്‍ കമ്പനിയുമായി ആദ്യ എംഒയു ഒപ്പിട്ടത്. കണ്‍സള്‍ട്ടന്‍സി കരാറും ഒപ്പിട്ടത് കാര്‍ത്തികേയന്‍. തീയതി 1996 ഫെബ്രുവരി 24. രണ്ടുകരാറില്‍ ഒപ്പിട്ട കാര്‍ത്തികേയനാണ് ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടതെന്ന് സിബിഐ ആരോപിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, കാര്‍ത്തികേയനെതിരെ തെളിവില്ല. അതുകൊണ്ട് പ്രതിയുമായില്ല.

ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് രൂപം നല്‍കിയ, ആ ഗൂഢാലോചനയുടെ ഫലമായി രണ്ടാമതൊരു കണ്‍സള്‍ട്ടന്‍സി കരാര്‍ കൂടി ഒപ്പിട്ട മന്ത്രിയെ പ്രതിയാക്കാന്‍ സിബിഐയ്ക്ക് തെളിവൊന്നും കിട്ടിയില്ല. പാവം സിബിഐ എന്ന് ബാക്കിയുളളവരെല്ലാം സമാധാനിക്കുകയും കാര്‍ത്തികേയന്റെ ഒരു ഭാഗ്യമെന്നോ, കക്കാന്‍ പഠിച്ചാല്‍ നില്‍ക്കാനുമറിയണമെന്നോ ഒക്കെ അത്ഭുതം കൂറുകയും ചെയ്യണം. അതിനപ്പുറം ചോദ്യങ്ങളൊന്നും പാടില്ല.

പന്നിയാര്‍, ചെങ്കുളം, പളളിവാസല്‍ പദ്ധതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 1995 ആഗസ്റ്റ് 10ന് കാര്‍ത്തികേയന്‍ എസ്എന്‍സി ലാവലിന്‍ കമ്പനിയുമായി ഒപ്പിട്ട ആദ്യ കരാറിന്റെ തുടര്‍ നടപടിയാണ് പിണറായി വിജയന്‍ സ്വീകരിച്ചത്. ഒരു ഗൂഢാലോചനയുടെ സൃഷ്ടി തന്നെയാണ് ആദ്യ കരാറെന്ന് സിബിഐ തന്നെ ആരോപിക്കുന്നു. ഇത് കേള്‍ക്കുന്ന ജനമെന്തു ധരിക്കണം?

ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് ഈ ഗൂഢാലോചനയുടെ മണം സിബിഐ പിടിച്ചെടുത്തത്? ഫയലുകളും രേഖകളും നടപടിക്രമങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണല്ലോ ഗൂഢാലോചന നടന്നെന്ന് സംശയിക്കപ്പെടാവുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ സിബിഐ സംഘത്തിന്റെ അന്വേഷണ ബുദ്ധിയില്‍ വെളിപ്പെടുന്നത്. ഗൂഢാലോചന നടന്നുവെന്ന് ആരോപിക്കുകയും എന്നാല്‍ നടന്നതിന് തെളിവില്ലെന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നത് ശുദ്ധതെമ്മാടിത്തരമാണ്. ഭാര്യ സുലേഖ ടീച്ചറും മക്കളും കൂടി കുടുംബത്തു നടത്തിയ രഹസ്യ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കു ശേഷമാണോ പന്നിയാര്‍, ചെങ്കുളം, പളളിവാസല്‍ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചുളള കരാറിലൊപ്പിടാന്‍ കാര്‍ത്തികേയന്‍ കാനഡയ്ക്ക് വിമാനം കയറിയത്?

1995 ആഗസ്റ്റ് 10, 1996 ഫെബ്രുവരി 24 എന്നീ രണ്ടു തീയതികളില്‍ കാര്‍ത്തികേയന്‍ ഒപ്പിട്ട രണ്ടുകരാറും ഒരു ഗൂഢാലോചനയുടെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് സിബിഐ പറയുമ്പോള്‍, ആ ഗൂഢാലോചനയില്‍ പങ്കെടുത്തവരാര് എന്നറിയാന്‍ നികുതി കൊടുക്കുന്നവന് അവകാശമുണ്ട്. തെളിവും രേഖയും മാങ്ങാത്തൊലിയുമൊന്നുമില്ലാതെ എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഒരു മന്ത്രിക്കെതിരെ അന്വേഷണ സംഘം ഗൂഢാലോചന എന്ന ആരോപണമുയര്‍ത്തി അയാളെ സംശയത്തിന്റെ പുകമറയ്ക്കുളളില്‍ നിര്‍ത്തിയത്. തന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് പ്രതിപ്പട്ടികയിലുള്‍പ്പെട്ടില്ലെന്ന ആശ്വാസത്തില്‍ നിഷ്ക്രിയനായിരിക്കുന്ന ജി കാര്‍ത്തികേയന്‍ എന്ന കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവിന്റെ രാഷ്ട്രീയാന്തസിനെ എക്കാലത്തേയ്ക്കും സംശയത്തിന്റെ കരിമ്പടം പുതപ്പിച്ച് ഓടിമറയുകയാണ് കുറേ സിബിഐ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍. ഗതികേടു കൊണ്ട് വാ തുറക്കാനാവാതെ നിസഹായനായിരിക്കുന്ന കാര്‍ത്തികേയന്റെ ജനുസിലല്ല പക്ഷേ, പിണറായി വിജയന്‍ പിറന്നത്.

സിബിഐയുടെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാണ്. ആദ്യമേ രണ്ടു കരാറുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍, ലാവലിന്‍ ഇടപാടാകെ പിണറായി വിജയന്റെ ഗൂഢാലോചനയുടെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. പിണറായി വിജയനാണ് ഗൂഢാലോചന തുടങ്ങിയതെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പഴയ കരാറുകള്‍ക്ക് വേറെ വിശദീകരണം ചമയ്ക്കണം. ആദ്യത്തെ കരാറുതന്നെ ഗൂഢാലോചനയുടെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു വെച്ചാല്‍ ആ ജോലി ഒഴിവാകും. ഗൂഢാലോചനയുണ്ടെന്നേ പറയാവൂ, പ്രതിയൊന്നുമാക്കരുതെന്ന് മുകളില്‍ നിന്ന് നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തെളിവില്ലെന്നൊരു ന്യായീകരണം കൂടി എഴുതിവെച്ചു. എജിയോ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരോ ഇക്കാര്യം വലിയൊരു പ്രശ്നമാക്കിയാലും കുഴപ്പമില്ല, നമ്മുടെ ഗവര്‍ണറാണല്ലോ അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്. അക്കാര്യം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാന്‍ പുളളിക്കാരനോടും പറഞ്ഞാല്‍ ആ കുരുക്കുമഴിയും. സമസ്തചാനലുകളും പത്രങ്ങളും പിണറായി വിജയന്റെ ചോരയ്ക്കു മുറവിളി കൂട്ടുന്നവര്‍. ഈ പഴുത് അവിടെയും ചര്‍ച്ചയാവില്ല. പ്രോസിക്യൂഷന്‍ അനുമതി ക്ലീനായി കിട്ടും. പിണറായി വിജയന്‍ ജയിലിലുമാകും. ഹെന്തൊരു ബുദ്ധി..!!!

ഗൂഢാലോചനയെക്കുറിച്ച് ഗവര്‍ണര്‍ ഗവായിയും തന്റെ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അനുമതിയുത്തരവില്‍ അദ്ദേഹം ഗൂഢാലോചനയെ നിര്‍വചിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്ങനെയാണെന്ന് പത്രങ്ങളായ പത്രങ്ങളിലൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്. വായിച്ചു കോള്‍മയിര്‍ കൊണ്ടാലും...

"ഗൂഢാലോചനയ്‌ക്ക് പ്രത്യക്ഷമായ തെളിവുകള്‍ ലഭിക്കണമെന്നില്ല. ഗൂഢാലോചന എപ്പോഴും രഹസ്യമായാണ്‌ നടക്കുന്നത്‌. സാഹചര്യങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ ഇതു ലഭിക്കാം. കരാര്‍ ഒപ്പിടാനുള്ള നീക്കം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഗൂഢാലാചന ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌."

അവസാന വാചകം കണ്ണു തിരുമ്മി ഒന്നുകൂടി വായിച്ചു നോക്കുക. "കരാര്‍ ഒപ്പിടാനുള്ള നീക്കം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഗൂഢാലാചന ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്"‌. ഗവര്‍ണറും പറയുന്നത് അതു തന്നെ. പക്ഷേ, എന്തുകൊണ്ട് കാര്‍ത്തികേയന്‍ പ്രതിയായില്ലെന്ന ചോദ്യം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കണമെന്നാണല്ലോ മുകളില്‍ നിന്നുളള ഉത്തരവ്.

ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം. കരാറിന് തുടക്കമിട്ടത് കാര്‍ത്തികേയന്‍. ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടതും അതിയാന്‍. അതിയാനെതിരെ തെളിവില്ലെന്ന് സിബിഐ. കരാര്‍ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോയത് പിണറായി വിജയന്‍. അതിയാനും നടത്തിയത് ഗൂഢാലോചന. അതിനും തെളിവൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ പിണറായിയുടെ ഗൂഢാലോചന വിചാരണ വേളയില്‍ തെളിഞ്ഞു വരുമെന്ന് മഹാനായ ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് വെളിപാടുണ്ട്. കാര്‍ത്തികേയന്റെ ഗൂഢാലോചന അങ്ങനെ തെളിയില്ല. പ്രത്യക്ഷമായ തെളിവുകള്‍ ഇല്ലെങ്കിലും രഹസ്യമായിട്ടാണ് നടന്നതെങ്കിലും വിചാരണയില്‍ തെളിയുന്ന ഒരുതരം രണ്ടാംകിട ഗൂഢാലോചനയാണ് പിണറായി നടത്തിയത്. എന്നാല്‍ കാര്‍ത്തികേയനാകട്ടെ മഹാബുദ്ധിമാന്‍. തെളിവില്ലാത്ത, രഹസ്യമായി നടന്ന എന്നാല്‍ വിചാരണ വേളയില്‍ തെളിയാത്ത ഒരു ഗൂഢാലോചനാക്കൂട്ടുണ്ടാക്കാനുളള ഫോര്‍മുല അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. (ഹരികൃഷ്ണന്‍സ് എന്ന ഫാസില്‍ സിനിമയില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യേകതരം വിഷം പോലെയാണ് ഈ ഗൂഢാലോചനയും). കാര്‍ത്തികേയനെപ്പോലൊരു മഹാബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രിയെക്കിട്ടിയ മലയാളികള്‍ അഭിമാനിക്കുക.

തെളിവില്ലാത്ത രണ്ടു ഗൂഢാലോചനകളില്‍, ഒരു മന്ത്രി പ്രതിപ്പട്ടികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുകയും മറ്റൊരാള്‍ ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കണ്‍കെട്ട് വിദ്യയിലാണ് ലാവലിന്‍ കേസിലെ രാഷ്ട്രീയ താല്‍പര്യം കുടികൊള്ളുന്നത്. ഈ കാര്യം തന്നെയാണ് സിപിഎം ഇത്രയും കാലമായി വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഇതിന് പരിഹാരമുണ്ടാകാതെ കുറ്റകരമായ ഗൂഢാലോചനയെന്ന കുറ്റം കഴുത്തിലിട്ട് പിണറായി വിജയന്‍ എറണാകുളത്തെ സിബിഐ കോടതിയുടെ കൂട്ടിനകത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് മുന്‍കൂര്‍ നമസ്കാരം.

തെളിവില്ലാത്ത, ലക്ഷ്യം ആരോപിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ഗൂഢാലോചനയാണ് കാര്‍ത്തികേയന്‍ തുടങ്ങിവെച്ചതായി ആരോപിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് രൂപം നല്‍കിയതിനോ കാര്‍ത്തികേയന്‍ മന്ത്രിപദമൊഴിഞ്ഞ 1996 മെയ് 9 വരെ ഗൂഢാലോചന തുടര്‍ന്നതിനോ തെളിവോ സാക്ഷികളോ ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതിന്റെ പച്ച മലയാളം നിയമപരമായി ഈ ഗൂഢാലോചന നിലനില്‍ക്കുന്നില്ലെന്നു തന്നെയാണ്. നിയമപരമായി നിലനില്‍പ്പില്ലെന്ന് തങ്ങള്‍ തന്നെ സമ്മതിച്ച ഒരു ഗൂഢാലോചനയില്‍ പിണറായി വിജയന്‍ പങ്കാളിയായി എന്ന് ആരോപിക്കുകയും അത് വിചാരണ വേളയില്‍ തെളിയിച്ചു കാണിക്കാമെന്ന് വീമ്പിളക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സിബിഐ ഉദ്യോഗസ്ഥരും അങ്ങനെ മതിയെന്ന് തുല്യം ചാര്‍ത്തുന്ന ഗവര്‍ണറുമാണ് ഈ കേസില്‍ രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്നത്. പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ തെളിവുണ്ടെന്നും പൊതുതാല്‍പര്യമനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുവെന്നുമൊക്കെ തട്ടിവിടുന്നവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ചോദ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് സമര്‍ത്ഥമായി ഒളിച്ചോടുന്നു.

വഞ്ചനയുടെയും അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗത്തിന്റെയുമൊക്കെ അവസ്ഥ ഇതുതന്നെ. പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്ന ആരോപണം സംസ്ഥാനത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട 86 കോടി രൂപയാണ്. പിണറായി വിജയന്‍ വൈദ്യുതി മന്ത്രിസ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം 12 കോടി രൂപ എസ്എന്‍സി ലാവലിന്‍ മലബാര്‍ കാന്‍സര്‍ സെന്ററിന് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ആ പണം കൊണ്ടുതന്നെയാണ് തലശേരിയില്‍ ആശുപത്രി പണിതത്. ആശുപത്രി സംബന്ധിച്ച് ലാവലിനുമായി ഒപ്പിട്ട ധാരണാപത്രം അന്തിമ കരാറിലെത്തിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് അട്ടിമറിച്ചത് ആരെന്ന് ലാവലിന്‍ കേസിലെ ഇയാഗോ, പുല്ലാണേ, പുല്ലാണേ, വില്ലും ഷാലും പുല്ലാണേ!! എന്നീ ലേഖനങ്ങളില്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയും അന്നത്തെ ഇടതുമുന്നണി കണ്‍വീനറുമായ വിഎസ് അച്യുതാനന്ദന്റെ മാനസപുത്രന്‍ എസ് ശര്‍മ്മയാണ് സാമ്പത്തിക സഹായം അട്ടിമറിക്കാനുളള ഗൂഢാലോചന തുടങ്ങിയത്. രേഖകളും ഫയലും പരിശോധിച്ചാല്‍ ആരാണ്, എവിടെയാണ്, എന്തിനാണ് ഗൂഢാലോചന നടത്തിയതെന്ന് ഒരു സംശയവുമില്ലാതെ ബോധ്യപ്പെടും. ഏത് പൊതുജനത്തിനും ബോധ്യപ്പെടുന്ന ആ ഗൂഢാലോചന ഈ കേസിലൊരിടത്തും
പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് കേസ് മെനയാന്‍ തല പുകച്ച ബുദ്ധികേന്ദ്രങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാം.

ധാരണാപത്രം അന്തിമ കരാറാക്കി മാറ്റാന്‍ എസ്എന്‍സി ലാവലിനും മലബാര്‍ കാന്‍സര്‍ സെന്ററും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. കരടുകള്‍ തയ്യാറാക്കി, കരാറിലെ മൂന്നാം കക്ഷിയായ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ പരിഗണനയ്ക്ക് യഥാസമയം സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വ്യവസ്ഥകളിലെ വിയോജിപ്പ് യഥാസമയം ബോധ്യപ്പെടുത്താനോ, പുതിയൊരു കരട് തയ്യാറാക്കി ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വെയ്ക്കാനോ ഒരു നടപടിയും ശര്‍മ്മ മുതല്‍ ഒരു മന്ത്രിയും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല. സര്‍ക്കാരിന്റെ വിവിധ വകുപ്പുകള്‍ പരിഗണിച്ചെന്നും കരട് അംഗീകരിക്കാവുന്നതാണെന്നും കാണിച്ച് ഒന്നിലധികം തവണ ശര്‍മ്മയുടെ മുന്നില്‍ ഫയലെത്തിയതിന് തെളിവുണ്ട്. കരട് വായിച്ചു നോക്കി തന്റെ വിയോജിപ്പുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തി ബന്ധപ്പെട്ടവരോട് അഭിപ്രായം ചോദിക്കുന്നതിന് ഒരു വരിപോലും എസ്. ശര്‍മ്മയെന്ന പിണറായി വിജയന്റെ പിന്‍ഗാമി കുറിച്ചിട്ടില്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ തനിക്ക് സീറ്റില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോള്‍ ഫയലില്‍ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായൊരു നോട്ടുമെഴുതി പൊടിയും തട്ടിപ്പോകാനാണ് ശര്‍മ്മ തുനിഞ്ഞത്. ധാരണാപത്രത്തിലെയും കരട് കരാറിലെയും ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകളുടെ പ്രയോഗസാധുതയെക്കുറിച്ചുണ്ടായിരുന്നത് ആത്മാര്‍ത്ഥമായ സന്ദേഹമായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അത് നിയമപരമായി പരിഹരിക്കാനും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനും ആവശ്യത്തിലധികം സമയം ശര്‍മ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ ചെയ്തികളെയാണ് കുറ്റകരമായ ഗൂഢാലോചന, വഞ്ചന, അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗം എന്നൊക്കെ സാമാന്യബുദ്ധിയുളള ഏതൊരു മനുഷ്യനും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതൊന്നുമല്ല കുറ്റമെന്ന് സിബിഐ വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോള്‍ അതിന്റെ കാര്യകാരണങ്ങളും അറിയാനുളള അവകാശം പിണറായി വിജയനും സിപിഎമ്മിനുമുണ്ട്. അതൊക്കെ ‍ഞങ്ങള്‍ കോടതിയെ അറിയിച്ചോളാം എന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യം കോത്താഴത്തു പോയി പറഞ്ഞാല്‍ മതി.

ആരോ വലിക്കുന്ന ചരടുകള്‍ക്കൊപ്പിച്ച് അന്വേഷണ നാടകമാടുന്ന സിബിഐ പാവകള്‍ക്ക് ശര്‍മ്മയുടെ പേര് പ്രതിപ്പട്ടികയിലെഴുതാനാവില്ല. അങ്ങനെയെങ്ങാനും വന്നാല്‍ പലരുടെയും ഉദ്ദേശം നടക്കില്ല. മനോരമയും മാതൃഭൂമിയും ഇന്ത്യാവിഷനും ഏഷ്യാനെറ്റും പടച്ചുവിടുന്ന അസംബന്ധ വാര്‍ത്തകളില്‍ പിണറായി വിജയനൊപ്പം ശര്‍മ്മയുണ്ടാകാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. സിപിഎമ്മിന്റെ സംസ്ഥാന നേതൃത്വവും അതിനെ നയിക്കുന്ന പ്രഖ്യാപിത വില്ലന്‍ പിണറായി വിജയനും മാത്രമാണല്ലോ പ്രതിപ്പട്ടികയില്‍ വരേണ്ടത്. ഗൂഢാലോചന നടന്നത് എന്തിനെന്നും എവിടെയാണെന്നും നന്നായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും ശക്തമായ പ്രതിരോധം സിപിഎം ഒരുക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്തവര്‍ മന്ദബുദ്ധികള്‍ പോലുമല്ല.

മലബാര്‍ കാന്‍സര്‍ സെന്ററിന് കടവൂര്‍ ശിവദാസന്‍ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന കാലത്തും സാമ്പത്തിക സഹായം എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ പണം ഉപയോഗിച്ച് ആശുപത്രിയില്‍ പണിഞ്ഞ രക്തബാങ്ക് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന എ കെ ആന്റണിയാണ്. ധാരണാപത്രം റദ്ദായത് കടവൂരിന്റെ കാലത്ത്. സാമ്പത്തിക സഹായം നിലച്ചത് കടവൂരിന്റെ കാലത്ത്. സംസ്ഥാനത്തിന് ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന 86 കോടിയുടെ നഷ്ടം ഉണ്ടായത് കടവൂര്‍ ശിവദാസന്‍ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോഴാണ്. പക്ഷേ, കടവൂര്‍ കേസില്‍ പ്രതിയല്ല.

ഇപ്പറഞ്ഞതൊന്നും ഗവര്‍ണറുടെ പ്രഥമദൃഷ്ടിയില്‍ പതിഞ്ഞില്ല. എജിയുടെ നിയമോപദേശത്തില്‍ കണ്ടെത്തിയ പിശകുകളെന്തെന്ന് എണ്ണിപ്പറയാനും പാവം ഗവായിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഗവര്‍ണറുടെ പ്രഥമദൃഷ്ടി പതിഞ്ഞ അഴിമതിയുടെ പഴുതുകളേതെന്നും ഗൂഢാലോചനയുടെ സാഹചര്യങ്ങളേതെന്നും അറിയാന്‍ അനുമതി നിഷേധിച്ച സര്‍ക്കാരിനും ഉപദേശം നല്കിയ അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലിനും അവകാശമുണ്ട്. ഇനിയും സമാനമായ സാഹചര്യങ്ങളുണ്ടായാല്‍ ഈ അബദ്ധം ആവര്‍ത്തിക്കരുതല്ലോ!!

രാഷ്ട്രീയ യജമാനന്മാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താന്‍ സിബിഐ നായ്ക്കള്‍ നടത്തിയ കുരയും ഓരിയിടലും 1, 2, 3 എന്ന് നമ്പരിട്ട ആരോപണങ്ങളായി അവതരിപ്പിച്ച് "ഓടെടാ കോടതിയിലേയ്ക്ക്" എന്നു കല്‍പ്പിച്ചാല്‍, തന്തയ്ക്കു പിറന്ന ഒരുത്തനും അതിന് പുല്ലു വിലയും കല്‍പ്പിക്കില്ല. തലച്ചോറില്‍ യുക്തിബോധത്തിന്റെ കനലുകളുളളവനെ കലാപത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാണ് സിബിഐ സമര്‍പ്പിച്ച കുറ്റപത്രവും അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടും. അധികാരസ്ഥാനങ്ങളില്‍ എങ്ങനെയോ ചെന്നു പെട്ടവന്റെ വൃത്തികെട്ട നെഗളിപ്പും പകയും കൊടുംവൈരവുമാണ് അമ്പും തുമ്പുമില്ലാത്ത ഈ കേസിന്റെയും അന്വേഷണത്തിന്റെയും പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്.

ഈ കോലാഹലങ്ങളൊക്കെ അരങ്ങു തകര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മുങ്ങിപ്പോയത് ജലവൈദ്യുതി പദ്ധതികളുടെ നവീകരണ പ്രക്രിയയാണ്. സിഎജിയുടെ കണ്ടെത്തല്‍ ഓര്‍ക്കുക.

The expenditure of Rs.374.50 crore incurred for renovation did not yield commensurate gains due to various technical defects in the equipment renovated.

ലാവലിന്‍ കേസിന്റെ ഉത്ഭവത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ വാചകങ്ങളാണിത്. നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെട്ട ഉപകരണങ്ങള്‍ക്ക് സാങ്കേതിക തകരാറുണ്ടെന്നാണ് സിഎജി പറഞ്ഞത്. അണക്കെട്ട് നിര്‍മ്മാണത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന യന്ത്രസാമഗ്രികളുടെ വൈകല്യം കണ്ടുപിടിക്കാനുളള എന്ത് പരിശീലനമാണ് അക്കൗണ്ടന്‍ ജനറലിന്റെ ഓഫീസില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന കണക്കപ്പിളളമാര്‍ക്കുളളതെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. (ഈ പരാമര്‍ശം കടന്നു കൂടിയത് മുന്‍മന്ത്രി ബേബി ജോണിന്റെ ബന്ധുവായിരുന്ന അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലിനെ വിഎസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ സ്വാധീനിച്ചിട്ടാണെന്ന് മാധ്യമ സിന്‍ഡിക്കേറ്റിലെ പ്രധാനിയായിരുന്ന പി കെ പ്രകാശ് 2009 ജൂണ്‍ ഒന്നിന്റെ മാധ്യമത്തിലെഴുതിയ "തോറ്റത് കേരള സമൂഹം തന്നെയാണ്" എന്ന ലേഖനത്തിലെഴുതിയിരിക്കുന്നു. പേജ് 18).

യന്ത്രങ്ങളുടെ സാങ്കേതിക ശേഷിയെക്കുറിച്ച് സിഎജി ഉന്നയിച്ച ആരോപണത്തിന്റെ സത്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് വിജിലന്‍സ്, സിബിഐ അന്വേഷണങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തുന്ന നിശബ്ദത എന്തിന്റെ സൂചനയാണെന്നാണ് മനസിലാക്കേണ്ടത്. സിഎജി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ ആരോപണം ഒരന്വേഷണം പോലും നടത്താതെ തള്ളിക്കളയുകയാണ് സിബിഐയും വിജിലന്‍സും ചെയ്തത്. പളളിവാസല്‍, ചെങ്കുളം, പന്നിയാര്‍ ജലവൈദ്യുതപദ്ധതികളില്‍ നിന്ന് ഇപ്പോഴും വൈദ്യുതി ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്രയും ശക്തമായ ആരോപണങ്ങളുയര്‍ന്നിട്ടും ഈ പദ്ധതികളില്‍ ഉപയോഗിച്ച യന്ത്രസാമഗ്രികളുടെ വിശ്വാസ്യത പരിശോധിക്കാന്‍ സിബിഐ തയ്യാറാവുക പോലും ചെയ്യാത്തതില്‍ നിന്ന് സിഎജി റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ കഴമ്പില്ലായ്മ എത്രയുണ്ടെന്നറിയാം.

50 വര്‍‍ഷത്തെ ആയുസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്താണ് നവീകരണ പ്രക്രിയ നടന്നത്. മൂന്നു നിലയങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്ന നാലു വര്‍ഷത്തെ വൈദ്യുതിയുടെ വില കണക്കാക്കിയാല്‍ നിര്‍മ്മാണച്ചെലവും കഴിഞ്ഞ് സര്‍ക്കാരിന് ലാഭമുണ്ടാകുമെന്നാണ് നവീകരണ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയ എസ്എന്‍സി ലാവലിന്റെ അവകാശ വാദം. സിഎജി പറയുന്നതാകട്ടെ, നവീകരണം കൊണ്ട് സംസ്ഥാനത്തിന് നേട്ടങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നും.

വിജിലന്‍സും സിബിഐയും മൂന്നു വര്‍ഷം വീതം അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ മൗലികമായ ഈ ചോദ്യം പരിഗണന പോലും അര്‍ഹിക്കാത്തവിധം കുഴിച്ചു മൂടപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതിനര്‍ത്ഥം ഒന്നേയുളളൂ. ഒരാളെ ഫ്രെയിം ചെയ്യാനായി എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ച പച്ചക്കളളമായിരുന്നു അത്. ലക്ഷ്യം വേറെയായിരുന്നതു കൊണ്ട് ഇതിനു പിറകെ പോകാന്‍ ഒരന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥനും സമയമോ താല്‍പര്യമോ ഉണ്ടായില്ല.

ജലവൈദ്യുത പദ്ധതികള്‍ നവീകരിച്ചപ്പോള്‍ സ്ഥാപിച്ച യന്ത്രസാമഗ്രികളില്‍ വൈകല്യമുണ്ടെന്ന ഗുരുതരമായ പരാമര്‍ശത്തില്‍ തുടങ്ങിയ കോലാഹലങ്ങള്‍ ഒടുവില്‍ മലബാര്‍ കാന്‍സര്‍ സെന്ററിന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട 86 കോടി രൂപയിലെത്തി അവസാനിച്ചു. മറ്റേക്കാര്യം അന്വേഷിച്ചാല്‍, യന്ത്രസാമഗ്രികള്‍ക്കു കുഴപ്പമില്ലെന്നും അരനൂറ്റാണ്ടുകാലം അവ പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്നും വിദഗ്ധാഭിപ്രായമുണ്ടായാല്‍ എല്ലാം തകരില്ലേ. യന്ത്രങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ "കുറ്റകരമായ ഗുഡാലോചനയും വഞ്ചനയും അധികാരദുര്‍വിനിയോഗവും" ആരോപിക്കാനാവില്ലല്ലോ.

എങ്ങനെയെങ്കിലും പിണറായി വിജയനെ കേസില്‍ കുടുക്കാന്‍ വേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ചതാണ് ഈ കേസെന്ന് ബോധ്യപ്പെടാന്‍ ഇതില്‍പരം തെളിവൊന്നും ആര്‍ക്കും വേണ്ട. പിണറായി വിജയന്‍ അഴിമതി നടത്തിയെന്നല്ല, മറിച്ച് പിണറായിയെ കുടുക്കാന്‍ വേണ്ടി, സിഎജി, സിബിഐ, ഗവര്‍ണര്‍ മുതലായ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ അത്യന്തം ഹീനമായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്ന നഗ്നമായ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ വെളിപ്പെടുന്നത്.

ഈ വസ്തുതകളത്രയും മറന്നാണ് പിണറായി വിജയന് വിചാരണ നേരിട്ടുകൂടേയെന്ന ലളിത നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യമുയര്‍ത്തുന്നത്. തന്നെ കേസില്‍ കുടുക്കി തേജോവധം ചെയ്യാന്‍ അധികാര സ്ഥാപനങ്ങളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്ത ഹീനമനസുകള്‍ക്ക് കീഴടങ്ങണമെന്നാണ് ലളിതവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം.

ടെക്നിക്കാലിയ, കമല ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ എന്നീ പേരുകളൊന്നും ആരുമിപ്പോള്‍ മിണ്ടുന്നേയില്ല. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ പേരില്‍ സിംഗപ്പൂരില്‍ ബിനാമി കമ്പനി നടത്തുന്നവനാണ് പിണറായി വിജയനെന്ന് ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ പ്രചരിപ്പിച്ചവരുടെ നാക്ക് താണു പോയി. കേസിന്റെ ആരംഭ വേളയില്‍ 374 കോടി, 400 കോടി, 198 കോടി എന്നിങ്ങനെ പല കണക്കില്‍ പറഞ്ഞ തുക ഒടുവില്‍ 86 കോടി രൂപ സംസ്ഥാന ഖജനാവിന് നഷ്ടം വന്നുവെന്ന് ചുരുങ്ങി. അതിലൊരു രൂപയെങ്കിലും പിണറായി വിജയന്റെ സ്വന്തം അക്കൗണ്ടിലേയ്ക്ക് പോയെന്ന് ആരോപണമില്ല, അതിന് തെളിവില്ല.

സിബിഐ അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടും കുറ്റപത്രവും ആറാലുംമൂടു മുതല്‍ പൊള്ളാച്ചി വരെയുളള ചന്തകളിലടക്കം ലഭ്യമായിട്ടും, പിണറായി വിജയന്‍ നടത്തിയ അഴിമതിയെക്കുറിച്ച് ഒരു വരി, ആ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാന്‍ പ്രകാശ് കാരാട്ട് വെല്ലുവിളിച്ച് മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും നിര്‍ഗുണ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം കല്‍പിത കഥകള്‍ക്ക് പിന്നാലെ ഓടുകയാണ്. ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ അവര്‍ പടച്ചുവിടുന്ന വാര്‍ത്തകളില്‍ നിന്ന് പൊതുതാല്പര്യം ചുട്ടെടുക്കുന്ന ദോശക്കല്ലുകള്‍ ബ്ലോഗുകളില്‍ വരെ പ്രവര്‍ത്തന നിരതമാണ്.

ഇത് പിണറായി വിജയന്റെ വ്യക്തിപരമായ അന്തസിന്റെയോ സിപിഎം എന്ന പാര്‍ട്ടി അണികളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയോ വിഷയമല്ല. അതിനേക്കാള്‍ അപ്പുറമായി രാഷ്ട്രീയ എതിരാളിയെ വേട്ടയാടാന്‍ ഭരണാധികാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധതയുടെ പ്രശ്നമാണ്. തങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടമില്ലാത്തവനെ, തങ്ങള്‍ക്ക് വഴങ്ങാത്തവനെ കോടതിമുറിയുടെ സംശയവലയത്തിലേയ്ക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാന്‍ അധികാരം കയ്യാളുന്നവന്‍ നടത്തുന്ന ഉപജാപങ്ങളാണ് ലാവലിന്‍ കേസിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. അതു തിരിച്ചറിയുന്നതു കൊണ്ടാണ് പിണറായി വിജയന്‍ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ് പാര്‍ട്ടിയുടെ അന്തസ് നിലനിര്‍ത്തണമെന്ന് വാദിക്കുന്നവര്‍ പിന്‍പറ്റുന്നത് പഴയ ഗോത്രനിയമമാണെന്ന് വിനയപൂര്‍വം പറയേണ്ടി വരുന്നത്. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക് ഒരാളെയും ഒരു ഗോത്രത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക് ഒരു കുടുംബത്തെയും സമൂഹത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക് ഗോത്രത്തെയും കുരുതികൊടുക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന അപരിഷ്കൃത നീതിയുടെ കരിനിഴലാണ് ആ വാദത്തിനു പിന്നില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഭരണാധികാരം പളളിവാളെടുത്ത് മുടിയഴിച്ചു തുളളി ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചോരയ്ക്കു വേണ്ടി പാഞ്ഞടുക്കുമ്പോള്‍, ആ വാള്‍മുനയിലേയ്ക്ക് ഇരയെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത് കൈകഴുകാന്‍ തയ്യാറാകാത്ത സിപിഎമ്മിന്റെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം ചരിത്രത്തിലെന്നും ജ്വലിച്ചു തന്നെ നില്‍ക്കും. അന്തസ്, ആത്മാഭിമാനം, ധാര്‍മ്മികത എന്നീ വാക്കുകളുടെ പൈങ്കിളി നിര്‍വചനങ്ങളും അവയെക്കുറിച്ചുളള ചാരുകസേര ന്യായങ്ങളുമല്ല, മറിച്ച് വസ്തുതകളിലുളള വിശ്വാസമാണ് മറ്റാരും ചെയ്യാത്ത ഈ ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന് സിപിഎമ്മിനെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നത്.

സ്ഥാപനവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട അധികാരത്തിന്റെ അശ്ലീലയുക്തിയ്ക്ക് കീഴടങ്ങാന്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനം വിസമ്മതിക്കുന്നതും നീതിയ്ക്കായി സാധ്യമായ മാര്‍ഗങ്ങളത്രയും സ്വീകരിക്കുന്നതും ജനാധിപത്യപരവും നിയമപരവുമായ മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെ തന്നെയാണ്. സിബിഐ കോടതിയിലെ വിചാരണയിലല്ല, അതിനും മുകളിലുളള മറ്റു കോടതികളില്‍ ഈ കേസിന്റെ ന്യായാന്യായങ്ങള്‍ ആദ്യം തീരുമാനിക്കപ്പെടണം. അതിനു ശേഷം മതി വിചാരണയും വിലങ്ങിടലും. നിയമപരമായി ഈ കേസിനെ സിപിഎം നേരിടുമെന്ന് പറയുന്നതിന്റെ മലയാളം അതാണ്.

ഇഷ്ടമില്ലാത്തവനെ കളളക്കേസില്‍ കുടുക്കി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലിട്ട് പീഡിപ്പിക്കാമെന്നും അഴിമതിയുടെ പുകമറയുയര്‍ത്തി കോടതി മുറിയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാമെന്നും മോഹിക്കുന്ന സാമൂഹ്യവിരുദ്ധര്‍ക്ക് എക്കാലത്തേയ്ക്കുമുളള താക്കീതാണ് ലാവലിന്‍ കേസില്‍ സിപിഎം ഉയര്‍ത്തുന്ന പ്രതിരോധം.

എതിരാളികള്‍ വിരിയ്‌ക്കുന്ന വലയില്‍ സ്വമേധയാ തല വെയ്‌ക്കുന്ന വിഡ്‌ഢികളാന്‍ മനസില്ലെന്ന സിപിഎമ്മിന്റെ പ്രഖ്യാപനം ജനാധിപത്യ മനസുകളില്‍ മാറ്റൊലിക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്. ആരോ ഒരുക്കിയ കുരുക്ക്‌ സസന്തോഷം കഴുത്തിലണിഞ്ഞ്‌, പീഡിതന്റെ ദൈന്യമഭിനയിച്ച്‌ സഹതാപം ഇരന്നു വാങ്ങുന്ന ദുര്‍ബലനല്ല താനെന്ന പിണറായി വിജയന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍ ഒരു പോരാളിയുടെ സിംഹവീര്യമാണ് തുടിക്കുന്നത്. ഏതു മനുഷ്യന്റെയും കരളു കരിച്ചു കളയാന്‍ പോന്ന അപവാദങ്ങളാല്‍ വേട്ടയാടപ്പെടുന്ന പിണറായിയും ഏതു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ആത്മവീര്യം നശിപ്പിക്കും വിധം ഹീനവും രൂക്ഷവുമായ ആക്രമണങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിധേയമാകുന്ന സിപിഎമ്മും നടത്തുന്ന ചെറുത്തു നില്‍പ്പില്‍ സിപിഎം ഇന്നോളമാര്‍ജിച്ച വിപ്ലവാനുഭവങ്ങളുടെ പോരാട്ടവീര്യമത്രയുമുണ്ട്‌. രാഷ്ട്രീയ എതിരാളിയെ വേട്ടയാടാന്‍ അധികാരത്തെ എങ്ങനെയും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഹീനതയാണ് ഇവിടെ തോല്‍ക്കേണ്ടത്. പിണറായി വിജയനും സിപിഎമ്മുമല്ല.


കൂടുതല്‍ വായനയ്ക്ക് :-

1. സിബിഐ അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ട് സമകാലിക മലയാളം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് കിരണിന്റെ ബ്ലോഗില്‍.
2. എജിയുടെ നിയമോപദേശം വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറത്തില്‍

Tuesday, May 26, 2009

കൂട്ടത്തോല്‍വിയുടെ നാനാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍...

തലസ്ഥാനത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ് ആസ്ഥാനമായ ഇന്ദിരാ ഭവനിന്റെ പ്രധാന വാതിലില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു ബോര്‍ഡ് തൂങ്ങിയാല്‍ അത്ഭുതപ്പെടരുത്. "സാക്ഷാല്‍ വിഎസ് അച്യുതാനന്ദന്‍, ഈ പാര്‍ട്ടിയുടെ ഐശ്വര്യം........."

സംഘടനയും രാഷ്ട്രീയവും തകര്‍ന്ന് തരിപ്പണമായിട്ടും കോണ്‍ഗ്രസ് നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന ഐക്യജനാധിപത്യ മുന്നണി കേരളത്തില്‍ നേടിയ വമ്പന്‍ വിജയത്തിന് ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയും രമേശ് ചെന്നിത്തലയും മനസാ നന്ദി പറയുക സാക്ഷാല്‍ സഖാവ് വിഎസിനോടായിരിക്കും. 2004ല്‍ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ഇടതുമുന്നണി നേടിയ ചരിത്ര വിജയത്തിന് കരുണാകരന്‍ വഹിച്ച അതേ പങ്ക് ഇത്തവണ വിഎസും വഹിച്ചു. വ്യത്യാസം ഒന്നുമാത്രം.

സ്വാര്‍ത്ഥരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഹീനയുക്തികള്‍ നേരെ ചൊവ്വേ പ്രകടിപ്പിച്ചാണ് കരുണാകരന്‍ അന്ന് കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ കുഴിഞരമ്പറുത്തതെങ്കില്‍, ആദര്‍ശക്കഞ്ചാവിന്റെ മാദകലഹരിയില്‍ തന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥമോഹങ്ങള്‍ മറച്ചു പിടിച്ചാണ് വിഎസ് ഇടതുമുന്നണിയുടെയും സിപിഎമ്മിന്റെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മോഹങ്ങളുടെ അടിവേരറുത്ത കൈക്കോടാലിയായി മാറിയത്. മദംമുറ്റിയ പതിനായിരം കൊലകൊമ്പന്മാര്‍ പുറത്തു നിന്ന് കുത്തിമലര്‍ത്തിയാലും ഉടഞ്ഞു വീഴാത്ത ചട്ടക്കൂട് തകര്‍ക്കാന്‍ അകത്തിരുന്ന് കരളുന്ന ഒരു ചുണ്ടെലി ധാരാളം. സിപിഎമ്മിനുളളില്‍ നിന്ന് സിപിഎം വിരുദ്ധരുടെ വീരനായകനായി നിറഞ്ഞാടിയ രാഷ്ട്രീയ വഞ്ചനയുടെ വിടലച്ചിരി വോട്ടെണ്ണല്‍ ദിവസം തന്നെ ഉയര്‍ന്ന് മുഴങ്ങിയത് ഒട്ടും അസ്ഥാനത്തായില്ല. പണ്ട് മാരാരിക്കുളത്ത് തോറ്റപ്പോള്‍ അരക്കൈ ബനിയനുമിട്ട് വിഷാദമൂകനായി അരവിന്ദന്‍ ചിത്രത്തിലെ നായകനെപ്പോലെ കാമറയ്ക്കു മുന്നില്‍ കാഴ്ചവെച്ച ഭാവാഭിനയം, സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയും മുന്നണിയും രാജ്യവ്യാപകമായി തോറ്റമ്പിയപ്പോള്‍ എത്ര വേഗമാണ് പറന്നൊളിച്ചത്? താന്‍ തോറ്റാല്‍ സര്‍വം ശോകമൂകം. പാര്‍ട്ടിയപ്പാടെ തോറ്റാല്‍ ആമോദഹര്‍ഷത്താല്‍ അട്ടഹാസം. പറയൂ, വേറെയേത് വഞ്ചകനിലുണ്ട് ഈ രണ്ടു ഗുണവും...?

നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന ഓരോ വോട്ടും പിണറായി വിജയനായിരിക്കുമെന്നും അത് ആലോചിച്ച് ചെയ്യണമെന്നും ആഹ്വാനം ചെയ്ത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പലഭാഗത്തേയ്ക്കും ഒഴുകിയ ടെലിഫോണ്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥനയുടെ വികസിത രൂപമാണ് ഏപ്രില്‍ പതിനാറിന് അമ്പലപ്പുഴ പറവൂര്‍ ഗവ ഹൈസ്ക്കൂള്‍ മുറ്റത്ത് കണ്ടത്. സ്വന്തം അണികളോട് മനസാക്ഷി വോട്ടു ചെയ്യാന്‍ ആഹ്വാനിച്ച കെ കരുണാകരന്റെ നേരവകാശിയായി സിപിഎം പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗവും പുന്നപ്ര വീരനുമായ സഖാവ് വിഎസ് അന്ന് രംഗപ്രവേശം ചെയ്തു. തിരഞ്ഞെടുപ്പു ദിവസം വോട്ടര്‍മാരോട് മനസാക്ഷി വോട്ടു ചെയ്യാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് അച്യുതാനന്ദന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈദ്ധാന്തിക ലോകത്ത് പണിത സ്വന്തം സിഹാസനത്തിനു മേല്‍ ആസാദും അപ്പുക്കുട്ടന്‍ വളളിക്കുന്നും പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ പരമപ്രധാനമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടമായി നിര്‍വചിച്ചവര്‍ മാറി നിന്ന് കണ്ണീര്‍വാര്‍ത്തു.

ഒരു ചോദ്യം മാത്രം നമുക്ക് സിപിഎം നേതൃത്വത്തോട് ചോദിക്കാം. എന്തിന്റെ പേരില്‍ ജനം തങ്ങള്‍ക്ക് വോട്ടു ചെയ്യുമെന്നാണ് നിങ്ങള്‍ കരുതിയത്? എട്ടുമുതല്‍ പന്ത്രണ്ടു സീറ്റുവരെ പ്രതീക്ഷിച്ച പാര്‍ട്ടി കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ മെയ് പതിനാറിന് മുഴങ്ങിയുയര്‍ന്ന മ്ലാനതയ്ക്ക് കാരണം തേടി അധികമൊന്നും അലയേണ്ട. ഇടതു മുന്നണി ഭരണം തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ഈ ഭരണത്തെക്കുറിച്ചോ അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന പാര്‍ട്ടിയെക്കുറിച്ചോ തന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരെക്കുറിച്ചോ നല്ലതു പറയാന്‍ നാവു വളയാത്ത ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിയുണ്ടാക്കുന്ന അവമതിയെ ചെറുക്കാവാതെ കുഴങ്ങിയ അവസ്ഥയിലുണ്ട് എല്ലാ ഉത്തരവും. ഒരാളെ നേതാവാക്കുക, അയാളെ മുഖ്യമന്ത്രിയാക്കുക, എന്നിട്ട് അയാളുണ്ടാക്കുന്ന സകല കുഴിത്തിരുമ്പു പരിപാടികളുടെയും പാപം ചുമന്ന് നീറിനീറിയൊടുങ്ങുക. ശത്രുക്കളും പോലും സിപിഎമ്മിനോട് സഹതപിക്കും. സ്വന്തം മന്ത്രിസഭയുടെ ബജറ്റിനെ തളളിപ്പറയാന്‍ മടിയില്ലാത്തൊരു മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാഷ്ട്രീയ നികൃഷ്ടത സൃഷ്ടിക്കുന്ന അലോസരങ്ങളും അവമതിയും അതിജീവിക്കാന്‍ ലെനിനിസ്റ്റ് സംഘടനാ ശൈലിയില്‍ തന്ത്രങ്ങളൊന്നും ബാക്കിയില്ല. സിപിഎമ്മിനെ തകര്‍ക്കാന്‍ അതിനുളളില്‍ നിന്ന് പെടാപ്പാടു പെടുന്ന വിഎസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ ഉയര്‍ത്തി വിടുന്ന വിഷവികിരണമേറ്റ് അനുനിമിഷം ദ്രവിച്ചു തീരുന്ന സംഘടനാ ചട്ടക്കൂടിനെ പഴയ നിലയിലെത്തിക്കാന്‍ ഒറ്റവഴിയേയുളളൂ.

2004ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ യുഡിഎഫ് ഏതുവിധമാണോ ജനവിധിയുടെ കുരുക്ഷേത്രത്തില്‍ കിടന്ന് ചക്രശ്വാസം വലിച്ചത് അതിനു സമാനമായ സ്ഥിതിയായിരുന്നു ഇക്കുറി എല്‍ഡിഎഫില്‍. ഇടതുപക്ഷം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ബദല്‍രാഷ്ട്രീയം തിരഞ്ഞെടുപ്പു ചര്‍ച്ചകളില്‍ നിന്ന് അകന്നേ നിന്നു. പകരം വന്നത്, മദനിയും ലാവലിനും പിന്നെ ഇടതുകാല്‍പനികതയുടെ സ്ഥിരം വാചാടോപങ്ങളും. ഈ മൂന്നു വിഷയങ്ങളും കോണ്‍ഗ്രസിനെയും യുഡിഎഫിനെയുംകാള്‍ സമര്‍ത്ഥമായി സിപിഎമ്മിനും ഇടതുമുന്നണിയ്ക്കും ഉളളില്‍ നിന്ന് മാര്‍ക്കറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. മദനി ബന്ധത്തില്‍ ആശങ്ക പൂണ്ട വോട്ടറോട്, "മറ്റേ നായിന്റെ മോന്മാര്‍ ഓരോന്ന് ചെയ്തു കൂട്ടുന്നതിന് ഞങ്ങളെന്തു ചെയ്യാനാ" എന്ന ചില സഖാക്കളുടെ ഒറ്റവരി പ്രതികരണം വോട്ടു വരുന്ന വഴികളില്‍ മൈനുകളായി പൊട്ടിച്ചിതറി.

മദനിയാണ് ഇടതു പരാജയത്തിന്റെ പ്രധാനകാരണം എന്ന മട്ടിലാണ് വിശകലനങ്ങള്‍ പൂത്തു വിടരുന്നത്. ഇടതുപക്ഷം വമ്പന്‍ വിജയം നേടിയ 2004ലെ 19 സീറ്റില്‍ നിന്നും ഇപ്പോള്‍ നാലു സീറ്റായി കുറഞ്ഞതിനു കാരണം മദനിയില്‍ ചാര്‍ത്തി സംതൃപ്തിയടയുന്നവരെ അങ്ങനെ വെറുതേവിടാനാകില്ല. സീറ്റുകളുടെ എണ്ണം മാത്രം നോക്കി വിശകലന സ്ഖലനം നടത്തുന്നവരെ വോട്ടുകളുടെ എണ്ണത്തിലേയ്ക്ക് നമുക്ക് മടക്കി വിളിക്കാം. പഴയ ഉദ്ധാരണം അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടാകുമോയെന്നറിയണമല്ലോ!

2004ലെ അത്ഭുത വിജയം ഇടതുപെട്ടിയില്‍ വീഴ്ത്തിയ വോട്ടുകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ ഇക്കുറി കുറവു് 245403‍. അന്ന് കിട്ടിയത് 6962841. ഇന്ന് 6717438. അന്ന് ഭൂലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരവും മതനിരപേക്ഷവും ആദര്‍ശസമ്പന്നവും വ്യതിയാനച്ചിതലുകള്‍ തീണ്ടി അശുദ്ധമാക്കാത്തതുമായ ആശയപ്രപഞ്ചം ഇടതിനായിരുന്നുവത്രേ! ആര്‍ക്കെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കില്‍ ഫ്രണ്ട് ലൈനില്‍ ആര്‍ കൃഷ്ണകുമാര്‍ എഴുതിയ എ റെഡ് വാഷ് ഇന്‍ ദി സൗത്ത് എന്ന ലേഖനം വായിക്കുക. മഞ്ചേരിയില്‍ സഖാവ് ഹംസാക്ക നേടിയ വിജയത്തെ പച്ചയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ വിലയിരുത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നാലാം പാരഗ്രാഫ് വായിച്ചാലും.

The Indian Union Muslim League (IUML), the second largest constituent in the ruling UDF, which has never lost a Lok Sabha election in its two north Kerala strongholds of Ponnani and Manjeri, also got the shock of its life when the predominantly Muslim Manjeri chose a CPI(M) candidate, T.K. Hamsa. Manjeri was the icing on the cake for the LDF. Along with neighbouring Ponnani, this Lok Sabha constituency had been claimed as a stronghold of the IUML. The LDF stormed the green citadel through impressive tactical electoral positioning. A group of Sunni Muslims openly declared its support for the CPI(M) candidate, and so did the People's Democratic Party (PDP) of Abdul Nasser Mahdani, the Indian National League (INL) of former Muslim league president Ibrahim Sulaiman Sait, and some extremist groups such as the National Democratic Front (NDF). The results indicate that the CPI(M) candidate would have won the votes of Congress workers too, who are clearly frustrated at the continuing domination of the Muslim League in the region. The CPI(M) also benefited from the support of traditional IUML workers who are resentful about several recent decisions, if not the increasingly pro-rich orientation, of the Muslim League leadership.

അതാണ് കാര്യം. പിഡിപി, ഐഎന്‍എല്‍, ജമായത്തെ ഇസ്ലാമി, എന്തിന് പോപ്പുലര്‍ ഫ്രണ്ടായി പേരു മാറിയ എന്‍ഡിഎഫു വരെ തുണച്ചതിന്റെ കൂടി നേട്ടമാണ് ഇന്ന് കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന ആ വിജയം. 2004ല്‍ നിന്ന് 2009ലെത്തിയപ്പോള്‍ മതനിരപേക്ഷ, ആദര്‍ശാധിഷ്ഠിത, സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളില്‍ നിന്ന് കാമാവേശം ഉള്‍ക്കൊണ്ട കേരള ജനത, സിപിഎമ്മും മദനിയും തമ്മിലുളള പരസ്യ വേഴ്ചയില്‍ മനംമടുത്ത് കെ സുധാകരന്‍ മുതല്‍ ശശി തരൂര്‍ വരെയുളള വിനയത്തിന്റെയും എളിമയുടെയും ആള്‍രൂപങ്ങള്‍ക്ക് വോട്ടു ചെയ്തുപോലും. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉസാഘയും ലസാഗുവും ഉളളംകൈയിലെ രേഖകളാണെന്ന് അഹങ്കരിക്കുന്ന വിശകലന വീരന്മാരാണ് സാമാന്യബുദ്ധിയെയും ഓര്‍മ്മയെയും പുച്ഛിക്കുന്ന ലളിതസമീകരണങ്ങളില്‍ അഭിരമിക്കുന്നത്.

സീറ്റിന്റെ എണ്ണം വെച്ച് പുതിയ എഞ്ചുവടികള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നവര്‍ വോട്ടിന്റെ എണ്ണത്തിനും സമാധാനം പറയണം. മദനിയുമായുണ്ടാക്കിയ സഖ്യം സിപിഎമ്മിന്റെ അണികളിലുണ്ടാക്കിയ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഫലമാണ് സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ 15ന്റെയും വോട്ടുകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ 245403‍ന്റെയും കുറവു വരുത്തിയതെന്ന് സമ്മതിച്ചാല്‍, ഇടതു പെട്ടിയില്‍ വീണ അറുപത്തിയേഴ് ലക്ഷത്തിലധികം വോട്ടുകള്‍ ആ നയത്തിനുളള അംഗീകാരമാണെന്നും വിലയിരുത്തേണ്ടി വരും. അറുപത്തിയേഴ് ലക്ഷം പേരുടെ അംഗീകാരത്തിനാണോ രണ്ടര ലക്ഷം പേരുടെ തിരസ്കാരത്തിനാണോ മുന്‍ഗണന നല്‍കേണ്ടതെന്ന് സിപിഎം തീരുമാനിക്കട്ടെ.

മദനിയുമായി പരസ്യമായി സംഖ്യമുണ്ടാക്കിയിട്ടും ഇടതുപക്ഷം നാലോട്ടിന് വേണ്ടി ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദത്തെ വാരിപ്പുണരുന്നുവെന്ന് ചാനലുകളായ ചാനലുകളും പത്രങ്ങളായ പത്രങ്ങളും കൊമ്പു കുഴല്‍ വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ ആര്‍ത്തുവിളിച്ചിട്ടും കേരള ജനതയുടെ 42 ശതമാനം പേര്‍ ആ നയത്തെ അംഗീകരിച്ചെങ്കില്‍ പൊഴിഞ്ഞു പോയ നാലു ശതമാനത്തെയോര്‍ത്ത് വല്ലാതെ വേവലാതിപ്പെടേണ്ട കാര്യം ഇടതുപക്ഷത്തിനോ സിപിഎമ്മിനോ ഇല്ല തന്നെ.

മദനിയുമായി സിപിഎം ഉണ്ടാക്കിയ സഖ്യമല്ല, മറിച്ച് ആ സഖ്യത്തെക്കുറിച്ച് സിപിഎം വിരുദ്ധ, കുറേക്കൂടി കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ പിണറായി വിരുദ്ധ മാധ്യമങ്ങള്‍ കെട്ടിയെഴുന്നെളളിച്ച പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും കലര്‍ന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ് വോട്ടര്‍മാരെ സ്വാധീനിച്ചത്. രണ്ടും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്. കാലങ്ങളായി തുടരുന്ന ഈ സഖ്യത്തെക്കുറിച്ച് മുഖ്യന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ അരങ്ങേറിയ ആദര്‍ശക്കോപ്പിരാട്ടി കൂടിയായപ്പോള്‍ വോട്ടു വിഹിതം ചോര്‍ന്നു. കാവിനിക്കറിനു മുകളില്‍ ചെമ്പട്ടു ചുറ്റിയവന്റെ കാപട്യരാഷ്ട്രീയം സിപിഎമ്മിനെ ചതിച്ചു. സ്വന്തം അണികളിലൊരു ചെറിയ വിഭാഗത്തില്‍ മുളച്ചു പൊന്തുന്ന മൃദുഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ വിഷപ്പല്ലുകളെ വേണ്ടവിധത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ സിപിഎം നേതൃത്വത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നാണ് ഈ വിവാദകോലാഹലങ്ങളും അതിന്റെ വല്ലാത്ത സ്വാധീനമുളള തിരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലവും നല്‍കുന്ന സൂചന.

നടക്കുന്നത് ലോകസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണെന്നും ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ കൊടിക്കൂറ കൂടുതല്‍ ഉയരത്തില്‍ ഉയര്‍ത്തുന്നതിന് വേണ്ട അംഗബലം ശേഖരിക്കുന്നതിനാണ് മുമ്പെന്നെത്തേയും പോലെ ഇക്കുറിയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സഖ്യങ്ങളുണ്ടാക്കിയതെന്ന ഏറ്റവും ലളിതമായ രാഷ്ട്രീയം സിപിഎമ്മിന്റെ സജീവ പ്രവര്‍ത്തകരില്‍ പലരും വിസ്മരിച്ചതിന്റെ പ്രത്യാഘാതമാണ് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം. തെറ്റിയത് സിപിഎം നേതൃത്വത്തിനല്ല, വിഷലിപ്തമായ മാധ്യമ പ്രചരണത്തില്‍ സ്വന്തം ഹൃദയം മുക്കിത്താഴ്ത്തിയ ചെറിയൊരു വിഭാഗം ഇടതുപക്ഷ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കാണ്. ഉളുത്തുപോയ രാഷ്ട്രീയവുമായി ചായക്കടകളിലും ബാര്‍ബര്‍ഷോപ്പുകളിലും ബസ്റ്റോപ്പുകളിലും രാഷ്ട്രീയ സംവാദത്തിന് തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയവരാണ് വിഎസും സംഘവും ലക്ഷ്യമിട്ട കൂട്ടത്തോല്‍വിയ്ക്ക് ഉല്‍പ്രേരകങ്ങളായി പരിണമിച്ചത്. അക്കൂട്ടരുടെ മുന്നില്‍ തോല്‍ക്കുകയല്ല, കൂടുതല്‍ തീവ്രമായി അവര്‍ക്കിടയില്‍ ആശയപ്രചരണം നടത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത തിരിച്ചറിയുകയാണ് ഈ പരാജയത്തില്‍ നിന്ന് സിപിഎം പഠിക്കേണ്ട പാഠം.

മദനിയെയും പിഡിപിയെയും ഇടതുപാളയത്തില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ വിപ്ലവബോധം വിണ്ടുകീറിയ വീരസഖാക്കള്‍ സ്വന്തം ഭൂതകാലത്തിന്റെ അടരുകളിലേയ്ക്ക് ഓര്‍മ്മയുടെ ടോര്‍ച്ചടിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍, ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ തങ്ങള്‍ നേടിയ രണ്ടു വമ്പന്‍ വിജയങ്ങളില്‍ ഇതേ കക്ഷികളുടെ സഹായവും സേവനവും കാണുമായിരുന്നു. ഓര്‍മ്മയെ ചവിട്ടിയരച്ച് മാധ്യമത്താളുകളില്‍ രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യം പണയം വെച്ചാല്‍ പലിശയും മുതലും ചേര്‍ത്ത് പരാജയമാണ് കിട്ടുക. പാര്‍ട്ടിയെക്കാള്‍ പാര്‍ട്ടി വിരുദ്ധതയെ പ്രണയിക്കുന്ന, പാര്‍ട്ടി ശത്രുക്കളെക്കാള്‍ പാര്‍ട്ടിയെക്കുറിച്ച് കൊടിയപരാധം പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം സജീവ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ സിപിഎമ്മില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്ന സത്യവും നേതൃത്വം തിരിച്ചറിയണം. ഫാരിസ് അബൂബേക്കറിന്റെ ബിനാമിയാണ് കോഴിക്കോട്ടെ ഇടതുസ്ഥാനാര്‍ത്ഥി മുഹമ്മദ് റിയാസെന്ന, മാതൃഭൂമിയും അധിനിവേശ പ്രതിരോധ സമിതിക്കാരനും വിതച്ച കൊടും നുണയ്ക്ക് വ്യാപകമായ പ്രചരണം നല്‍കിയത് അവരാണ്. വെറും എണ്ണൂറോളം വോട്ടുകള്‍ക്ക് റിയാസ് തോറ്റിട്ടും റീ കൗണ്ടിംഗിന് ശ്രമിക്കാതെ രംഗത്തു നിന്നും നിഷ്ക്രമിച്ച മുഖ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഏജന്റ് ഏ. പ്രദീപ് കുമാറടക്കമുളളവരുടെ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വസ്തത അമ്ലപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുക തന്നെ വേണം. എന്തിനിങ്ങനെയുളളവരെ പാര്‍ട്ടിക്കുളളില്‍ വെച്ചു പൊറുപ്പിക്കണമെന്ന് നേതൃത്വം ആലോചിക്കട്ടെ. ഒറ്റുകാരന്റെ ചതിയ്ക്ക് കീഴടങ്ങുകയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ രാഷ്ട്രീയം കൃത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ആ സേവനം എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ഒറ്റുകാരന് കീഴടങ്ങുന്നത് എളിമയും വിനയവും അവനെ പുറത്താക്കുന്നത് ധാര്‍ഷ്ട്യവുമായി ചിത്രീകരിച്ച് അച്ചുനിരത്തുന്നവന്റെ മാനസിക സംതൃപ്തി സിപിഎമ്മിന്റെ തലവേദനയാകുന്നതെങ്ങനെ?

രണ്ട് ലോകസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍. അവയ്ക്കിടയില്‍ കാലം അഞ്ചു വര്‍ഷം. രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധരെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജനത. എല്ലാ കണക്കു കൂട്ടലുകളും തെറ്റിച്ച് 2004 ഒരു മുന്നണി നേടിയ അത്ഭുത വിജയം അഞ്ചു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം എതിരാളികള്‍ അതേപടിയല്ലെങ്കിലും ആവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍, രാഷ്ട്രീയ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് ആസ്ഥാന വിദഗ്ധരുടെ അവിയല്‍ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ പിന്‍പറ്റുക സാധ്യമല്ല. രണ്ടു വിജയങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയവും അല്ലാത്തതുമായ കാരണങ്ങള്‍ നിശിത പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കാതെ യുക്തിബോധത്തിന്റെ വേരുകള്‍ പടര്‍ന്ന തലച്ചോറുകള്‍ക്ക് വിശ്രമിക്കാനുമാവില്ല.

സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ 15ന്റെ കുറവ്. ഭരണത്തിലേറിയ നാളുകള്‍ മുതല്‍ ഇന്നോളം നമ്പര്‍ വണ്‍ ബോര്‍ഡ് വെച്ച സ്റ്റേറ്റുകാറില്‍ പ്രതിപക്ഷനേതാവു കളിക്കുന്ന മുഖ്യന്‍ ഈ പരാജയത്തില്‍ വഹിക്കുന്ന പങ്കെന്തെന്നും കൂടി ആലോചിക്കാതെ വയ്യല്ലോ. എല്ലാ പഴിയും പിണറായി വിജയന്റെ പിടലിയ്ക്കു വെയ്ക്കുന്നവര്‍ മറന്നെന്നു നടിക്കുന്ന സംഭവ പരമ്പരകളെത്രയെണ്ണം. മറക്കാമോ ഇവയെല്ലാം...

ബുധനാഴ്ചകളിലെ മന്ത്രിസഭായോഗങ്ങളില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കും സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കുമെതിരെ മുളളും മുനയും വെച്ച് ഡയലോഗുകള്‍. പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി വാര്‍ത്ത ചോര്‍ത്തുന്നുവെന്ന് വ്യംഗ്യമായി ആരോപണം, എഡിബി ബന്ധത്തില്‍ സഹമന്ത്രിമാര്‍ സമാധാനം പറയേണ്ടി വരുമെന്ന് സുരേഷ് ഗോപി ശൈലിയില്‍ മുന്നറിയിപ്പ്. ഒടുവില്‍ പാര്‍ട്ടി നേതൃത്വത്തിന്റെ പരസ്യശാസന. മന്ത്രിസഭയുടെ ആദ്യ ബജറ്റിനെ പലരും പുകഴ്ത്തുന്നത് കണ്ട് സഹികെട്ട് ധനമന്ത്രിയല്ല, വേറെയാരോ ആണ് ബജറ്റ് തയ്യാറാക്കിയതെന്ന മുഖ്യന്റെ കൊടുംകുശുമ്പ്, സഹമന്ത്രിമാരെ പോഴനെന്നും കിഴങ്ങനെന്നും പരസ്യമായി സംബോധന ചെയ്യാനുളള വിനയവും എളിമയും, തനിക്കെതിരെ വിമര്‍ശനം ഉന്നയിക്കുന്നവരെ തരം കിട്ടിയാല്‍ വെറുക്കപ്പെട്ടവനായി വാഴ്ത്തുന്ന ഹൃദയവിശാലത, രണ്ടാം ഭൂപരിഷ്കരണമെന്ന ലേബലില്‍ മൂന്നാറില്‍ ആടിയ നാടകങ്ങള്‍, വിശ്വസ്ത സേവകനായ ഹൈക്കോടതി വക്കീലിന്റെ ബിനാമി റിസോര്‍ട്ടില്‍ ജെസിബി ഇടിച്ചു കേറ്റി കോടതി ഇടപെടല്‍ വിളിച്ചു വരുത്തി സമര്‍ത്ഥമായി ദൗത്യത്തില്‍ നിന്ന് പിന്‍വാങ്ങിയ അതിബുദ്ധി, സ്മാര്‍ട്ട് സിറ്റി, വിഴിഞ്ഞം ഇടപാടുകളില്‍ തിരശീലയ്ക്കു പിറകില്‍ നടന്ന കോടികളുടെ "ജനപക്ഷ" ഇടപെടലുകള്‍, മെര്‍ക്കിസ്റ്റണ്‍, എച്ച് എം ടി വിവാദങ്ങളില്‍ അഭിനയിച്ച സമര്‍ത്ഥമായ മറവി, സിഡി വിവാദത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച അസാമാന്യമായ തിടുക്കം, മൗസര്‍ ബെയറിന്റെ സിഡികള്‍ പ്രചാരത്തിലായതോടെ സ്വിച്ചിട്ടതു പോലെ നിലച്ച വ്യാജസിഡി വേട്ട, കരുണാകരനോ ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയോ ആയിരുന്നു, ഈ കഥകളിലെ നായകനെങ്കില്‍ ഇന്ന് നഖവും മുടിയും ശേഷിക്കാതെ തിന്നു തീര്‍ക്കുമായിരുന്നു, കേരളത്തിലെ മാധ്യമങ്ങള്‍. ആദര്‍ശത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലന്‍ ഭരണത്തില്‍ അഴിഞ്ഞാടുമ്പോള്‍ ശത്രുപക്ഷത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളെ അണി നിരത്തി മാധ്യമങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുന്ന വൃത്തികെട്ട വിചാരണ ആ പാര്‍ട്ടി അണികള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍, പിന്നെ സാധാരണക്കാരന്റെ കാര്യം പറയുന്നതെന്തിന്?

ഏതാനും മലയാളം എം എക്കാരുടെ കാല്‍പ്പനികക്കനവുകള്‍ക്ക് തീറെഴുതി വില്‍ക്കാനുളളതല്ല കേരളത്തില്‍ പിറന്നതും പിറക്കാനിരിക്കുന്നവതുമായ തലമുറകളെന്ന് സിപിഎമ്മിന്റെ ഔദ്യോഗിക നേതൃത്വത്തില്‍ നല്ലൊരു വിഭാഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എഴുപതുകള്‍ക്കു മുമ്പുളള മലയാള നോവല്‍ സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഗവേഷിച്ച് ഒരു ഡോക്ടറേറ്റ് ഒപ്പിച്ചെടുത്ത പച്ചയില്‍ ചാനല്‍ സ്റ്റുഡിയോകളില്‍ രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷക വേഷം കെട്ടുന്ന പടുവിഡ്ഢികളുടെ തലച്ചോറിന്റെ ഇട്ടാവട്ടത്തിലല്ല, മറിച്ച് തിളയ്ക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ നേരുകളിലാണ് ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ബദലുകള്‍ നാമ്പെടുക്കേണ്ടത്. സിപിഎമ്മില്‍ നിന്ന് അടിസ്ഥാന വര്‍ഗം അകന്നു പോയേയെന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ നിലവിളിക്കുന്നവര്‍, ഇപ്പോള്‍ കിട്ടിയ അറുപത്തിയേഴ് ലക്ഷത്തിലെ നല്ലൊരു പങ്കും ആ വിഭാഗങ്ങളുടെ മനസമ്മിതിയാണെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം അംഗീകരിക്കാന്‍ വിമുഖത കാട്ടുന്നതിന്റെ നാനാര്‍ത്ഥങ്ങളും ആലോചനാമൃതം തന്നെ. സിപിഎമ്മിന് വോട്ടു ചെയ്തവരപ്പാടെ മണ്ടന്മാരും മറിച്ചു കുത്തിയവര്‍ അതിബുദ്ധിമാന്മാരുമാകുന്ന വിശകലന ജാലവിദ്യയും കെങ്കേമം.

സംസ്ഥാന ജനസംഖ്യയില്‍ വോട്ടു ചെയ്യുന്നവരില്‍ ഏതാണ്ട് നേര്‍പകുതിയെ ഇരുമുന്നണികളും സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടിലും പെടാത്തൊരു ചെറിയ ശതമാനം കൂട്ടത്തോടെ അനുകൂലിക്കുകയോ പ്രതികൂലിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അമ്പരപ്പിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലങ്ങളുണ്ടാകുന്നത്. 2004ല്‍ വോട്ടു ചെയ്യാതെ വീട്ടിലിരുന്നാണ് നല്ലൊരു ശതമാനം യുഡിഎഫ് അനുകൂലികളും ഇടതുമുന്നണിയുടെ മഹാവിജയത്തിന് കാരണമായതെങ്കില്‍, ഇക്കുറി ഇടതില്‍ നിന്നൊരു വിഭാഗം എതിരാളികളെ വോട്ട് ചെയ്തനുഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. (2004ല്‍ 38.38 ആയിരുന്നു യുഡിഎഫിന്റെ വോട്ടു ശതമാനം. എല്‍ഡിഎഫിന്റേത് 46.14 ശതമാനവും. യുഡിഎഫിന് കുറഞ്ഞ വോട്ടുകളപ്പാടെ എല്‍ഡിഎഫിന് ലഭിച്ചില്ലെന്ന് ചുരുക്കം. ഇടതുപക്ഷത്ത് വല്ലാതെ വോട്ടു കൂടിയതു കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് യുഡിഎഫിന് വല്ലാതെ വോട്ടു കുറഞ്ഞതു കൊണ്ടാണ് ലക്ഷക്കണക്കിന് വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷം അക്കുറി പല ഇടതു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും ഉണ്ടായത്. കിട്ടിയ വോട്ടിന്റെ കണക്കെടുക്കാതെ ഭൂരിപക്ഷത്തില്‍ മാത്രം കണ്ണു നട്ടവരുടെ വിമര്‍ശന വിശകലനങ്ങള്‍ക്കും സ്വാഭാവികമായും പരിമിതിയുണ്ടാകും).

സിപിഎമ്മിനും ഇടതുമുന്നണിയ്ക്കും ഉളളില്‍ നിന്ന് പാലം വലിച്ചവര്‍ക്ക് പുറമെ, ഇടതുമുന്നണിയില്‍ നിലനിന്ന പടലപ്പിണക്കങ്ങള്‍ ചെറിയ വിഭാഗം വോട്ടര്‍മാരെ സ്വാധിനിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിഡിപിയും ജമായത്തെ ഇസ്ലാമിയും എന്‍ഡിഎഫുമടക്കമുളള പാര്‍ട്ടികളുടെ സഹായത്താല്‍ പഞ്ചായത്ത് മെമ്പര്‍ മുതല്‍ പാര്‍ലമെന്റംഗങ്ങള്‍ വരെയുളള സ്ഥാനങ്ങള്‍ നേടിയ ചീപ്പീയൈക്കാരന്‍ എത്രവേഗത്തിലാണ് ആദര്‍ശക്കഷായവും മോന്തി പത്ര സമ്മേളനങ്ങളും ജനയുഗം ലേഖനങ്ങളും പടച്ചതെന്ന് നോക്കുക. വിശാലമായ രാഷ്ട്രീയ താല്‍പര്യങ്ങളെ സ്വന്തം ഈഗോയില്‍ കുരുക്കിയിട്ടവര്‍ തലമണ്ട പിളര്‍ത്തിയ ജനവിധിയെ അപഗ്രഥിച്ച് പുറത്തിറക്കിയ വാര്‍ത്താക്കുറിപ്പിലും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത് അരാഷ്ട്രീയതയുടെ കളിവിളയാട്ടം. ഇടതുപക്ഷ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ വിനയാന്വിതരല്ലാത്തതാണു പോലും പരാജയകാരണം. എളിമയും ആദര്‍ശവും കൈമോശം വന്നതാണു പോലും കൂട്ടത്തോല്‍വിയ്ക്ക് കാരണം.

കേരളത്തില്‍ നിന്ന് വിജയിച്ച കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളത്രയും എളിമ, വിനയം, ആദര്‍ശ സമ്പന്നത എന്നിവയില്‍ ഒന്നാം റാങ്കു നേടിയവരാണെന്നാണ് സിപിഐ കേന്ദ്രക്കമ്മിറ്റി പറഞ്ഞു വെയ്ക്കുന്നത്. കെ സുധാകരനില്‍ നിന്ന് എളിമയും കെ സി വേണുഗോപാലില്‍ നിന്ന് വിനയവും ശശി തരൂരില്‍ നിന്ന് ആദര്‍ശ സമ്പന്നതയും പഠിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട കേരള ജനതയെ ഓര്‍ത്തു വിലപിക്കാന്‍ കുറേ സിപിഐക്കാരെങ്കിലും അവശേഷിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യം. വിനയത്തിന്റെയും എളിമയുടെയും കുറവു കൊണ്ടാല്ലായിരുന്നോ പാവം കെ വി സുരേന്ദ്രനാഥ് 1998ല്‍ തിരുവനന്തപുരം ലോകസഭാ മണ്ഡലത്തില്‍ കെ കരുണാകരനോട് പരാജയപ്പെട്ടത്!

രാഷ്ട്രീയകാരണങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന വിഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന തിരിച്ചറിവുകളെ നേരിടാതെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പുപോലുളള സുപ്രധാന രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയയെ വ്യക്തിവൈരാഗ്യം തീര്‍ക്കാനുളള അസുലഭ വേളകളാക്കി തരംതാഴ്ത്തിയും മാധ്യമങ്ങളുടെ വെളളിവെളിച്ചത്തില്‍ മാത്രം രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്ന കൂട്ടരെ ആരാണാവോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെന്ന് സംബോധന ചെയ്തത്?

2004ലെ വിഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന വിജയത്തില്‍ കിട്ടിയ വോട്ടുകളില്‍ നിന്ന് 2009ലെ അപ്രതീക്ഷിത തോല്‍വിയിലെത്തിയപ്പോള്‍ ആകെ എണ്ണത്തില്‍ ഇടതിന് കുറഞ്ഞത് ഏതാണ്ട് രണ്ടര ലക്ഷം വോട്ടാണെങ്കില്‍ അപ്പുറത്ത് പതിനെട്ടു ലക്ഷത്തോളം വര്‍ദ്ധനയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഏതു കണക്കെടുത്ത് പരിശോധിച്ചാലും അതത്രയും എല്‍ഡിഎഫില്‍ നിന്ന് ചോര്‍ന്നൊലിച്ചതല്ല. 2004ല്‍ യുഡിഎഫിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് മനസു മടുത്ത് വോട്ടു ചെയ്യാതെ വീട്ടിലിരുന്നവരത്രയും ഇക്കുറി വോട്ടു ചെയ്യാനെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പുതിയ വോട്ടര്‍മാരില്‍ ഗണ്യമായ വിഭാഗവും യുഡിഎഫിനെത്തന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് വേണം അനുമാനിക്കാന്‍. അങ്ങനെയൊരു ധ്രുവീകരണം തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുകയാണ് ഇടതുപക്ഷം ചെയ്യേണ്ടത്. ലാവലിന്‍, മദനി, പിണറായി വിജയന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യം എന്നിങ്ങനെ ആ കാരണങ്ങളെ വെട്ടിച്ചുരുക്കിയാല്‍ നഷ്ടം ഇടതുപക്ഷത്തിനു തന്നെയാണ്.

ഇടതുപക്ഷത്തിന് എന്തുകൊണ്ട് കൂടുതല്‍ എംപിമാര്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നുണ്ടായില്ലെന്ന ചോദ്യത്തിന്, 19 എംപിമാരെക്കൊണ്ട് കേരളം നേടിയതെന്ത് എന്ന മധ്യവര്‍ഗ മറുചോദ്യം ഒരു മറുപടിയാണ്. അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും പുതിയ പദ്ധതികളുമൊക്കെ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനതയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന കാലമാണ് ഇത്. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ 19 എംപിമാരും പിന്തുണച്ച ഒരു സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നും ഒരു പുതിയ ട്രെയിനിനു വേണ്ടി, ഒരു പുതിയ തീവണ്ടിപ്പാതയ്ക്കു വേണ്ടി, അരിയ്ക്കും വൈദ്യുതിയ്ക്കും വേണ്ടി, തല ചൊറി‍ഞ്ഞും കുത്തിയിരിപ്പു സത്യാഗ്രഹം നടത്തിയും കേരളത്തിലെ എംപിമാര്‍ അപഹാസ്യരായപ്പോള്‍ ലാലുവും വേലുവും സ്വന്തം നാട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയ പദ്ധതികളും സൗകര്യങ്ങളും വലിയൊരു വിഭാഗം ജനതയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു ഫുള്‍ കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരും ഒരു അരമന്ത്രിയും മന്ത്രിസഭയിലുണ്ടായിട്ടും, സംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുളള സകല എംപിമാരും പിന്തുണച്ച കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരാണ് കേരളത്തിന്റെ റേഷന്‍ വിഹിതം വെട്ടിക്കുറച്ചത്.

ഡിഎംകെയുടെ മാത്രം കാര്യം നോക്കുക. 16 എംപിമാരാണ് അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞ സഭയിലുണ്ടായിരുന്നത്. അവരില്‍ നിന്ന് എത്ര കാബിനെറ്റ് മന്ത്രിമാര്‍, എത്ര സഹമന്ത്രിമാര്‍? കേരളത്തില്‍ നിന്നു മാത്രം 19 പേര്‍. ജനം തിരഞ്ഞെടുത്തതില്‍ ഇ അഹമ്മദ് മാത്രം അര മന്ത്രിയായി. ബാക്കിയുളളവര്‍ അനുഭവിച്ച നിസഹായാവസ്ഥയ്ക്ക് എത്രയോ തവണ പാര്‍ലമെന്റ് വേദിയായി.

കഴിഞ്ഞ സഭയില്‍ കേരളത്തിലെ ഇടതു എംപിമാര്‍ നേരിട്ട ഈ പ്രതിസന്ധി വലിയൊരു വിഭാഗം വോട്ടര്‍മാരെ ആകുലപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കോണ്‍ഗ്രസ് ഭരിക്കുമ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസുകാരന്‍ തന്നെ എംപിയായിരുന്നാല്‍ മതിയെന്ന് ചിന്തിച്ച വോട്ടര്‍മാര്‍ എത്രശതമാനം വരുമെന്നാണ് ഇടതുപക്ഷം കണക്കാക്കുന്നത്? പലതരത്തിലും ശരിയായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നയത്തിനു വേണ്ടി പോരാടുമ്പോഴും ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിക്കാനുളള ശേഷിയും ഇടതുപക്ഷം നേടേണ്ടതുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ നിന്നുളള ഇടതുപക്ഷ എംപിമാരുടെ പാര്‍ലമെന്റ് പ്രകടനം വിലയിരുത്തുന്ന വോട്ടര്‍മാരെ എങ്ങനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താമെന്നാണ് അതാത് പാര്‍ട്ടികള്‍ കരുതുന്നത്?

എംപി ഫണ്ടു കൊണ്ട് കെട്ടിടം നിര്‍മ്മിക്കാനും സ്ക്കൂളുകളില്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വിതരണം ചെയ്യാനും പന്ന്യന്‍ രവീന്ദ്രനും ലോനപ്പന്‍ നമ്പാടനും എംപിമാരാകണമെന്നില്ല. വികസനപ്രവര്‍ത്തനമെന്നത് എംപി ഫണ്ടിന്റെ വിനിയോഗം മാത്രവുമല്ല. ഓരോ പ്രദേശത്തിന്റെയും പ്രശ്നങ്ങള്‍ ദീര്‍ഘദൃഷ്ടിയോടെ വിലയിരുത്താനും സാധ്യതകള്‍ ചൂഷണം ചെയ്യാനും വേണ്ട ഇച്ഛാശക്തിയും എംപിയില്‍ നിന്ന് ജനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ നിന്നും ജയിച്ചു പോയ ഭൂരിപക്ഷം പേര്‍ക്കും എംപിയെന്നത് ഒരു പദവി മാത്രമായിരുന്നു. അപൂര്‍വം പേരേ മറിച്ചുളള വിലയിരുത്തലിന് യോഗ്യത നേടിയുളളൂ. പാര്‍ലമെന്റ് നടപടികളില്‍ ഓരോ എംപിയും പങ്കെടുത്തതിന്റെ കണക്കും വിശദാംശങ്ങളും ലോകസഭയുടെ വെമ്പ് സൈറ്റില്‍ ലഭ്യമാണ്. ചര്‍ച്ചകളില്‍, ഇടപെടലുകളില്‍ ഒരു ജനതയുടെ അന്തസു കാത്ത എത്രപേരുണ്ടെന്ന് പരിശോധിച്ചു നോക്കുക. അധികാരവും സുഖസൗകര്യങ്ങളും സൗജന്യയാത്രയും ഉപജാപങ്ങളുമായി എംപി പദത്തെ തരംതാഴ്ത്തിയവര്‍ക്കുളള മറുപടി കൂടിയാണ് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയം.

ആഗോളതലത്തില്‍ കൊണ്ടുപിടിച്ചു നടക്കുന്ന വികസനത്തിന്റെ വേലിയേറ്റങ്ങള്‍ കണ്ടും കൊതിച്ചും വളരുന്ന വലിയൊരു ജനവിഭാഗമുണ്ട് നാട്ടില്‍. വികസനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം സജീവ ചര്‍ച്ചയാക്കേണ്ട ബാധ്യതയുളള രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയും മൂലമ്പളളിയില്‍ ജനത്തിന്റെ വാസസ്ഥാനങ്ങളെ ജെസിബി കൊണ്ടു തകര്‍ത്തിട്ട് നക്സലുകളെ പഴി പറയുകയും ചെയ്യുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നരാധമന്‍, തൊഴിലാളി വര്‍ഗത്തിന്റെ വിമോചകനായി വേഷം കെട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന വിരോധാഭാസത്തിന്റെ നടുവിലേയ്ക്കാണ് വികസനത്തിന്റെ ആഗോളസാഹചര്യം ശരാശരി മലയാളിയുടെ ചിന്താപഥത്തില്‍ ചുവടുറപ്പിക്കുന്നത്. നാട്ടില്‍ പുതിയ വ്യവസായസ്ഥാപനങ്ങള്‍, പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍, പുതിയ പദ്ധതികള്‍, അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തില്‍ സാധ്യതകള്‍ ഉപയോഗിക്കാനും ചൂഷണം ചെയ്യാനുമുളള രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥ ഇവയൊക്കെ അവന്റെ മോഹങ്ങളാണ്. അതായത് വികസനത്തിന്റെ പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാതെ ഇടതുപക്ഷത്തിന് അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയാടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് ചുരുക്കം.

സിംഗൂരില്‍ നടന്ന വെടിവെയ്പ്പ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സാധ്യതകളെ തുരങ്കം വെയ്ക്കുമ്പോള്‍, ആന്ധ്രയില്‍ കര്‍ഷകരെ വെടിവെച്ചു കൊന്ന പൊലീസ് നടപടിയുടെ പേരില്‍ വൈ എസ് രാജശേഖര റെഡിയ്ക്കോ കോണ്‍ഗ്രസിനോ ഒരു ജനരോഷത്തെയും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലെന്ന കാര്യം ഓര്‍ക്കുക. വര്‍ഗപരമായി രണ്ടിടത്തും മരിച്ചത് കര്‍ഷകരാണ്. കൊന്നത് ഭരണകൂടവും. എന്നാല്‍ ഒരു സംഭവത്തിന്റെ ഉത്തരവാദികള്‍ രാജ്യവ്യാപകമായി വേട്ടയാടപ്പെട്ടപ്പോള്‍ അടുത്തതാകട്ടെ ഒരു ചലനവും രാഷ്ട്രീയ മണ്ഡലത്തിലുണ്ടാക്കിയില്ല. സിംഗൂരിലെ വെടിവെയ്പ്പിന്റെ പേരില്‍ ഇടതുമുന്നണിയ്ക്ക് ബംഗാളില്‍ സീറ്റു കുറഞ്ഞെങ്കില്‍ ഖമ്മത്തു നടന്ന വെടിവെയ്പ്പ് രാജശേഖര റെഡിയുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സാധ്യതകള്‍ക്ക് ഒരു പോറലുപോലുമേല്‍പ്പിച്ചില്ല.

സാമ്പത്തിക വിദേശ നയങ്ങളില്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിലൂന്നിയുളള പോരാട്ടം നടത്തുമ്പോഴും വികസനം സംബന്ധിച്ച് അത്തരമൊരു നിലപാട് സ്വീകരിക്കാന്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന് കഴിയുന്നില്ല. സ്വയം സൃഷ്ടിച്ച കാല്പ്പനിക കുരുക്കുകള്‍ ഒരു വശത്തും ജനതയുടെ തീവ്രാഭിലാഷങ്ങള്‍ മറുവശത്തും ഒരേ സമയം സമ്മര്‍ദ്ദം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോള്‍, പ്രതിവിധികള്‍ക്ക് പഴയ ടൂളുകള്‍ മതിയാവാത്തതിന്റെ പ്രതിസന്ധികള്‍ ഇടതുപക്ഷം പൊതുവിലും സിപിഎം പ്രത്യേകിച്ചും നേരിടുന്നുണ്ട്. മൂന്നു സംസ്ഥാനത്തിലെ ഭരണമെന്ന ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാകുമ്പോള്‍ സിപിഎമ്മിന്റെ നയസമീപനങ്ങളാണ് കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകുന്നത്. പ്രതിസന്ധികളില്‍ സിപിഎമ്മിനെ തളളിപ്പറഞ്ഞ് ശിഷ്ടം ഇടതുപക്ഷം കൈകഴുകും. സിംഗൂരാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണം.

സിംഗൂരു പോലുളള ധീരമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുമ്പോള്‍ സിപിഎമ്മിന്റെ തന്നെ പഴയ നമ്പരുകളിറക്കിയാണ് മമതയുടെ കളി. ബംഗാളില്‍ മുപ്പതു കൊല്ലത്തെ ഇടതു ഭരണത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പരിണാമെന്തെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഒറ്റവാചകത്തില്‍ ഇതാണ് മറുപടി. മമതാ ബാനര്‍ജിയെപ്പോലൊരാള്‍ തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയം ഹൈജാക്കു ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ സിപിഎമ്മിന് കണ്ടു നില്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നു. സിപിഎമ്മിന്റെ തന്നെ കാര്‍ഡുകളുപയോഗിച്ച് മമത ആ പാര്‍ട്ടിയെ വേട്ടയാടുമ്പോള്‍ അവരുടെ മറുപടിയും ലളിതമാണ്. ഏതൊരു ഭരണകൂടവും ചെയ്യുന്നതുപോലെ പൊലീസിനെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നു. അപ്പോഴോ, സ്വന്തം മുന്നണിയിലെ അതിതീവ്ര വിപ്ലവകാരികളായ ആര്‍എസ് പി, സിപിഐ, ഫോര്‍വേഡ് ബ്ലോക്ക് എന്നിവരുടെ വക ശകാരവും വിഷം തീണ്ടലും.

ഇതിനിടയില്‍ നിന്നാണ് ഇന്ത്യയിലെ ഇടതുരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നായകവേഷം സിപിഎമ്മിന് ആടിത്തീര്‍ക്കാനുളളത്. മൂന്നാം മുന്നണിയുണ്ടാക്കാന്‍ കിട്ടാവുന്നവരെ മുഴുവന്‍ സംഭരിച്ച് ശക്തി സ്വരൂപിക്കാനിറങ്ങിയ ദേശീയ തന്ത്രവും പാളിപ്പോയി. ചന്ദ്രബാബു നായിഡുവിന്റെയും ജയലളിതയുടെയുമൊന്നും ഭൂതകാലം മറക്കാനുളള കാലമായി വരുന്നതേയുളളൂ. അവരുടെ ചെലവില്‍ സ്വന്തം എംപിമാരുടെ എണ്ണം പരമാവധി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ് സിപിഎം ലക്ഷ്യമിട്ടതെന്നു വേണം മനസിലാക്കാന്‍. ഒപ്പം കേരളത്തിലും ബംഗാളിലും 1999ലെ സ്ഥിതിയെങ്കിലും നിലനിര്‍ത്താനായാല്‍ അവഗണിക്കാനാവാത്ത രാഷ്ട്രീയ ഗ്രൂപ്പായി ഇടതുപക്ഷം കേന്ദ്രത്തിലുണ്ടാകുമെന്നൊരു സാധ്യതയുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ആ സാധ്യത ചൂഷണം ചെയ്യാനുളള ശ്രമം ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടു. പ്രാദേശിക കക്ഷികളെക്കുറിച്ച് നല്ല അഭിപ്രായം അതാത് നാട്ടിലേ ഉണ്ടാകൂ. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ക്ക് പുറത്ത് അനര്‍ഹമായ പലതിനും വേണ്ടി നടത്തുന്ന കടുത്ത സമ്മര്‍ദ്ദം മൂലം പൊതുവില്‍ വില്ലന്‍ വേഷമാണ് ജനം അവര്‍ക്ക് കല്‍പിച്ച് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. തമിഴ് നാട്ടില്‍ ജയലളിതയെ പുണര്‍ന്നാലും കരുണാനിധിയെ ആശ്ലേഷിച്ചാലും ഒരു ബദല്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ലേബലടിച്ച് ആ സഖ്യത്തെ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ പണി പാളുമെന്ന് സാരം. അവരുണ്ടാക്കുന്ന ബദലിന് എത്ര ആയുസുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയാന്‍ വേണ്ട രാഷ്ട്രീയ ബോധം ജനത്തിനുണ്ട്.

ദേശീയ തലത്തില്‍ രൂപം കൊണ്ടത് പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സഖ്യങ്ങള്‍. കേരളത്തില്‍ തുടര്‍ന്നത് പഴയ സഖ്യം. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ പരാതിയേതുമില്ലാതെ ഇടതു വിജയത്തിന്റെ പങ്കാളികളായവരെ ഇപ്പോഴും ഒപ്പം നിര്‍ത്തിയതാണത്രേ വന്‍പരാജയത്തിന് കാരണം. ഇതൊക്കെ പരസ്യമായി വേണോ, രഹസ്യമായി മതിയായിരുന്നില്ലേയെന്നാണ് ചില നിഷ്കളങ്കരുടെ ന്യായം. രാഷ്ട്രീയ ഒളിസേവയ്ക്ക് കുടപിടിക്കുന്നവരും മുടങ്ങാതെ കഴിക്കുന്നത് വിപ്ലവാരിഷ്ടം തന്നെ. അത്രയും നന്ന്.

പുതിയ കാലത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന സിപിഎമ്മിന് കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും പ്രതിസന്ധിയുണ്ടാക്കുന്നത് അച്യുതാനന്ദനാണ്. കാലഹരണപ്പെട്ട ആശയങ്ങളുടെ പ്രവാചകനും സമ്പൂര്‍ണ സിപിഎം വിരുദ്ധരുടെ നേതാവുമായി അരങ്ങില്‍ അമിതാഭിനയം കാഴ്ചവെയ്ക്കുന്ന വൃദ്ധചാപല്യത്തെ പാര്‍ട്ടി കോലായിലെ ചാരുകസേരയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുളള ആത്മധൈര്യം സിപിഎം കാണിക്കണം. ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയും രമേശ് ചെന്നിത്തലയും ഗുഡ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് നല്‍കുന്നൊരു മുഖ്യമന്ത്രിയെക്കൊണ്ട് ഏതായാലും സിപിഎമ്മിന് പ്രയോജനമൊന്നുമില്ല.

കമ്മ്യൂണിസത്തില്‍ കാല്‍പനികയുടെ വിഷം കലക്കിയവര്‍ നടത്തുന്ന പ്രചണ്ഡമായ പ്രചരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊന്നും കേരളത്തില്‍ സിപിഎമ്മിന്റെ അടിത്തറയിളക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. 42 ശതമാനം വോട്ട് സിപിഎമ്മിന് ലഭിച്ചെങ്കില്‍, പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്ന് അടിസ്ഥാന വര്‍ഗം അകന്നു പോയിട്ടില്ലെന്നാണ് അതിനര്‍ത്ഥം. വികാരപരമായ തീരുമാനങ്ങളാല്‍ അകന്നു പോയവര്‍ വേറൊരു വികാരത്തളളിച്ചയില്‍ മടങ്ങി വരും. അവര്‍ക്കു വേണ്ടി രാഷ്ട്രീയ നയങ്ങളില്‍ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണെന്നത് മറ്റാരെക്കാളും നന്നായി തിരിച്ചറിയാവുന്നത് സിപിഎമ്മിനു തന്നെയാണ്. അതേസമയം വികസനമെന്ന സമസ്യയെ മെരുക്കാന്‍ പ്രായോഗികവും സൈദ്ധാന്തികവുമായ വഴികളും സിപിഎമ്മും ഇടതുപക്ഷവും തേടേണ്ടതുണ്ട്.

വിനയം, എളിമ, ആദര്‍ശം മുതലായ ഉടന്‍കൊല്ലി വിശകലനങ്ങളെയും ധൈര്യപൂര്‍വം പുറംകാലു കൊണ്ട് തൊഴിച്ചെറിയാം. തെറിക്ക് മറുതെറി പറയുന്നതും അടിച്ചാല്‍ തിരിച്ചടിക്കുന്നതും ആരെടായെന്ന ചോദ്യത്തിന് എന്തെടാ എന്ന മറുചോദ്യം തൊടുക്കുന്നതും സവിശേഷമായ അര്‍ത്ഥമുളള രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം തന്നെയാണ്. ഇന്ത്യയുടെ സാമൂഹ്യഘടനയറിയുന്ന ആരും അത് തലകുലുക്കി സമ്മതിക്കും.

പൊതുബോധത്തിന്റെ മറവില്‍ ഫ്യൂഡല്‍ വരേണ്യത വില്‍ക്കാനിറങ്ങുന്ന ഫെയര്‍ ആന്റ് ലൗലി മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനം നിര്‍വചിക്കുന്ന അളവുകോലുകള്‍ക്ക് സിപിഎം പോലൊരു പാര്‍ട്ടി നിന്നു കൊടുക്കേണ്ടതില്ല. തങ്ങളെ കളളനെന്നും അഴിമതിക്കാരനെന്നും സാമ്രാജ്യ ചാരന്മാരെന്നുമൊക്കെ മുദ്രകുത്താന്‍ മത്സരിക്കുന്ന മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ മുട്ടിലിഴഞ്ഞും താണു കേണും ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേട്ടവും വേണ്ടെന്ന തീരുമാനിക്കാനുളള സിപിഎം നേതാക്കളുടെ അന്തസിനെ മാനിക്കുന്നവരും ഈ നാട്ടില്‍ തന്നെയുണ്ട്. ചാനലുകളില്‍ കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞും, മാധ്യമപ്പടയെ സാക്ഷിയാക്കി കെട്ട്യോളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും, ആരോഹണത്തിന്റെ ഏണിപ്പടികള്‍ ചവിട്ടാന്‍ തരാതരം പോലെ മാധ്യമ ഉപജാപങ്ങള്‍ക്ക് മടിയേതുമില്ലാത്തവരും, അമ്മയുടെ കുഴിമാടത്തിനരികില്‍ കരയുമ്പോഴും കാന്റീനില്‍ നിന്ന് വരുത്തിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും കാമറയുടെ ഫ്ലാഷ് മിന്നണമെന്ന് ശാഠ്യം പിടിക്കുന്നവരും ഏറെയുളള നാട്ടില്‍, മാധ്യമങ്ങളുടെ തലോടല്‍ വേണ്ടാതെയും തങ്ങള്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും അതിജീവിക്കാനും അറിയാം എന്ന തുറന്ന പ്രകടനത്തിലെ ചങ്കൂറ്റം കേരളം തിരിച്ചറിയുക തന്നെ ചെയ്യും. മാധ്യമ വിചാരണയെ ഭയക്കാത്തതും അതിന് വഴങ്ങാത്തതും അതൊഴിവാക്കാന്‍ ഏഴാം കൂലി പത്രക്കാരുമായി വഴിവിട്ട ബന്ധത്തിന് തുനിയാത്തതുമാണ് ധാര്‍ഷ്ട്യമെങ്കില്‍, ആ ധാര്‍ഷ്ട്യം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്റെ മാത്രം ജന്മാവകാശമാണ്. അസൂയപ്പെട്ടിട്ട് കാര്യമൊന്നുമില്ല.

തുടര്‍ന്നു പോരുന്ന രാഷ്ട്രീയ നയങ്ങളില്‍ ഈ പരാജയത്തിന്റെ പേരില്‍ തിരുത്തല്‍ വരുത്തിയാല്‍, സര്‍വ കുപ്രചരണങ്ങളെയും തൃണവല്‍ഗണിച്ച് ഇടതുപക്ഷത്തിന് വോട്ടുചെയ്ത അനേകലക്ഷങ്ങളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനേല്‍ക്കുന്ന തീരാക്കളങ്കമായിരിക്കും അത്. മദനിയെ മുന്‍നിര്‍ത്തി നടന്ന മാധ്യമ ഗുണ്ടായിസത്തിനും ലാവലിന്റെ പേരില്‍ നടത്തിയ പെരും നുണകളുടെ ഘോഷയാത്രയ്ക്കും കേരളത്തില്‍ അറുപത്തിയേഴ് ലക്ഷത്തിലധികം വരുന്ന ജനതയുടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യത്തെ ഉലയ്ക്കാനായിട്ടില്ല. ഉലയാത്ത ഈ ജനപിന്തുണയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സുധീരമായ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുളള ഇച്ഛാശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണ് ഇനി സിപിഎം ചെയ്യേണ്ടത്.

Wednesday, April 15, 2009

അഴുകിയൊലിക്കട്ടെ, ഈ നാവുകള്‍...

അഭിസാരികയ്ക്ക് നാണം അനാവശ്യഗുണമാണെന്ന് പറഞ്ഞത് സാക്ഷാല്‍ ചാണക്യനാണ്. വര്‍ഗീയ വിദ്വേഷം വമിക്കുന്ന കുപ്രചരണങ്ങള്‍ ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരെ അഭിസാരികമാരോട് ഉപമിച്ചാല്‍ അവര്‍ നാണിച്ചു ചൂളും. മുന്‍കാല പ്രാബല്യത്തോടെ ചാണക്യന്‍ തന്റെ സൂക്തം പിന്‍വലിക്കും. മദ്രസാ അധ്യാപകരുടെ പെന്‍ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കേരളത്തില്‍ നടക്കുന്ന അതിരൂക്ഷമായ വിദ്വേഷ പ്രചരണം നാണം, മാനം, അന്തസ്, സദാചാരം എന്നീ വാക്കുകളുടെ അര്‍ത്ഥങ്ങളെയാകെ വെല്ലുവിളിക്കും മട്ടില്‍ ആളിക്കത്തുകയാണ്.

സച്ചാര്‍ കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട് പഠിച്ച് നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ പാലൊളി മുഹമ്മദ് കുട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ രൂപം നല്‍കിയ കമ്മിറ്റിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ചാണ് മദ്രസാ അധ്യാപകര്‍ക്ക് നാലായിരം രൂപാ പെന്‍ഷന്‍ കിട്ടുന്ന ഒരു പദ്ധതിയ്ക്ക് എല്‍ഡിഎഫ് സര്‍ക്കാര്‍ രൂപം നല്‍കിയത്. ഈ പദ്ധതിയെ, "സര്‍ക്കാര്‍ ഖജനാവ് മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ തുറന്നിട്ടുകൊടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന്" വിശേഷിപ്പിച്ചാണ് സംഘപരിവാര്‍ കേരളീയ സമൂഹത്തില്‍ വര്‍ഗീയ ചേരിതിരിവിന് ശ്രമിക്കുന്നത്. കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളി പെന്‍ഷനെ മദ്രസ അധ്യാപക പെന്‍ഷനുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുക എന്ന അതിസാഹസവും അവര്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ അടിത്തറയായ കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് വെറും 250 രൂപ പെന്‍ഷന്‍ നല്‍കുമ്പോള്‍ "മുക്രികള്‍ക്ക്" നാലായിരം രൂപ പെന്‍ഷന്‍ എന്ന മട്ടിലാണ് അട്ടഹാസത്തിന്റെ ഈണവും താളവും.

ശുദ്ധഗതിക്കാര്‍ വളരെ പെട്ടെന്ന് ഈ പ്രചരണത്തില്‍ വീഴുമെന്ന് അട്ടഹസിക്കുന്നവര്‍ക്കറിയാം. പ്രചരണത്തിന്റെ ശരിതെറ്റുകള്‍ വിലയിരുത്തി തീരുമാനത്തിലെത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിയുന്നത് നന്നേ ചുരുങ്ങിയ ന്യൂനപക്ഷത്തിനാണ്. വാര്‍ത്തയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അഭിപ്രായം സ്വരൂപിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ വാര്‍ത്തയ്ക്കാധാരമായ വിവരം ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന സുപ്രധാനമായ അന്വേഷണം നടത്താന്‍ മഹാഭൂരിപക്ഷത്തിനും കഴിയാറില്ല. ഇവരെ ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് ഗുജറാത്തിലെയും ഒറീസയിലെയും തെരുവുകളില്‍ ഒഴുകിപ്പരന്ന കൊഴുത്ത ചോര രുചിച്ച് മദം മാറാത്ത നാവുകളില്‍ കൊടുംനുണയുടെ പെരുങ്കളിയാട്ടം നടക്കുന്നത് . പാവപ്പെട്ട കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളിക്ക് വെറും 250 രൂപ പ്രതിമാസം നല്‍കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍, "മുക്രി"കള്‍ക്ക് ഖജനാവില്‍ നിന്നും വാരിക്കോരി നല്‍കുന്നുവെന്ന് ആക്രോശിക്കുമ്പോള്‍ ഉന്നം കൃത്യം. മാര്‍ഗം വ്യക്തം.

സനാതന ഹിന്ദുവിന്റെ ബോധമണ്ഡലത്തിലേയ്ക്ക് എന്നാണ് കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളിക്ക് പ്രവേശനമനുവദിച്ചതെന്ന ചോദ്യം അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ. കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതാവശ്യങ്ങള്‍ക്കും അന്തസിനും വേണ്ടി ഊര്‍ജം ചെലവിടാന്‍ ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ ഗോഡൗണ്‍ സൂക്ഷിപ്പുകാര്‍ക്ക് നേരവും കാലവുമൊത്തത് എന്നുമുതലാണെന്ന ചരിത്ര വസ്തുതയിലേയ്ക്ക് പിന്നെ കടക്കാം.

മദ്രസാ അധ്യാപകരുടെ പെന്‍ഷന്‍ പദ്ധതി വിഭാവനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ് എന്ന് നാം അറിഞ്ഞേ തീരൂ. മദ്രസ അധ്യാപകനും അയാള്‍ പണിയെടുക്കുന്ന സ്ഥാപനവും പ്രതിമാസം 50 രൂപ വീതം ക്ഷേമനിധി ബോര്‍ഡില്‍ അടയ്ക്കുന്നു. ഈ തുകയാണ് പിന്നീട് പെന്‍ഷനായി നല്‍കുന്നത്. പെന്‍ഷന് അര്‍ഹത നേടാന്‍ പത്തു വര്‍ഷം ജോലി പൂര്‍ത്തിയാക്കണം. 65 വയസുവരെ ഒരാള്‍ക്ക് തൊഴിലില്‍ തുടരാം.

20വയസു പ്രായത്തില്‍ മദ്രസയില്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ കയറുന്ന ഒരാള്‍ 65 വയസില്‍ വിരമിക്കുമ്പോള്‍, അയാളും അയാളുടെ മദ്രസയും 45 വര്‍ഷം അടയ്ക്കുന്ന തുകയില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കാവുന്ന പരമാവധി പെന്‍ഷന്‍ തുകയാണ് 4000 രൂപ. അതായത് ഈ ക്ഷേമനിധി നിലവില്‍ വരുന്നത് 2009ലാണ് എന്നിരിക്കട്ടെ. ഈ വര്‍ഷം 20 വയസില്‍ മദ്രസാ അധ്യാപകനായി തൊഴിലില്‍ പ്രവേശിക്കുന്ന വ്യക്തി 45 വര്‍ഷം ആ തൊഴില്‍ ചെയ്ത് തന്റെ 65 -ാം വയസില്‍ വിരമിക്കുമ്പോള്‍ 4000 രൂപയോളം പ്രതിമാസം പെന്‍ഷന്‍ ലഭിക്കാന്‍ അര്‍ഹനാകും. അയാള്‍ക്ക് ഈ പെന്‍ഷന്‍ കിട്ടുന്ന കാലം 2009 അധികം 45 സമം 2054.

പത്തു വര്‍ഷം സര്‍വീസുളളയാള്‍ക്ക് നാലായിരം രൂപ പെന്‍ഷന്‍ കിട്ടാന്‍ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ലെന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ സാമാന്യബുദ്ധി മതി. സര്‍ക്കാര്‍ സഹായമൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നല്ല. ക്ഷേമനിധി ബോര്‍ഡിന്റെ എസ്റ്റാബ്ലിഷ്‍മെന്റ് ചെലവുകള്‍ സര്‍ക്കാരാണ് വഹിക്കുന്നത്. ഓഫീസ് പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് മൂന്നോ നാലോ ജീവനക്കാരെ നിയമിക്കുന്നത് സര്‍ക്കാര്‍, അവരുടെ ശംബളവും മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളും വഹിക്കുന്നതും സര്‍ക്കാര്‍.

തന്റെ വരുമാനത്തില്‍ നിന്ന് 45 വര്‍ഷമായി മാറ്റി വെയ്ക്കുന്ന ഒരു പങ്കില്‍ നിന്നാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സായംകാലത്ത് ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാന്‍ മദ്രസാ അധ്യാപകന് പെന്‍ഷന്‍ കിട്ടുന്നത്. ആരിലും സഹതാപമുണര്‍ത്തും വിധം പരിതാപകരമാണ് വരുമാനമില്ലാത്ത വൃദ്ധജനങ്ങളുടെ ജീവിതാവസ്ഥയെന്ന് നമുക്കറിയാം. സമ്പത്തുളളവന്റെയും ഇല്ലാത്തവന്റെയും ബാധ്യതയായി അവര്‍ ഇപ്പോഴേ മാറിക്കഴിഞ്ഞു. അമ്പതു വര്‍ഷം കഴിയുമ്പോള്‍ അവരുടെ അവസ്ഥയെന്തെന്നും അന്നവര്‍ക്ക് കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന നാലായിരം രൂപയുടെ മൂല്യമെന്തെന്നും ഇന്നു നമുക്ക് ഊഹിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. തുച്ഛമാണെങ്കിലും, ഒരു വരുമാനം ഉണ്ടാവുകയും, ആരോടും ഇരക്കാതെ ഓരോ ദിവസവും തളളിനീക്കാന്‍ കഴിയുകയും ചെയ്യാമെന്ന പ്രതീക്ഷ മനുഷ്യനിലുണ്ടാക്കുന്ന ആത്മവിശ്വാസം എത്രയെന്നറിയാന്‍ "ലോഹപുരുഷന്മാര്‍ക്ക്" മനസാക്ഷിയെന്നൊരു സാധനം വേണം.

വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പാടു നിറഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുന്നവരാണ്, ലഷ്കര്‍ ഇ തോയിബയെന്ന് മുദ്രകുത്തി അകറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന മദ്രസാ അധ്യാപകര്‍. ലഭിക്കുന്നത് തുച്ഛമായ വരുമാനം. അതു കൃത്യമായി സംഘടിപ്പിച്ചു നല്‍കാന്‍ തന്നെ പല ജമായത്തുകളും മറ്റും കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഓരോ ദിവസവും ഓരോ വീടുകളില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷണം നല്‍കുന്നു. ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസത്തില്‍ ഒ വി വിജയന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ അളളാപ്പിച്ചാ മൊല്ലാക്കയുടെ സ്ഥിതിയില്‍ നിന്ന് ഏറെയൊന്നും ഭിന്നമല്ല, ഭൂരിപക്ഷം മദ്രസാ അധ്യാപകരുടെയും ജീവിതം. കുഞ്ഞാമിനമാര്‍ വെള്ളേപ്പം പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ പലരും ഉച്ചപ്പട്ടിണി കിടക്കും.

ക്ഷേമപദ്ധതികളില്‍ നിന്ന് ലോകവ്യാപകമായി സര്‍ക്കാരുകള്‍ പിന്‍വാങ്ങുന്ന കാലമാണിത്. അപ്പോഴാണ്, വൃദ്ധജീവിതങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തിന്റെ അന്ത്യനാളുകളില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ ഇത്തിരി വെട്ടം പരത്തുന്ന ഇത്തരം പദ്ധതികളില്‍ മതവെറിയുടെ വെടിമരുന്നു നിറയ്ക്കാന്‍ വര്‍ഗീയഭ്രാന്തന്മാരുടെയും ഭ്രാന്തികളുടെയും പടയോട്ടം.

പാവം കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ പേരിലാണ് കളളക്കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കലെന്നത് വേറൊരു വിരോധാഭാസം. ഹൈന്ദവാധികാരം അതിന്റെ സമസ്തകരുത്തോടും കൂടി മദിച്ചു തിമിര്‍ത്ത കാലത്ത് പാടത്തും പറമ്പിലും പണിയെടുക്കുന്ന പുലയന്മാരോടും പറയന്മാരോടും സവര്‍ണ ജന്മിമാരുടെ സമീപനമെന്തായിരുന്നുവെന്നുംകൂടി ഇവര്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുമോ ആവോ?

എത്ര പണിയെടുത്താലും വയര്‍ നിറയാത്ത തൊഴിലാളിയും ഒരു പണിയെടുത്തില്ലെങ്കിലും വയറും സമ്പത്തും വീര്‍ത്തു വരുന്ന മുതലാളിയും കേരളത്തില്‍ അതിവിദൂരമായ ഭൂതകാലത്തല്ല നിലനില്‍ക്കുന്നത്. പഞ്ചമരെന്ന് ചാപ്പകുത്തി സമൂഹത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലേയ്ക്ക് നടതളളിയിരുന്ന മനുഷ്യക്കോലങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന സവര്‍ണാധികാരത്തിന്റെ നിഷ്ഠുരത അറിയാന്‍ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങള്‍ ഒന്നോടിച്ചു നോക്കിയാല്‍ മതി. ഹീനമായ പീഡനങ്ങളുടെ നരകയാതനകള്‍ക്ക് വിധേയരായ പറയനെയും പുലയനെയുമൊക്കെ നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കാനും പൊതുനിരത്തിലിറങ്ങി നടക്കാനും,
ആരെടാ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ എന്തെടാ എന്ന് തിരിച്ചടിക്കാനും ശേഷിയുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തത് ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങളാണെന്നും ചരിത്രം പറഞ്ഞു തരും.

അടിയും തൊഴിയുമേറ്റ് കണ്ണീരും വേദനയുമായി വിധിയെ പഴിച്ചും ദൈവത്തെ ശപിച്ചും ജീവിച്ചു തീര്‍ത്തവരെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ഒരു ഹിന്ദുമഹാസഭയെയും ആരും കണ്ടില്ല. അവര്‍ക്കു രക്ഷയായി ആര്‍ഷഭാരതത്തിന്റെ സനാതന പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നും പിറവിയെടുത്ത ഒരു മന്ത്രങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മഹാഭൂരിപക്ഷത്തെ ജീവിത നരകത്തില്‍ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു യാഗശാലയിലും ഹോമകുണ്ഡങ്ങള്‍ പുകഞ്ഞില്ല. ലോഹപുരുഷന്മാരുടെ ജീവിതഗാഥകളിലൊന്നും അധസ്ഥിതനു വഴി നടക്കാനും ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കാനും വേണ്ടി നടത്തിയ സമരകഥകളുടെ ഈരടികളില്ല.

ഉത്തര്‍പ്രദേശിലും മഹാരാഷ്ട്രയിലും മധ്യപ്രദേശിലുമൊക്കെ അമ്പലത്തില്‍ കയറിയതിനും പൊതുകിണറില്‍ നിന്ന് വെളളമെടുത്തതിനും ദളിതരെ അടിച്ചും വെടിവെച്ചും കൊന്നുതളളുമ്പോള്‍ അരുതെന്നു പറയാനും പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഉരുക്കുവലകളൊരുക്കാനും സമയവും താല്‍പര്യവുമില്ലാത്ത ലോഹപുരുഷന്മാരാണ് ഹിന്ദുവിന്റെ ആത്മാഭിമാനം സംരക്ഷിക്കാന്‍ അത്യദ്ധ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. സഹതപിക്കാം, നമുക്കവരോട്.

ഹിന്ദുക്ഷേത്രങ്ങളിലെ സമ്പത്തു മുഴുവന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തോന്നിയ പടി ചെലവിടുവെന്നൊരു പച്ചക്കള്ളവും കാലങ്ങളായി മുഴങ്ങിക്കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ട്രഷറിയില്‍ ഒരു പ്രത്യേക അക്കൗണ്ടില്‍ അടയ്ക്കുമെന്നല്ലാതെ ആ വരുമാനത്തിന്മേല്‍ സര്‍ക്കാരിന് അവകാശമൊന്നുമില്ല.

ഗുരുവായൂര്‍ ദേവസ്വത്തിന്റെ വകയായി ഏതാണ്ട് മുന്നൂറു കോടിയില്‍ പരം രൂപയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഖജനാവിലുളളത്. അമ്പലത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കല്ലാതെ ഇതില്‍ നിന്നൊരു രൂപയും ചെലവിടാറില്ല. ഗുരൂവായൂരില്‍ ഉത്സവം പൊടിപൊടിക്കുമ്പോള്‍ എത്രകോടി രൂപ സര്‍ക്കാര്‍ ഖജനാവില്‍ നിന്ന് ചെലവിടേണ്ടി വരുമെന്നും ആലോചിച്ചു നോക്കണം. ആനയും മനുഷ്യനും മത്സരിച്ച് വൃത്തികേടാക്കുന്ന ഗുരുവായൂരിന്റെ ചൈതന്യം വീണ്ടെടുത്തു നല്‍കാന്‍ കൂലിക്കാരെ നിയോഗിക്കുന്നത് പോലും ഗുരുവായൂര്‍ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയാണ്, ദേവസ്വം ബോര്‍ഡല്ല. ഉത്സവക്കാര്‍ വൃത്തികേടാക്കുന്ന തെരുവ് ശുദ്ധിയാക്കേണ്ട ജോലി സര്‍ക്കാരിന്.

ക്രമസമാധാനത്തിന് നിയോഗിക്കുന്ന പൊലീസുകാരുടെ ഭക്ഷണം, ഭക്തര്‍ക്ക് ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്ന ആരോഗ്യ സേവനങ്ങള്‍, എന്തിന് മദം പൊട്ടാനിടയുളള ആനകളെ തളയ്ക്കാനെത്തുന്ന ആന സ്ക്വാഡു വരെ സര്‍ക്കാരിന്റെ ചെലവിലാണ് ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്നത്.

ശബരിമലയിലും സമാനമായ സ്ഥിതിയാണ്. വമ്പന്‍ വരുമാനമുളള ഹൈന്ദവ ദേവാലയങ്ങളില്‍ ഉത്സവമഹാമഹം പൊടിപൊടിക്കുമ്പോള്‍ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളടക്കമുളള സര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ നിന്നും ചെലവിടുന്ന തുകയെത്രയെന്ന് അന്വേഷിച്ചുനോക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ശബരിമലയില്‍ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന പൊലീസുകാര്‍ക്ക് ദാഹജലമോ ഒരു പാത്രം കഞ്ഞിയോ നല്‍കാന്‍ പോലും ഒരു ചില്ലിക്കാശും തിരുവിതാംകൂര്‍ ദേവസ്വം ബോര്‍ഡിന് ചെലവില്ല. ചെലവത്രയും പഞ്ചായത്തു മുതല്‍ മേലോട്ടുളള സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക്.

അമ്പലങ്ങളുടെ സ്വത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നേയെന്ന നിലവിളിയുടെ പിന്നിലെന്ത് എന്നറിയണമെങ്കില്‍, പണ്ട് അമ്പലങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ചതെന്തിനെന്നും ആര്‍ക്കായിരുന്നു അതിന്റെ ക്രയവിക്രയാധികാരമെന്നുമറിയണം. ആ ചരിത്രം ഇനിയൊരിക്കലെഴുതാം.

മദ്രസാ പെന്‍ഷന്റെ മറവില്‍ ഹീനമായ നുണപ്രചരണം നടക്കുമ്പോള്‍, അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥയെന്ത് എന്നു മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാരുടെ കടമയാണ് ക്ഷേമ പദ്ധതികള്‍. ക്രൂരമായ മതഭ്രാന്തിന്റെ ശൂലമുനകള്‍ കൊണ്ട് ഇത്തരം പദ്ധതികളെ കീറിപ്പിളര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരുടെ തനിനിറം വോട്ടു ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ഓരോ പൗരനും മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവശതയനുഭവിക്കുന്നവന് കൈത്താങ്ങു നല്‍കാന്‍ മനുഷ്യത്വമുളളവനേ കഴിയൂ... ഗര്‍ഭപാത്രം കുത്തിപ്പിളര്‍ന്ന് ഭ്രൂണം കുന്തത്തില്‍ കൊരുത്ത് ആര്‍ത്തുവിളിക്കുന്ന കോമരങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ജന്മം മനസിലാകാത്ത വാക്കാണ്, മനുഷ്യത്വം എന്നത്.

തല്‍ക്കാലം അത്രമാത്രം.

Thursday, March 26, 2009

"പീഡിപ്പി"ക്കപ്പെടുന്ന സിപിഎം

നന്മയുടെയും ആദര്‍ശത്തിന്റെയും ഫ്യൂഡല്‍ നിര്‍വചനങ്ങളിലധിഷ്ഠിതമായ അരാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിലൂന്നി വര്‍ത്തമാനകാല രാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാമെന്ന് വ്യാമോഹിക്കുന്നവരോട്, അവരെത്ര തന്നെ ബഹുമാന്യരായാലും കര്‍ക്കശമായ വിയോജിപ്പുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. മറ്റുളളവര്‍ക്ക് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ പതിച്ചു നല്കുന്ന കലാപരിപാടി കൊണ്ട് സ്വന്തം അരാഷ്ട്രീയത മറച്ചു വെയ്ക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നാണ് അവര്‍ കരുതുന്നത്. സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് ഭരണകൂടം ഒമ്പതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിഴുതെടുത്തപ്പോള്‍ നിസഹായനായി കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്ന അബ്ദുന്നാസര്‍ മദനിയാണ്, ആദര്‍ശ സവര്‍ണതയുടെ ഉമ്മറപ്പടിക്കു പുറത്ത് ഒരു സ്വഭാവ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിനു വേണ്ടി ദയാപൂര്‍വം കാത്തു നില്ക്കുന്നത്.

പൊന്നാനിയിലെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയുടെ പേരില്‍ ഇടതുമുന്നണിയിലെ ചില ഘടകകക്ഷികള്‍ തുടങ്ങി വെച്ചതാണ് നടപ്പുകാല ആദര്‍ശ ഡപ്പാംകുത്തിന്റെ ഒന്നാമധ്യായം. ഡോ. ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണിയെ "പീഡിപ്പി"ച്ച് സന്തോഷിച്ചവരില്‍ പലരും പലപ്പോഴും പാര്‍ലമെന്റിലും നിയമസഭയിലും എന്തിന് പഞ്ചായത്ത് വാര്‍ഡുകളില്‍ വരെ പിഡിപിയടക്കമുളള ഊന്നുവടികളുടെ സഹായം തേടിയവരാണ്. അക്കഥയൊക്കെ അവിടെ നില്ക്കട്ടെ.

മുസ്ലിം സംഘടനകളുമായി സിപിഎം സഹകരിക്കാനോ സംവദിക്കാനോ മുതിരുമ്പോഴെല്ലാം ആദര്‍ശ രോഗം നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ വല്ലാതെ മൂര്‍ച്ഛിക്കാറുണ്ട്. പാകിസ്താന്‍, ലഷ്കര്‍ ഇ തോയിബ, മത തീവ്രവാദം, ദേശീയ സുരക്ഷ തുടങ്ങിയ വാക്കുകള്‍ സമര്‍ത്ഥമായി ഉപയോഗിച്ചു നടത്തുന്ന സംഘടിതമായ പ്രചരണത്തിന് അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിലെല്ലാം കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിക്കും. രാജ്യത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന എല്ലാ മുസ്ലിം സംഘടനകളെയും പാകിസ്താനുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടുന്ന അതിസമര്‍ത്ഥമായ ഈ ആശയ പ്രചരണം അത്യന്തം അപകടകരമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നമ്മുടെ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ മതേതരത്വത്തിന്റെ ശുഭ്രവസ്ത്രമണിഞ്ഞ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പലരും ഉളളിലൊരു കാക്കി നിക്കര്‍ കൂടി അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന അപ്രിയ വാസ്തവം ഭയപ്പെടുത്തും വിധമാണ് പുറത്തു വരുന്നത്.. ആദര്‍ശ വ്യക്തിത്വമെന്ന പ്രതിച്ഛായയ്ക്ക് കോട്ടം തട്ടുമെന്ന് പേടിച്ച് മുളവടി അവര്‍ തലയണയ്ക്കടിയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് വിളിച്ചു പറയാന്‍ ഇനിയെന്തിന് മടിക്കണം?

2001ലെ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്തും സമാനമായ ഒരു സര്‍ക്കസിന് കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. അന്ന് ഐഎന്‍എല്‍ ആയിരുന്നു ഇടതുമുന്നണിയ്ക്കൊപ്പം. പിഡിപി യുഡിഎഫിനൊപ്പവും. മാതൃഭൂമിയും മനോരമയും കൊണ്ടുപിടിച്ചെഴുതിയത് ഐഎന്‍എല്‍ ബന്ധം ഇടതുമുന്നണി ഘടകകക്ഷികള്‍ക്കും അണികള്‍ക്കും ഇടയില്‍ കടുത്ത ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് കാരണമായിരിക്കുന്നുവെന്നായിരുന്നു.. വര്‍ഗീയതയുടെ നിര്‍വചനങ്ങള്‍, മുന്‍ നിലപാടുകള്‍, പ്രമുഖരുടെ പ്രസ്താവനകള്‍, സിപിഎം നയരേഖയിലെ പ്രഖ്യാപനങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍.. പത്രലേഖകര്‍ക്ക് പിടിപ്പതു പണിയായിരുന്നു അന്ന്. വാ പോയ കോടാലികളും മൂടില്ലാത്താളികളും അന്നും പ്രതികരണ മാമാങ്കത്തില്‍ ചാവേറുകളായി ഉറഞ്ഞു തുളളി.

മറുവശത്ത് യുഡിഎഫും പിഡിപിയും തമ്മിലുണ്ടാക്കിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ധാരണ ആരിലും ആശങ്കയുണ്ടാക്കിയില്ല. പിഡിപിയുടെ പിന്തുണ ചില മണ്ഡലങ്ങളില്‍ യുഡിഎഫിന് ഗുണം ചെയ്യുമെന്നാണ് 2001 ഏപ്രില്‍ 19 വ്യാഴാഴ്ച പുറത്തിറങ്ങിയ മാതൃഭൂമി പ്രവചിച്ചത്. മറുവശത്ത്, ഇടതുമുന്നണിക്ക് ഐഎന്‍എല്‍ നല്കുന്ന പിന്തുണ ഇന്ത്യയുടെ സുരക്ഷയ്ക്കും കേരളത്തിന്റെ മതേതര ഘടനയ്ക്കും ഏല്‍പ്പി‍‍ക്കുന്ന പരിക്കുകളെക്കുറിച്ചുളള ഉപന്യാസങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു. ശരത്ചന്ദ്രപ്രസാദും സി എം പി നേതാവ് സി പി ജോണും കോയമ്പത്തൂര്‍ ജയിലില്‍ മദനിയെ സന്ദര്‍ശിച്ചാണ് പിന്തുണ സംഘടിപ്പിച്ചതെന്നും പത്രങ്ങളെഴുതി.

ആലോചിക്കുക. അന്ന് മദനി കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആരോപണങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയനായി ജയിലില്‍ പാര്‍ക്കുന്ന ഒരു "വര്‍ഗീയ ഭീകരനെ" നേരില്‍ കണ്ടു പിന്തുണയുറപ്പിക്കാന്‍ തെല്ലും ലജ്ജയുണ്ടായില്ല, യുഡിഎഫിന്റെ നേതാക്കള്‍ക്ക്. എന്തു ധൈര്യത്തിലാണ് നിങ്ങള്‍ മദനിയുടെ പിന്തുണ തേടുന്നതെന്ന് കോണ്‍ഗ്രസുകാരോട് ചോദിക്കാന്‍ ഒരു ചാനല്‍ കൊടിച്ചിയ്ക്കും നാവു പൊന്തിയില്ല.

2001ലെ മദനിയല്ല ഇന്നത്തെ മദനി. കുറ്റക്കാരനല്ലെന്ന് കോടതി വിധിച്ച മദനിയാണ് ഇടതുമുന്നണിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്. 2001ല്‍ പിഡിപിക്കാരനെ കഴക്കൂട്ടത്ത് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാക്കാന്‍ എ കെ ആന്റണിയുടെ കോണ്‍ഗ്രസ് തീരുമാനിച്ചെങ്കില്‍, ഇന്ന് ഒരു പിഡിപിക്കാരനും ഇടതുമുന്നണിയുടെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിപ്പട്ടികയില്‍ പ്രച്ഛന്ന വേഷത്തിലില്ല. തലച്ചോറില്‍ വിഷം പടരാത്ത ആര്‍ക്കും ബോധ്യപ്പെടുന്ന തെളിമയാര്‍ന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

പിഡിപിയുടെ ഏതെങ്കിലും തലത്തിലുളള നേതാവോ പ്രവര്‍ത്തകനോ അല്ല പൊന്നാനിയിലെ ഇടതുസ്ഥാനാര്‍ത്ഥി ഡോ. ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണി. ഏതെങ്കിലും പിഡിപി നേതാവിന്റെ ബന്ധുത്വമല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിത്ത്വത്തിന് കാരണമായത്. രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭൂതകാലം പരിശോധിച്ചാല്‍ അദ്ദേഹം മുസ്ലിംലീഗിന്റെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി വിഭാഗമായ എംഎസ്എഫിന്റെ സജീവ പ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്നു. ലഷ്കര്‍ ഇ തോയിബയുടെയോ ഹിസ്‍ബുള്‍ മുജാഹിദ്ദീന്റെയോ അനുയായിയോ അനുകൂലിയോ ആണ് ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണിയെന്ന് ഇന്നോളം ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടോ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടോ ഇല്ല. കേരളത്തിലെ ഇരുപതു മണ്ഡലങ്ങളിലുമായി ജനവിധി തേടുന്ന പരശതം സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളില്‍ യോഗ്യതയിലും അര്‍ഹതയിലും ആരെക്കാളും മുന്നിലാണ് ഡോ. രണ്ടത്താണി.

ചരിത്രകാരന്‍, പ്രസംഗകന്‍, എഴുത്തുകാരന്‍, സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകന്‍, സച്ചാര്‍ കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട് പഠിക്കാന്‍ കേരള സര്‍ക്കാര്‍ നിയോഗിച്ച പാലോളി കമ്മിറ്റി അംഗം, കലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ബോര്‍ഡ് ഓഫ് ഇസ്ളാമിക് സ്റ്റഡീസ് ചെയര്‍മാന്‍, സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ ഇസ്ളാമിക് ഹിസ്റ്ററി ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക് കമ്മിറ്റി ചെയര്‍മാന്‍, സെന്‍ട്രല്‍ ബോര്‍ഡ് ഓഫ് മൈനോറിറ്റി എഡ്യൂക്കേഷന്‍ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍, മോയിന്‍കുട്ടി വൈദ്യര്‍ സ്മാരക സമിതി അംഗം എന്നിങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം.

മലബാറിലെ മുസ്ലിങ്ങളെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ ഗവേഷണത്തിന് ഡോ. സി കെ കരീം അവാര്‍ഡ്, അവരുടെ സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുളള ഗവേഷണത്തിന് കോഴിക്കോട് സര്‍വകലാശാലയില്‍ നിന്ന് ഡോക്ടറേറ്റ്, പശ്ചിമേഷ്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചുളള പഠനത്തിന് അലിഗഡ് സര്‍വകലാശാലയില്‍ നിന്ന് ഡിപ്ലോമ, ടികെഎം ആര്‍ട്ട്സ് കോളെജില്‍ തുടങ്ങി മണ്ണാര്‍ക്കാട് എംഇഎസ് കല്ലടി കോളെജ്, കോഴിക്കോട് സര്വകലാശാല എന്നിവിടങ്ങളില്‍ അധ്യാപകന്‍, വളഞ്ചേരി എംഇഎസ് കോളെജിന്റെ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍, അങ്ങനെ നീളുന്ന അക്കാദമിക് നേട്ടങ്ങളും അധ്യാപന പരിചയവും. ഇതുവരെ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങളുടെ എണ്ണം 13.

മൈക്കിനു മുന്നില്‍ തീവ്രവാദം തുപ്പുന്ന, യുവതയുടെ രക്തത്തിലും മജ്ജയിലും വര്‍ഗീയതയുടെ മോര്‍ഫിന്‍ കുത്തിവെയ്ക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു മതമൗലിക വാദിയെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാക്കണമെന്ന പിഡിപിയുടെ ശാഠ്യത്തിന് സിപിഎം നല്കുന്ന താത്വിക ന്യായീകരണമല്ല പൊന്നാനിയില്‍ കാണുന്നത്. സ്വന്തം പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളെയോ അവരുടെ ബന്ധുക്കളെയോ സ്വതന്ത്രവേഷം കെട്ടിച്ച് പൊന്നാനിയില്‍ എഴുന്നെള്ളിക്കുന്നത് അംഗീകരിച്ചു തന്നാല്‍, ബാക്കിയുളള പത്തൊമ്പതു മണ്ഡലത്തിലും ഇടതുമുന്നണിയെ പകരം സഹായിക്കാമെന്നൊരു വാഗ്ദാനവും പിഡിപി മുന്നോട്ടു വെച്ചിട്ടില്ല.

ലോകത്തെവിടെയെങ്കിലും നടന്ന വര്‍ഗീയ കലാപങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ അനുകൂലിച്ചോ സഹായിച്ചോ ഒരു നിലപാട് ഡോ. രണ്ടത്താണി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരും ആരോപിച്ചിട്ടില്ല. ഇടതുമുന്നണിയുടെ ചെലവില്‍ അങ്ങനെയൊരാളെ പിഡിപി പാര്‍ലമെന്റിലെത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന് തലയ്ക്കു വെളിവുളള ആരും പറയുകയുമില്ല.

എന്നിട്ടും ഇടതു മുന്നണി പിഡിപിയോട് തൊട്ടുകൂടായ്മ കാണിക്കണമെന്നാണ് വാശിയെങ്കില്‍ അതിന്റെ കാരണവും പരിശോധിക്കപ്പെടണം. നിലപാടുകളുടെ സംഘര്‍ഷമാണ് രാഷ്ട്രീയപ്പോരാട്ടത്തില്‍ നടക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവരുടെ മുന്നില്‍ തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ ശാഠ്യങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയൊന്നുമില്ല. ആലോചനയും വിവേകവുമില്ലാതെ മദനിയ്ക്കെതിരെ എയ്തുവിടുന്ന ശകാര പദങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം മനുവിന്റെ താളിയോലകളിലാണ് കാലൂന്നിയിരിക്കുന്നതെന്ന് എന്നെങ്കിലും അവര്‍ക്കു മനസിലാകുമോ ആവോ? അയിത്തം സാധ്യമാക്കിയ അതേ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാധീനത്തിലാണ് പലരും ആദര്‍ശ സാവര്‍ണ്യത്തിന്റെ ആറാം തമ്പുരാന്മാരാകുന്നത്.

അയിത്തം രൂപപ്പെടുത്തിയ അധികാരഘടനയെ ഉളളാലെ താലോലിച്ച്, മുസ്ലിം ന്യൂനപക്ഷം രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് അപഹസിച്ചും പരിഹസിച്ചും കണ്ണുരുട്ടിയും ശാപവാക്കുകളുതിര്‍ത്തും തടയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ സംഘപരിവാറിനെയാണ് സഹായിക്കുന്നത്.

ശരിയാണ്. തീവ്രമായ മതസ്വത്വബോധത്തിന്റെ ചരിത്രപാരമ്പര്യം ഉള്‍ക്കൊളളുന്ന ഇസ്ലാം മതവിശ്വാസികളിലൊരു ഭാഗം തീവ്രവാദത്തിന്റെ അപകടകരമായ പാത തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ലോകമെങ്ങുമുളള സമാധാന പ്രേമികളെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നതു തന്നെയാണ്. ശാന്തിയും സമാധാനവും പുലരുന്നൊരു ലോകക്രമത്തിന്റെ ഒന്നാം നമ്പര്‍ ശത്രുവാണ് മത തീവ്രവാദം. ഉയിരുകൊടുത്തു ചെറുക്കേണ്ട കൊടും വിപത്ത്.

എന്നുവെച്ച്, ഒരിക്കല്‍ തീവ്രവാദിയായവന്‍ ജീവിതത്തിലൊരുകാലത്തും മാനസാന്തരപ്പെടരുതെന്നും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു കൂടെന്നും ശഠിക്കുന്നതും നിഷ്കളങ്കമായ നിലപാടല്ല. രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിലെ ആദര്‍ശം തെളിയിക്കാന്‍ വഴിയും അതല്ല.

അത്തരം ശാഠ്യങ്ങളുമായി നടക്കുന്നവരുടെ ഉപബോധ മനസിലിപ്പോഴും തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ തമോഗര്‍ത്തങ്ങളുണ്ട്. മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂട്ടുകയാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം. അങ്ങോട്ട് കടന്നു വരുന്നവരെ ആട്ടിയോടിക്കലല്ല.

മൃദു ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ പ്രചാരകരായ മാധ്യമങ്ങള്‍ എത്ര കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചാലും മാഞ്ഞു പോകാത്ത മറ്റൊരു സത്യമുണ്ട്. ഭീകരതയുടെ ഏത് അളവു കോലു വെച്ചളന്നാലും, കല്ലിന്മേല്‍ കല്ലു ശേഷിക്കാതെ ബാബറി പളളി പൊളിച്ചടുക്കാന്‍ നേതൃത്വം നല്കിയ അദ്വാനിക്കും ഗുജറാത്തില്‍ ഹീനമായ നരമേധം നടത്തിയ മോഡിയ്ക്കും കാതങ്ങള്‍ പിന്നിലേ വരൂ, മദനിയെന്ന വികലാംഗന്‍.

ഗുജറാത്തും ഒറീസയുമൊക്കെ ആകസ്മിക സംഭവങ്ങളുടെ പേരിലല്ല ചരിത്രത്തില്‍ ഇടം നേടിയിരിക്കുന്നത്. ഹിന്ദു ഫാസിസത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണ ശാലകളില്‍ അമ്ലപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമായത് ഹിറ്റ്ലറുടെയും മുസോളനിയുടെയും പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ്. കഴിക്കാനുളള ഭക്ഷണവും ധരിക്കേണ്ട വസ്ത്രവും ഉരുവിടേണ്ട പ്രാര്‍ത്ഥനയും നാഗപ്പൂരില്‍ തീരുമാനിക്കുമെന്ന് ഗര്‍ജിക്കുന്നവരെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചിട്ടാണ് മദനിയുടെ പിന്നാലെ ഇന്‍വെസ്റ്റിഗേറ്റീവ് ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ പടയ്ക്കിറങ്ങുന്നത്.

വിദ്വേഷത്തീയാളുന്ന പ്രഭാഷണ വൈദഗ്ധ്യമാണ് മദനിയെ തടവറയിലെത്തിച്ചതെങ്കില്‍, വിമോചിതനായ മദനിയുടെ മുഖത്ത് പീഡിതന്റെ ദൈന്യമാണ്. ഒരു കുറ്റവും തെളിയിക്കാനാവാതെയാണ് നീണ്ട ഒമ്പതു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം മദനിയെ ജയിലില്‍ നിന്ന് തുറന്നു വിട്ടത്. നാണിച്ചു ചൂളിയത്, "ആയിരം അപരാധികള്‍ രക്ഷപെട്ടാലും ഒരു നിരപരാധി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടരുത്" എന്ന പൈങ്കിളിപ്പാട്ടും. രാജ്യദ്രോഹം, വിദ്വേഷ പ്രചരണം, ക്രിമിനല്‍ ഗൂഡാലോചന എന്നിവയൊന്നും കോടതിയ്ക്കു മുന്നില്‍ സംശയരഹിതമായി തെളിയിക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഇളിഭ്യരായി നിന്നത് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന അന്വേഷണ സംഘങ്ങളാണ്.

മദനിയുടെ ജീവിതത്തില് നിന്ന് ഭരണകൂടം കവര്‍ന്നെടുത്ത ഒമ്പതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് പകരമായി ഒരു സമാശ്വാസവും ഈ സമൂഹത്തിന് തിരികെ നല്കാനാവില്ല. ഹൃദയമിടിപ്പില്‍ സാമൂഹ്യനീതിയുടെ തുടിപ്പുളള ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മനസാക്ഷിക്കോടതിയില്‍ മദനി വാദിയും ഭരണകൂടം പ്രതിയുമാണ്. നീതിബോധത്തിന്റെ കാരുണ്യമത്രയും അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട് മദനി. തീവ്രദേശീയതയുടെ സ്ഥിരം വാചാടോപങ്ങളൊന്നും ഈ വികലാംഗന്റെ ദുരനുഭവത്തിനു മുന്നില്‍ വിലപ്പോവില്ല.

മദനി നേരിട്ട അനീതി പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ പരിഗണനയ്ക്കു മുന്നിലെത്തിക്കാന് ഏറ്റവുമധികം ബാധ്യതയുളളത് ഇടതുപക്ഷത്തിനാണ്. ഭരണവ്യവസ്ഥയുടെ പഴുതുകള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടാനും പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാനും രാഷ്ട്രീയ ചുമതലയുളളവരാണ് ഇടതുപക്ഷം. സമരമുഖങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഭരണകൂടം അഴിച്ചുവിട്ട അറുകൊലകളുടെ താണ്ഡവത്തിന് പലതവണ ഇരയായിട്ടുണ്ട് ഇടതുപക്ഷ പ്രവര്‍ത്തകര്‍. സിംഹക്കരുത്തോടെ ഭരണവ്യവസ്ഥയെ വിഴുങ്ങാന്‍ മൂലധനശക്തികള്‍ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് അവര്‍ക്കെതിരെ ആര്‍ജവമുളള ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന് തുനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ഓരോ പൊതുപ്രവര്‍ത്തകനും മദനി ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.

അതു മറന്നു കൊണ്ട്, ഡോ.ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണിയ്ക്ക് മദനിയുടെ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ വോട്ടു ചെയ്താല്‍ ആദര്‍ശം ആവിയാകുമെന്നും അനീതിയുടെ അമ്ലമഴ പെയ്യുമെന്നും വാദിച്ചുറപ്പിക്കാന്‍ എന്തൊരുത്സാഹമാണ് ചിലര്‍ക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പു കാലത്ത് അനിവാര്യമായി പാലിക്കേണ്ട ഔചിത്യബോധത്തെ രാഷ്ട്രതലസ്ഥാനത്ത് കുഴിച്ചിട്ട് മൂടില്ലാത്താളികള്‍ ഗര്‍ജിക്കുമ്പോള്‍, പ്രബുദ്ധ കേരളമേ, തലയറഞ്ഞു ചിരിക്കുക.

രണ്ടത്താണിയെ പിഡിപി പിന്തുണച്ചാല്‍ ഇടതിന്റെ ആദര്‍ശം കപ്പലു കയറി ബിലാത്തിയ്ക്കു പോകുമെന്നാണ് നിലവിളി. വര്‍ഗീയതയില്‍ പിഡിപി മുങ്ങിക്കുളിച്ചു നില്ക്കുന്നാരോപിക്കപ്പെട്ട കാലത്താണ് സാക്ഷാല്‍ പൂന്തുറ സിറാജിന്റെ പിന്തുണയോടെ സിപിഎം നേതാവ് വി ശിവന്‍കുട്ടി തിരുവനന്തപുരം മേയറായത്. പൂന്തുറ സിറാജിന്റെ പിന്തുണയില്‍ ഡെപ്യൂട്ടി മേയര്‍ പദത്തിലിരിക്കാന്‍ സിപിഐ നേതാവിനുമില്ലായിരുന്നു ജാള്യവും ആദര്‍ശനിഷ്ഠയില്‍ നിന്നുദിച്ച അപരാധ ബോധവും. അന്നുണ്ടാകാത്ത ഏത് ഭൂകമ്പവുമാണ് ഇനി കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നത്?

വീല്‍ചെയറില്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രചരണത്തിനിറങ്ങുന്ന മദനി എതിര്‍ചേരിയില്‍ വിതയ്ക്കുന്നത് ആശങ്കയുടെ അണുബോംബാണ്. അത്യുജ്ജലമായ പ്രഭാഷണ ശേഷിയാണ് ആ നാവില്‍ കുടികൊള്ളുന്നത് സ്വന്തം ഭരണകൂടത്താല്‍ ഒമ്പതു വര്‍്ഷം പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു പൗരനു മേല്‍ അവന്റെ സമുദായവും സമൂഹവും ചൊരിയുന്ന സഹാനുഭൂതിയും കാരുണ്യവും അളവറ്റതാണ്. അതു മുഴുവന്‍ വോട്ടായി മാറിയാലെന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്ത രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെയും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയുടെയും ഉറക്കം കെടുത്തും, ഉറപ്പ്. അത് നമുക്കു മനസിലാക്കാവുന്നതേയുളളൂ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ എതിര്‍പ്പിന് ന്യായീകരണവുമുണ്ട്.

പക്ഷേ മറുവശത്തോ? ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ആദര്‍ശശാലിയാര് എന്ന് തെളിയിക്കാനുളള ആക്രാന്തം മൂത്ത് ദിനം പ്രതി അബ്ദുന്നാസര്‍ മദനിയ്ക്ക് ഭീകരവാദി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് വിതരണം ചെയ്യുന്ന മത്സരത്തിരക്കിലാണ് മറുവശത്ത് ചിലര്‍‍.. മദനി ആര്‍ക്കാണ് വോട്ടു ചെയ്യേണ്ടതെന്നും ആരെയാണ് പിന്തുണയ്ക്കേണ്ടതെന്നും തങ്ങളാണ് തീരുമാനിക്കുന്നതെന്ന് അവര്‍ പറയാതെ പറയുന്നു, ഭാവിക്കുന്നു. അങ്ങനെയങ്ങ് വകവെച്ചു കൊടുക്കാനാവില്ല, ആ ധാര്‍ഷ്ട്യം. സ്വന്തം ഭൂതകാലം മറന്നു കൊണ്ട് മദനിയുടെ പേരില്‍ കോലംതുളളുന്ന ആദര്‍ശ സവര്‍ണതയുടെ വാദമുഖങ്ങള്‍ക്ക് മതേതര കേരളത്തില്‍ സ്ഥാനമില്ലതന്നെ.

വീണ്ടും നമുക്ക് 2001ലേയ്ക്ക് മടങ്ങാം. അന്ന് ഐഎന്‍എല്ലുമായി സിപിഎം ഉണ്ടാക്കിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പു ധാരണയുടെ പേരില്‍ തീവ്രവാദ ഭീഷണി പടര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ച മാധ്യമങ്ങള്‍ ഉത്തരം പറയേണ്ട ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. സിപിഎമ്മിനെ മറയാക്കി ഐഎന്‍എല്ലുകാര്‍ എത്ര വര്‍ഗീയ കലാപങ്ങള്‍ കേരളത്തില്‍ സംഘടിപ്പിച്ചെന്ന് മനോരമയും മാതൃഭൂമിയും ജനങ്ങളോട് തുറന്നു പറയണം. സിപിഎം സഖ്യത്തിന്റെ ചെലവില്‍ എത്ര ബോംബു സ്ഫോടനങ്ങള്‍ ഐഎന്‍എല്ലുകാര്‍ കേരളത്തില്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും അവര്‍ വെളിപ്പെടുത്തണം. അത്തരമൊരു മൂല്യവിചാരണയ്ക്കുളള സത്യസന്ധത ഈ മാധ്യമങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പുകാര്‍ക്കില്ലെന്ന് അനുഭവം നമ്മോട് പറയുന്നു.

യോജിക്കാവുന്ന മേഖലകള്‍ കണ്ടെത്തി രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ പരസ്പരം സഹകരിക്കുന്നത് ലോക ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ സംഭവമൊന്നുമല്ല. ചലനാത്മകമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തിന് നേരിടാനുളളത് വര്‍ത്തമാനകാലത്തെ വെല്ലുവിളികളെയാണ്. വെല്ലുവിളികള്‍ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കെല്‍പ്പില്ലാത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനവും കാലത്തിന്റെ കടുത്ത പരീക്ഷണങ്ങളെ അതിജീവിക്കില്ല.അയിത്താചരണത്തിന് രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ സ്ഥാനമൊന്നുമില്ല.

അടിയന്തരാവസ്ഥയും ഭരണാധികാരിയുടെ അമിതാധികാര വാഞ്ചയും ജനാധിപത്യത്തിനേല്‍പ്പിക്കുന്ന പരിക്കാണോ, ആര്‍എസ്എസ് ഉയര്‍ത്തുന്ന ഭീഷണിയാണോ ആദ്യം ചെറുക്കേണ്ടത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കാണാന്‍ ഒരു സൈദ്ധാന്തിക വൈഷമ്യവും സിപിഎം നേരിട്ടില്ല. പൗരാവകാശം ഹനിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയ്ക്കെതിരെ ആര്‍എസുഎസുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കേണ്ട ഘട്ടത്തെ മനസാക്ഷിക്കുത്തില്ലാതെ അഭിമുഖീകരിച്ച സിപിഎമ്മിന് മദനിയുടെ പേരില്‍ പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടി വരില്ല. ഉറപ്പ്.

ഒമ്പതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് മദനി നടത്തിയ പ്രസംഗം ഓര്‍‍മ്മിപ്പിക്കുന്നവര്‍ മറന്നു പോകുന്നത് പാഠപുസ്തക വിവാദകാലത്ത് മദനി കൈക്കൊണ്ട മതനിരപേക്ഷ നിലപാടാണ്. സെക്കുലര്‍ മുസ്ലിമിന്റെ കുത്തകയഹങ്കരിക്കുന്ന മുസ്ലിംലീഗുകാരുടെ ചവിട്ടേറ്റ് ഒരു പ്രധാനാധ്യാപകന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട ആ സമര കാലത്ത്, പാഠപുസ്തകത്തിനെതിരെയുളള അനാവശ്യ സമരമാണ് യഥാര്‍ത്ഥ മതനിന്ദയെന്ന് തുറന്നടിച്ച മദനിയെ ആര്‍ക്കാണ് മറക്കാനാവുക? അതിനപ്പുറം എങ്ങനെയാണ് മദനി മതേതര മനസാക്ഷിയുടെ കോടതിയില്‍ തന്റെ ആര്‍ജവം തെളിയിക്കേണ്ടത്?

മദനിയെ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ ഏതൊക്കെ പരിഗണിക്കണം, ഏതൊക്കെ അവഗണിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതും ആരാണ്? ആദര്‍ശത്തിന്റെ ഡിക്ടേറ്റര്‍ഷിപ്പ് ആര്‍ക്കും പതിച്ചു കൊടുത്തിട്ടില്ലല്ലോ നമ്മുടെ ഭരണഘടന. പൂര്‍വകാല പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പലതിനെയും കുറിച്ച് താന്‍ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നുവെന്ന് മദനി തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മതേതര വിശ്വാസികളുടെ കര്‍ണപടങ്ങളില്‍ ആശ്വാസത്തിന്റെ പനിനീര്‍മഴയാണ് പെയ്തത്. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയധാരയുമായി സമരസപ്പെടാനും അവകാശങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയും അടിച്ചമര്‍ത്തലുകള്‍ക്കെതിരെയും ഉളള പോരാട്ടം ജനാധിപത്യ മാര്‍ഗങ്ങളില്‍ തുടരാനും തീരുമാനിച്ചവനെ ഒപ്പം ചേര്‍ക്കാനേ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട ഏത് രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിനും കഴിയൂ. അയാള് കഠോരമായ നീതിനിഷേധത്തിന്റെ വിങ്ങലുകള്‍ അനുഭവിക്കുമ്പോള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും.

അല്ലാതെ, ജനാധിപത്യവും ആദര്‍ശവുമൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ക്കു മാത്രമായി തീറെഴുതിക്കിട്ടിയ സൗഭാഗ്യങ്ങളാണെന്നും ജന്മനാ തീവ്രവാദിയായി പിറന്ന നിങ്ങളൊക്കെ അങ്ങനെ തന്നെ ജീവിച്ചു മരിക്കണമെന്നും പറയുന്നവരോട്, കൈയിലിരിക്കുന്ന കൊടി പതിയെ കാവിയായി മാറുന്നത് തിരിച്ചറിയുന്നില്ലേയെന്ന് സ്നേഹപൂര്‍വം ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് നമുക്കു ചോദിക്കാം.